Edytujesz Winyl czy szelak: co naprawdę kryje się w historii płyty

<br>Czyszczenie to osobny rozdział. Szelak przemywa się letnią wodą z łagodnym detergentem i suszy natychmiast, bo woda wnika w strukturę. Winyl czyści się płynami na bazie alkoholu izopropylowego, nakładanymi miękką szczoteczką wzdłuż rowka, a nie w poprzek. Najczęstszy błąd to czyszczenie na sucho szmatką z mikrofibry — kurz wciera się wtedy w rowek i trzaski nasilają się. Igłę warto szczotkować po każdym odtworzeniu, a wkładkę wymieniać zgodnie z zaleceniem producenta, zwykle po kilkuset godzinach pracy.<br><br>Dostępne są też urządzenia rozładowujące: pistolety jonizujące, szczotki z węglem oraz podkładki przewodzące pod talerz gramofonu. Jonizator neutralizuje ładunek strumieniem jonów dodatnich i ujemnych, ale wymaga trzymania dyszy kilkanaście centymetró[https://autodanservices.ru/user/LinniePhelps786/ mieszkanie w bloku] od płyty. Zbyt blisko może osadzić ozon i pył. Szczotka węglowa działa natychmiast, o ile jest uziemiona — dotknij metalowej części obudowy gramofonu, żeby odprowadzić ładunek. Podkładka przewodząca pod talerz sprawdza się przy długich odsłuchach, bo stale odprowadza ładunek przez oś silnika.<br><br>Przełom nastąpił w połowie XX wieku, gdy [https://www.ancienttypewriters.de/index.php?title=Co_wybra%C4%87,_gdy_gramofon_ma_kosztowa%C4%87_oko%C5%82o_trzech_tysi%C4%99cy%3F kolory ścian do salonu] produkcji płyt zaczęto używać polichlorku winylu. Tworzywo było elastyczne, odporne na pęknięcia i pozwalało na znacznie mniejszy nacisk igły. Zmniejszono też prędkość obrotową do 33 i 45 obrotów, co wydłużyło czas nagrania z kilku do kilkudziesięciu minut na stronę. Równolegle zmienił się rowek: zamiast szerokiego i płytkiego stosowano wąski i głębszy zapis, który wymagał nowego typu wkładki. W praktyce oznacza to, że na jednym gramofonie nie odtworzy się poprawnie zarówno szelaku, jak i winylu — potrzebne są dwie różne wkładki albo wymienne igły o odmiennej średnicy końcówki.<br><br>Współczesny renesans płyt winylowych bywa mylony z ich pierwotną historią. Zanim czarny krążek z PVC trafił do salonów, nośnikiem dźwięku były cylindry fonograficzne, a później płyty szelakowe. Szelak to twarda, krucha żywica, którą odlewano na płaski dysk o prędkości 78 obrotów na minutę. Z takiej płyty korzysta się [https://Www.savethestudent.org/?s=inaczej inaczej] niż z winylu: jest ciężka, łamliwa i wymaga stalowej igły o odpowiednim profilu. Pierwszy błąd początkującego kolekcjonera to traktowanie szelaku jak winylu — odtwarzanie go nowoczesną wkładką magnetyczną o nacisku poniżej dwóch gramów kończy się zniekształconym dźwiękiem, a często uszkodzeniem rowka.<br><br>Jak odróżnić nośnik i dobrać sprzęt Najprostszy test to waga i wygląd. Płyta szelakowa jest wyraźnie cięższa, ma gruby, sztywny korpus, a jej etykieta często pochodzi sprzed lat sześćdziesiątych. Winyl jest cieńszy i lekko się ugina, choć nie należy go wyginać na siłę. Druga wskazówka to prędkość: jeśli opis mówi o 78 obrotach, niemal na pewno masz do czynienia z szelakiem. Do odtwarzania takiej płyty potrzebny jest gramofon z regulacją obrotów i wkładką ceramiczną lub specjalną wkładką do płyt szelakowych. Zwykła wkładka magnetyczna z igłą eliptyczną zniszczy rowek w kilka odtworzeń, a zniszczenia tego nie da się naprawić.<br><br>Trwały efekt daje połączenie trzech nawyków: czyszczenia na mokro przed każdym odsłuchem, uziemionej szczotki węglowej i przechowywania w obojętnych materiałach. Wilgotność [http://pornolife.ru/user/DeclanWyd975/ przechowywanie w małym mieszkaniu] pomieszczeniu utrzymuj między czterdzieści a pięćdziesiąt procent. Jeśli po tych zabiegach trzaski nie ustępują, problemem jest rowek, nie prąd. Wtedy pozostaje profesjonalne czyszczenie ultradźwiękowe albo akceptacja zużycia. Statyka jest do opanowania, uszkodzenie mechaniczne nie.<br><br>Jeśli nie masz wejścia PHONO i nie chcesz wbudowanego przedwzmacniacza, kup zewnętrzny. To zwykle lepsze rozwiązanie niż przedwzmacniacz w gramofonie, bo możesz go wymienić, gdy zmienisz wkładkę lub wzmacniacz. Zewnętrzny przedwzmacniacz pozwala też lepiej dopasować pojemność i rezystancję do wkładki, co słychać przy droższych modelach. Wbudowany przedwzmacniacz ma sens wtedy, gdy liczy się prostota i podłączasz gramofon do jednego, konkretnego urządzenia bez planów rozbudowy.<br><br>Sprawdź, czy przedwzmacniacz da się wyłączyć Wiele gramofonów z wbudowanym przedwzmacniaczem ma przełącznik PHONO/LINE. To najważniejszy element, na który warto patrzeć. Jeśli takiego przełącznika nie ma, a gramofon ma na stałe aktywny przedwzmacniacz, nie podłączysz go do wejścia PHONO we wzmacniaczu. Zostaje ci tylko wejście liniowe. Gorzej: niektóre modele mają przedwzmacniacz włączony na stałe i nie da się go ominąć, co ogranicza przyszłą rozbudowę systemu. Przed zakupem sprawdź w instrukcji, czy sygnał można poprowadzić z pominięciem wbudowanego układu.<br><br>Antyskating to mechanizm w gramofonie, który przeciwdziała sile odśrodkowej wypychającej ramię z rowka.  If you liked this information and you would like to obtain additional information regarding [http://1Sch.net/user/EulaParnell/ Przechowywanie w małym mieszkaniu] kindly see the web page. Bez niego igła przesuwa się zbyt szybko do środka płyty, co powoduje zniekształcenia dźwięku i nierównomierne zużycie rowka. Wiele osób go ignoruje, a to błąd — prawidłowa regulacja potrafi zdziałać więcej niż wymiana wkładki.<br>