Za miękki materac na tapczanie i co się dzieje z kręgosłupem

Nie zapomnij o dźwięku. W salonie zwykle stoi telewizor i sprzęt grający. Jeśli strefa snu sąsiaduje z nimi, hałas z drugiej części pokoju będzie ci przeszkadzał. Postaw między łóżkiem a telewizorem wysoki regał lub grubą zasłonę – pochłoną część dźwięku. W nocy wyłączaj urządzenia z prądu, nie tylko przyciskiem. Świecące diody i tryb czuwania emitują światło, które zaburza sen. Zasłoń je taśmą lub odwróć ekranem do ściany.

Tapczan z oparciem i sofa wyglądają podobnie tylko na zdjęciu w katalogu. W praktyce różnią się konstrukcją, głębokością siedziska i przeznaczeniem. Tapczan to mebel dwufunkcyjny: służy do siedzenia i spania. Sofa to mebel jednofunkcyjny, projektowany wyłącznie pod kątem wygody siedzenia. Jeśli w pokoju dziennym potrzebne jest dodatkowe miejsce do spania, tapczan wygrywa bezapelacyjnie. Jeśli pokój dzienny ma służyć tylko do odpoczynku i przyjmowania gości, sofa zwykle wypada lepiej.

Pod materac nie wkładaj grubej, miękkiej nakładki, jeśli rama ma listwy. Taka warstwa psuje podparcie i powoduje, że materac się zapada. Zamiast tego zainwestuj w cienką podkładkę przeciwpoślizgową. Pamiętaj też o wentylacji: w chłodnym, często wietrzonym wnętrzu materac musi mieć dostęp powietrza od dołu. Rama z litymi blatami zamiast listew zatrzyma wilgoć i po roku pojawi się zapach. Jeśli łóżko stoi przy oknie, obróć materac o 180 stopni co kilka miesięcy — w ten sposób wyrównasz różnice temperatury i nacisku.

Pierwszy parametr, który trzeba sprawdzić przed zakupem, to głębokość siedziska. W sofie wynosi zwykle 55–65 cm, w tapczanie z oparciem często 70–90 cm. Głębsze siedzisko wymusza podparcie pleców poduszkami, inaczej po godzinie siedzenia kręgosłup zaczyna protestować. Zmierz też wysokość siedziska: 40–45 cm to wartość uniwersalna. Tapczany bywają niższe, co utrudnia wstawanie osobom starszym. Trzeci wymiar to wysokość oparcia. W sofach sięga 80–90 cm, w tapczanach często 60–70 cm. Niższe oparcie oznacza, że nie oprzesz na nim głowy bez dodatkowej poduszki.

Nie kupuj tapczanu tylko dlatego, że pasuje wymiarami do wnęki. Sprawdź, czy da się go wnieść po schodach i czy po rozłożeniu nie zablokuje przejścia. Typowy błąd to ustawienie tapczanu w rogu pokoju — wtedy nie rozłożysz go bez przesuwania całego mebla. Drugi częsty błąd to rezygnacja z poduszek dekoracyjnych przy niskim oparciu. Bez nich tapczan nie zastąpi sofy w codziennym użytkowaniu, bo siedzenie na nim będzie męczące. Trzeci błąd to wybór obicia z jasnej tkaniny, która nie ma właściwości trudnopalnych i nie da się zdjąć do prania. W pokoju dziennym tapczan jest narażony na jedzenie, picie i zwierzęta.

Na tapczanie jednoosobowym najczęściej sprawdza się twardość średnia lub średnio twarda. Zbyt miękki materac powoduje, że biodra i barki zapadają się głębiej niż reszta ciała, a kręgosłup wygina się w łuk. Rano budzisz się z bólem w odcinku lędźwiowym i sztywnością karku. Zbyt twardy materac nie dopasowuje się do naturalnych krzywizn, więc nacisk skupia się na barkach, biodrach i piętach. Po nocy pojawia się drętwienie rąk i pieczenie między łopatkami. Oba błędy są równie częste i oba wynikają z tego samego – kupowania materaca bez przymiarki na konkretnym tapczanie.

Welur sprawdza się tam, gdzie tapczan służy głównie do siedzenia, a nie do walki z codziennym chaosem. W salonie bez zwierząt, z dorosłymi domownikami, posłuży dłużej niż w pokoju dziecięcym. Problemem bywa gęste włosie, które zbiera okruszki, sierść i kurz, a przetarcie w jednym miejscu od razu rzuca się w oczy, bo włókna układają się inaczej. Zanim podejmiesz decyzję, porównaj kilka wariantów tkaniny w sklepie: potrzyj dłonią próbkę, sprawdź, czy zostaje ślad, i oceń, czy da się go wygładzić.

Podsumowując: tapczan z oparciem zastąpi sofę, jeśli pokój dzienny pełni też funkcję sypialni i wybierzesz model o głębokości siedziska do 70 cm, wysokości oparcia powyżej 70 cm i solidnym mechanizmie. Jeśli pokój służy wyłącznie do wypoczynku, sofa będzie wygodniejsza i trwalsza. Nie da się mieć obu zalet w jednym meblu — kompromis zawsze dotyczy albo wygody siedzenia, albo jakości spania.

Siedzisko w tapczanie jest zwykle twardsze niż w sofie, bo pod spodem znajduje się stelaż i mechanizm, a nie same sprężyny i pianka. To działa na plus przy codziennym spaniu, ale na minus przy wieczornym relaksie. Jeśli tapczan ma pełnić funkcję sofy przez większość czasu, wybierz model z pianką wysokoelastyczną o gęstości minimum 30 kg/m³ i oparciem wypełnionym puchem lub granulatem. Tanie tapczany z pianką 18–20 kg/m³ zapadną się w miejscu siedzenia po kilku miesiącach.

Jeśli w domu są małe dzieci albo zwierzęta, welur w wersji podstawowej szybko okaże się męczący. Wtedy lepiej wybrać tkaninę o krótszym runie, gładką i łatwą do przetarcia, albo welur o wysokiej odporności na ścieranie, oznaczony odpowiednim symbolem. Zwróć uwagę na to, jak tapczan jest zbudowany: stelaż i mechanizm rozkładania mają większe znaczenie dla komfortu niż sam materiał. Dobry welur na słabej ramie i tak się nie sprawdzi.