Większy rozmiar buta zimowego czy grubsza skarpeta — co wybrać

Klucz leży w dwóch elementach: długości kija i momencie jego kontaktu z podłożem. Kij powinien mieć taką długość, aby przy zgiętym łokciu pod kątem prostym rączka znajdowała się na wysokości biodra. Wtedy istnieje realna szansa, że podczas odbicia kij przejmie część ciężaru ciała. Drugi element to timing. Kij nie może dotykać ziemi w tym samym momencie co pięta przeciwnej nogi. Powinien lądować tuż przed piętą nogi po tej samej stronie, w chwili gdy ciężar ciała zaczyna przechodzić na przód. To właśnie w tym momencie kij przejmuje obciążenie.

Nie wkładaj mokrych butów do szczelnej torby ani do zamkniętej szafki. Wilgoć nie ma wtedy gdzie uciec i buty zaczynają śmierdzieć, a materiał pleśnieje. Jeśli buty są bardzo mokre, po pierwszej godzinie suszenia wstaw na kilka minut wentylator skierowany w cholewkę — ruch powietrza przyspiesza odparowanie bez podnoszenia temperatury. W zimie dobrze sprawdza się też suszenie w chłodnym pomieszczeniu z uchylonym oknem, na przykład w przedpokoju.

Drugi sposób to „test mowy". Przy stabilnym, spokojnym biegu powinieneś być w stanie wypowiedzieć krótkie zdanie bez łapania powietrza. Jeśli przy mocnym basie urywasz słowa i musisz przyspieszać oddech, prawdopodobnie muzyka narzuca ci tempo wyższe niż twoje aktualne. To nie znaczy, że bas jest zły — znaczy, że nie pasuje do tego konkretnego treningu.

Przytrzymaj pozycję od 20 do 30 sekund. Nie licz na siłę do trzydziestu, jeśli napięcie jest zbyt duże — lepiej skrócić czas i rozluźnić. Po jednej stronie zrób dwie, maksymalnie trzy serie, potem zmień nogę. Cały zestaw nie powinien zająć więcej niż pięć minut. Rozciąganie po spacerze rób spokojnie, bez sprężynowania i bez pogłębiania ruchu na siłę. Oddech ma być swobodny: wdech nosem, wydech ustami. Jeśli w trakcie serii napięcie maleje, możesz delikatnie pogłębić pochylenie, ale tylko o milimetry, nie o centymetry.

Weź pod uwagę, że gruba skarpeta zmienia też wysokość podbicia. Jeśli but ma sznurówki, da się to skorygować. Jeśli to wsuwany model bez regulacji, numer większy nie pomoże — będzie luźny w pięcie i ciasny w podbiciu. W takim wypadku lepszym rozwiązaniem jest cieńsza skarpeta z wełny merino, która grzeje mimo mniejszej grubości. Na koniec: przymierzaj buty po południu, kiedy stopa jest naturalnie większa, i zawsze w tej samej skarpecie, w której będziesz chodzić.

Nie kupuj butów „na wyrost" z myślą, że stopa jeszcze urośnie u dziecka. U dorosłego stopa się nie wydłuża, a u dziecka roczny zapas oznacza but, który przez pół sezonu będzie za duży i niebezpieczny. Lepiej kupić dokładnie dopasowany but i wymienić go w kolejnym sezonie niż nosić klapiący przez całą zimę.

Buty są suche dopiero wtedy, gdy wilgoć zniknie również przy szwie i przy podeszwie. Dotyk z zewnątrz bywa mylący — cholewka może wydawać się sucha, gdy w środku wciąż jest wilgotno. Po wyschnięciu wyjmij wypełnienie, wstaw z powrotem wkładki i sznurówki, a następnie odżyw skórę lub zaimpregnuj zamsz, zanim buty wrócą do użytku. Materiał po suszeniu jest sztywniejszy i wymaga odżywienia, inaczej szybciej pęknie na zgięciach.

Kiedy numer większy pomaga, a kiedy szkodzi Większy but pomaga, gdy stopa jest szeroka, gdy nosisz grubą wełnianą skarpetę i gdy producent słynie z wąskich kopyta. Wtedy dodatkowe pół numeru daje palcom przestrzeń i poprawia krążenie. Ale zbyt duży but szkodzi bardziej niż ciasny: stopa przesuwa się w środku, palce uderzają o przód przy zejściu ze wzniesienia, a na pięcie robi się otarcie. Po godzinie marszu taka stopa marznie szybciej, bo nie ma kontaktu z izolacją buta.

Praktyczny test: załóż zimową skarpetę, wsuń stopę w but, a palce powinny mieć około centymetra luzu od przodu. Następnie mocno dociśnij palce do przodu — jeśli pięta wsuwa się w but na tyle, że palec dorosłego człowieka wchodzi za nią, numer jest za duży. Druga próba: stań na palcach i na piętach. Stopa nie może się przesuwać w przód i w tył na tyle, by palce dotykały czubka.

Zacznij od zmierzenia stopy w tej skarpecie, w której będziesz chodzić zimą. Postaw stopę na kartce, obrysuj ją, a potem zmierz odległość od najdłuższego palca do pięty. Dodaj 8–10 mm zapasu na ruch stopy i na to, że palce muszą mieć miejsce na rozłożenie się przy każdym kroku. Jeśli wynik wypada dokładnie na granicy dwóch rozmiarów, wybierz większy. Nie kieruj się numerem, który nosisz w butach letnich — to najczęstszy błąd.

Zimą stopa pracuje inaczej niż latem. Gruba skarpeta zmienia obwód i długość stopy, a but usztywniony niską temperaturą nie rozciągnie się tak jak letni. Dlatego pytanie o numer większy nie ma jednej odpowiedzi — zależy od tego, jaką skarpetę faktycznie nosisz i jak but jest skonstruowany.