Terrarium dla gekona: wystrój stymulujący czy stresujący?
Agama brodata nie jest ani wyłącznie owadożerna, ani wyłącznie roślinożerna. Młode osobniki jedzą głównie owady, bo potrzebują białka i tłuszczu na wzrost. Dorosłe, powyżej roku–półtora roku, powinny mieć w diecie nawet 70–80 procent pokarmu roślinnego. Karmienie samymi owadami prowadzi do otłuszczenia, chorób nerek i niedoboru wapnia. Karmienie samymi warzywami u młodego gada kończy się zahamowaniem wzrostu. Podział na etapy wiekowe to podstawa.
Wapń to najczęstszy problem w domowej hodowli. Podawaj go na każdą porcję owadów i posypuj nim warzywa dwa–trzy razy w tygodniu. Suplement z witaminą D3 stosuj ostrożnie, raz w tygodniu lub rzadziej, bo przedawkowanie jest toksyczne. Jeśli agama ma prawidłowe UVB i wygrzewanie, sama produkuje witaminę D3 ze skóry. Do tego stały dostęp do miseczki z wodą, choć wiele agam pije z kropel na liściach, więc zwilżaj zieleninę przed podaniem. Młode karm dwa–trzy razy dziennie, dorosłe raz dziennie lub co drugi dzień, zawsze o podobnej porze.
Młode modliszki jedzą codziennie, czasem dwa razy dziennie. Dorosłe osobniki karmi się co drugi, trzeci dzień. Liczba ofiar zależy od gatunku i temperatury — w cieple metabolizm przyspiesza i zapotrzebowanie rośnie. Samica przed składaniem jaj potrzebuje więcej jedzenia, samiec mniej. Dobrą wskazówką jest wygląd odwłoka: powinien być lekko zaokrąglony, ale nie rozdęty. Przekarmiona modliszka ma problem z linieniem i często zrzuca wadliwy pancerz. Głodna przez tydzień zwykle nic sobie nie robi, ale po dwóch tygodniach bez pokarmu zaczyna tracić siły.
Karmienie, które zjada budżet po cic
Podstawą pokarmu zwierzęcego są owady karmowe: świerszcze, karaczany, drewnojady, mączniki. Świerszcze i karaczany podawaj jako bazę, mączniki i drewnojady traktuj jako dodatek, bo mają dużo tłuszczu. Owady kupuj z pewnego źródła i przez dwa–trzy dni przed podaniem przekarmiaj marchewką, płatkami owsianymi i pokarmem wapniowym. Ten zabieg nazywa się gut loading i podnosi wartość odżywczą karmówki. Nigdy nie podawaj owadów złapanych w ogrodzie – mogą nieść pasożyty i pestycydy. Przed podaniem oprósz owady wapniem bez witaminy D3, jeśli gad ma odpowiednie oświetlenie UVB. Młode karmisz codziennie, dorosłe owadami dwa–trzy razy w tygodniu.
Oznaki, że suplementacja działa, widać po chwycie i postawie. Gekon pewnie trzyma się szyby, ogon jest jędrny, a młode rosną równomiernie. Jeśli po dwóch–trzech tygodniach regularnego podawania wapnia drżenia palców nie ustępują, problem może leżeć gdzie indziej: w zbyt niskiej temperaturze terrarium, braku UVB albo chorobie nerek. Wtedy sama zmiana proszku nic nie da i potrzebna jest konsultacja z weterynarzem znającym gady.
Pierwszy objaw niedoboru UVB to miękka, odkształcona skorupa. U młodych żółwi dochodzi do zapadania się karapaksu, wykrzywiania kręgosłupa i problemów z chodzeniem. Dorosłe osobniki stają się apatyczne, tracą apetyt, a ich skorupa pokrywa się nierównymi pierścieniami. Bywa, że żółw długo wygląda dobrze, bo organizm czerpie wapń z kości. Kiedy widzisz deformacje, zwykle oznacza to, że problem trwa od miesięcy. Reaguj wcześniej: regularnie oglądaj skorupę, sprawdzaj jej twardość i porównuj wygląd zwierzęcia z poprzednimi tygodniami.
Typowe błędy widzę trzy. Pierwszy to brak miseczki z wapniem w terrarium — samice i młode powinny mieć stały dostęp do czystego węglanu wapnia, żeby same regulowały pobór. Drugi to wiara, że skoro gekon je owady, to wszystko jest w porządku; objawy niedoboru pojawiają się dopiero, gdy rezerwy w kościach są już mocno nadwyrężone. Trzeci to mieszanie wapnia z witaminami w jednym pojemniku i trzymanie takiej mieszanki przez tygodnie — wilgoć i światło rozkładają witaminę D3, a proszek zbija się w grudki, które trudno równo rozprowadzić.
Warzywa, zielenina i twarde zasady żywienia Codzienna miska roślinna to mieszanka zielonych liści: mniszek, roszponka, rukola, bazylia, kolendra, liście rzodkiewki, jarmuż. Dodawaj starte warzywa: marchew, dynia, cukinia, papryka, słodki ziemniak. Owoce podawaj rzadko, raz w tygodniu, jako niewielki dodatek – nadmiar cukru szkodzi. Nie podawaj awokado, cebuli, czosnku, szpinaku w dużych ilościach, kapusty i kalafiora na co dzień, ponieważ zaburzają wchłanianie wapnia lub powodują wzdęcia. Sałata lodowa i ogórek to głównie woda, więc nie mają wartości odżywczej i nie powinny stanowić podstawy. Rośliny zawsze siekaj na kawałki wielkości głowy agamy – mniejsze kęsy zapobiegają zadławieniu.
Najczęstsze błędy to przekarmianie owadami, brak wapnia, podawanie sałaty jako głównego pokarmu i karmienie tuż przed zgaszeniem światła. Agama potrzebuje kilku godzin na trawienie pod lampą grzewczą, więc ostatni posiłek podaj najpóźniej trzy–cztery godziny przed wyłączeniem światła. Nie karm też gada, który jest w okresie zimowania lub wyraźnie osłabiony – najpierw sprawdź temperaturę i oświetlenie. Waż ważenie i ocena kondycji: jeśli ogon przy nasadzie robi się gruby, a brzuch wisi, ogranicz owady. Jeśli biodra i ogon są zapadnięte, zwiększ porcje i sprawdź, czy gad faktycznie je, a nie tylko rozrzuca jedzenie.