Plecak na zakupy pieszo: co się stanie, gdy kupisz za dużo naraz

Mokrość dokucza nie od deszczu, tylko od potu pod nieprzemakalną warstwą. Dlatego ubierz się lżej, niż podpowiada temperatura na zewnątrz: o jedną warstwę mniej niż na suchy spacer. Na skórę cienka koszulka z materiału, który szybko schnie, a nie bawełna — bawełna nasiąka i trzyma zimno. Na to kurtka z kapturem, najlepiej z wentylacją pod pachami. Spodnie nie mogą być jeansowe; sprawdzą się lekkie, schnące materiałowe. Buty: wodoodporne, ale z grubą podeszwą — na mokrym asfalcie i kamieniach łatwo się poślizgnąć, a cienka podeszwa przepuszcza zimno. Weź mały plecak zamiast torby na ramię, żeby mieć obie ręce wolne i równowagę na śliskim. W środku: zapasowa skarpetka i cienka rękawiczka w woreczku, plus telefon w zamkniętym etui. Parasol przydaje się na krótkie odcinki, ale przy wiatrze jest bezużyteczny i wywraca się w rękach — kaptur z daszkiem działa pewniej.

Trening marszowy interwałowy na przemian z truchtem wygląda prościej, niż jest w praktyce. Wiele osób wychodzi z założenia, że wystarczy iść szybko, potem przebiec się do przystanku i wrócić spacerem. Tymczasem różnica między chaotycznym chodzeniem a realnym bodźcem treningowym tkwi w trzech elementach: długości odcinków, tempie oraz tym, co dzieje się między nimi. Bez tego marsz z truchtem to zwykłe przewietrzenie się, a nie trening.

Załóż skarpety, w których będziesz chodzić na co dzień. Stań w bucie i przesuń stopę maksymalnie do przodu. Palec wskazujący powinien zmieścić się między piętę a tylną część cholewki. Jeśli nie wchodzi, but jest za krótki. Jeśli wchodzą dwa palce, prawdopodobnie jest za długi. Pamiętaj, że stopa podczas chodzenia przesuwa się do przodu, zajrzyj tutaj a przy zbyt dużym luzie palce uderzają o czubek, co prowadzi do obtarć i odmrożeń.

Na co jeszcze uważać? Na nawierzchnię i obuwie. Trucht po betonie w butach do chodzenia to prosty sposób na ból piszczeli. Wybierz miękką ścieżkę lub bieżnię, a buty powinny mieć amortyzowaną podeszwę. Postawa też ma znaczenie: podczas szybkiego marszu nie pochylaj się do przodu ani nie zaciskaj pięści — ramiona pracują swobodnie, a stopy stawiasz całą powierzchnią. Jeśli poczujesz ostry ból w kolanie lub ścięgnie, przerwij trening. Lekki dyskomfort mięśniowy jest w porządku, ból stawu już nie.

Kupowanie butów zimowych o numer większych to jeden z najczęściej powtarzanych mitów. W praktyce sprawa jest prostsza: but ma być dopasowany do stopy w skarpecie, w której faktycznie będziesz chodzić. Jeśli na co dzień nosisz cienkie skarpetki, a buty mierzysz w grubych, kupujesz za duże obuwie. Jeśli zamierzasz nosić grube skarpety, mierz buty właśnie w nich.

Drugi typowy błąd to zbyt długie odcinki marszu. Szybki marsz przez 5 minut w połączeniu z minutą truchtu to nie interwał, a zwykły spacer z akcentem. Sens ma naprzemienność, w której oba odcinki są porównywalne objętościowo. Przygotuj sobie wcześniej plan: na przykład 8 powtórzeń po 90 sekund marszu i 60 sekund truchtu. Zegarek lub telefon z timerem ustawionym na interwały załatwia sprawę — nie musisz wtedy liczyć w głowie i rozpraszać się na trasie.

Spacer o świcie albo po zmroku to nie to samo co przechadzka w południe. Latem wystarczy wyjść pół godziny przed wschodem, żeby wpaść w szarówkę; zimą po piętnastej robi się ciemno. Zanim wyjdziesz, sprawdź realną porę zachodu i wschodu w swoim regionie — różnica między wschodem na wschodzie i zachodzie kraju sięga kilkunastu minut, a przy zmianie czasu dochodzi jeszcze godzina. Zaplanuj trasę tak, żeby najciemniejszy odcinek pokonać w miejscu, porady remontowe które znasz.

Największy błąd: traktowanie truchtu jak urządzić małą kuchnię sprintu Najczęstszy problem pojawia się w momencie, gdy trucht zamienia się w szybki bieg. Ludzie podświadomie przyspieszają, bo „skoro już biegniemy, to warto". Efekt jest odwrotny do zamierzonego: tętno skacze powyżej strefy, w której organizm uczy się wykorzystywać tłuszcz jako paliwo, a nogi odmawiają współpracy przy trzecim powtórzeniu. Trucht w tym treningu ma być wolny — na tyle, byś był w stanie rozmawiać. Jeśli nie możesz, zwolnij do marszu i dopiero wtedy wydłuż odcinek biegowy.

Zakupy na piechotę wyglądają niewinnie, dopóki nie okaże się, że siatki wcinają się w dłonie, plecak ciągnie do tyłu, a do domu zostało jeszcze pół kilometra. Problemem nie jest sam transport, tylko brak planu: kupujesz na oko, pakujesz wszystko w jeden rzut i nagle dźwigasz więcej, niż jesteś w stanie nieść bez zatrzymywania się co kilkaset metrów.

Trening marszowo-biegowy sprawdza się u osób wracających do ruchu po przerwie, z nadwagą lub po kontuzjach. Wystarczą trzy sesje w tygodniu, rozłożone z dniem przerwy między nimi. Po dwóch–trzech tygodniach wydłuż odcinki truchtu o 15–30 sekund, a marsz skróć o tyle samo. Cały czas trzymaj się zasady, że ostatnie powtórzenie ma wyglądać podobnie do pierwszego — jeśli jesteś zdyszany i ledwo człapiesz, to znak, że tempo było za wysokie. Lepiej zrobić krócej i równo niż dłużej i byle jak.

Here's more information regarding źródło informacji look at the internet site.