Krem budyniowy rzadki jak woda? To przez ten jeden błąd

Krem budyniowy najczęściej rozwarstwia się i wypływa z ciasta z dwóch powodów: zbyt rzadkiej konsystencji oraz braku bariery oddzielającej go od spodu. Samo gęste ugotowanie nie wystarczy, jeśli ciasto pod nim jest wilgotne albo tłuste. Zanim wylejesz masę na spód, musisz ją zagęścić tak, by nie spływała z łyżki, i zabezpieczyć warstwę ciasta. Najprostsza kolejność to: upiec spód, ostudzić go, posmarować cienką warstwą tłuszczu lub białka, a dopiero potem wylać krem.

Najważniejszy etap to smażenie. Tłuszcz musi mieć 170–180°C. Zbyt gorący olej sprawia, że oponki z wierzchu się spalą, a w środku będą surowe i gumowate. Zbyt chłodny tłuszcz wsiąka w ciasto i oponki stają się tłuste oraz ciężkie. Sprawdzaj temperaturę termometrem albo wrzuć kawałek ciasta — powinien zacząć się rumienić i wypływać na powierzchnię w kilka sekund. Smaż po 1–1,5 minuty z każdej strony, na średnim ogniu, i nie wkładaj zbyt wielu oponek naraz, bo obniżają temperaturę tłuszczu.

Jak sprawdzić temperaturę dymienia własnej mieszan

Zacznij od twarogu. Jeśli używasz twarogu w kostce, zmiel go dwa razy albo przeciśnij przez praskę do ziemniaków. Twaróg ziarnisty zostawia grudki, które nie łączą się z ciastem i po smażeniu są twarde. Ważna jest też wilgotność: twaróg zbyt wodnisty wymaga więcej mąki, a wtedy oponki tracą lekkość. Odsącz go na sicie przez pół godziny albo zawiąż w gazę i delikatnie odciśnij. Jeśli po dodaniu jajek i cukru masa jest luźna, nie dosypuj mąki od razu — najpierw schłodź ją w lodówce przez 20–30 minut, żeby stężała.

przechowywanie w małym mieszkaniu smażeniu tłuszcz wnika w trzy miejsca: przez pęknięcia skórki, w przestrzenie po pęcherzach powietrza oraz w miejsca, For those who have almost any queries relating to where by in addition to the best way to utilize otwórz, it is possible to e mail us on our site. gdzie ciasto nie zdążyło się związać. Ciasto od razu wrzucone na tłuszcz ma tych dróg znacznie więcej. Odstane — mniej, bo jego struktura jest ciąglejsza. Różnica w wchłanianiu tłuszczu między jednym a drugim przypadkiem bywa odczuwalna: placek z odstałego ciasta jest mniej nasączony, nie „ciągnie" oleju tak mocno i dłużej pozostaje chrupiący.

Kolejny czynnik to jajka. Za dużo jajek rozrzedza ciasto i oponki stają się zbite, bo białko ścina się zbyt mocno. Na 250 g twarogu wystarczą dwa żółtka i jedno białko albo dwa całe jajka, jeśli twaróg jest suchy. Cukier dodawaj z umiarem — jego nadmiar powoduje, że oponki szybko się rumienią i w środku pozostają surowe, a po ostygnięciu twardnieją. Proszek do pieczenia w ilości pół łyżeczki na szklankę mąki pomaga, ale nie zastąpi lekkiego ciasta.

Po usmażeniu układaj oponki na kratce lub papierowym ręczniku, nigdy jedna na drugiej. Przykryte parują i mięknieją, a potem zbijają się w zakalec. Jeśli mimo wszystko wyszły twarde, nie ratuj ich ponownym smażeniem — pokrój je w paski i podsusz w piekarniku w niskiej temperaturze, powstaną chrupiące grzanki. Puszystość oponek to nie kwestia szczęścia, a kontroli nad wilgotnością twarogu, ilością mąki i temperaturą tłuszczu.

Na koniec: nie przykrywaj gorącego kremu folią bezpośrednio na powierzchni i nie studź go w przeciągu. Powstająca na wierzchu skórka i skroplona para to dodatkowe źródło wody, która spłynie w dół. Przykryj garnek ściereczką i studź w temperaturze pokojowej, mieszając co kilka minut. Taki krem trzyma kształt przy krojeniu, nie rozmiękcza ciasta od środka i nie wypływa po przekrojeniu.

Podsumowując: przykrycie patelni nie przyspiesza rumienienia wierzchu, a zwykle je opóźnia. Para wodna rozmiękcza skórkę, a skroplony tłuszcz spływa na ciasto, zaburzając jego strukturę. Równomierny, złocisty wierzch osiągniesz przez właściwą temperaturę tłuszczu, odpowiednią jego ilość i cierpliwe obracanie pączków. Pokrywka sprawdzi się jedynie po zdjęciu patelni z ognia, gdy chcesz zatrzymać ciepło — nigdy w trakcie smażenia.

Bariera, o której większość zapomina Nawet idealnie gęsty krem wypłynie, jeśli spód ciasta będzie nim nasiąkał. Rozwiązanie jest mechaniczne, nie kulinarne: między ciastem a masą musi powstać warstwa nieprzepuszczalna dla wody. Sprawdza się cienka powłoka z roztopionej białej czekolady, posmarowanie spodu roztrzepanym białkiem i podpieczenie przez dwie minuty albo delikatna warstwa konfitury o niskiej zawartości wody. Każda z tych metod zamyka pory ciasta i odcina krem od wilgoci, która migruje z biszkoptu oświetlenie w salonie górę.

Częsty błąd to dokładanie żelatyny na oko. Za dużo sprawi, że krem będzie gumowaty i będzie się ciągnął przy krojeniu; za mało nic nie da. Jeśli już ją używasz, rozpuść 2–3 gramy w niewielkiej ilości gorącej wody i wmieszaj w masę o temperaturze powyżej 50 stopni, energicznie mieszając, żeby nie utworzyły się nitki. Pamiętaj, że żelatyna wiąże wodę, więc krem z nią musi być nieco rzadszy przed stężeniem — inaczej po ostygnięciu będzie twardy jak galareta.