Ile farby naprawdę potrzebujesz? Policz, zanim kupisz

Gruntowanie zmienia rachunek. Jeśli ściana jest chłonna, zagruntowanie zmniejsza zużycie farby nawierzchniowej nawet o kilkanaście procent. Grunt zużywa się inaczej niż farba i zwykle wystarcza jedna warstwa, ale jego ilość też trzeba doliczyć. Z drugiej strony, rezygnacja z gruntu na starym, kredowym podłożu oznacza, że farba wsiąknie nierówno i będziesz dokupywać kolejną puszkę w pośpiechu.

Uważaj na drzwi wejściowe. W starych blokach mają często sto dziesięć centymetrów szerokości i otwierają się do środka. Jeśli dołożysz do nich szafę po stronie zawiasów, zablokujesz skrzydło. Rozwiązaniem jest przesunięcie zabudowy na ścianę przeciwległą albo zamiana drzwi na otwierane na zewnątrz. To drugie wymaga zgody wspólnoty, bo zmienia kierunek ewakuacji. Zanim cokolwiek zamówisz, zapytaj o to w administracji.

Tablica bez wiercenia w ścianie — na czym to naprawdę pole

Decyzję podejmuj po sprawdzeniu trzech rzeczy: szerokości przejścia przy otwartych drzwiach, odległości od łóżka i tego, czy w pomieszczeniu jest miejsce na odstawienie czegoś, gdy szafa jest otwarta. Jeśli w sypialni zostaje mniej niż pół metra wolnej podłogi przed szafą, wybierz przesuwną i zaakceptuj konieczność czyszczenia prowadnicy. Jeśli miejsca jest więcej, ale zależy ci na pełnym dostępie do wnętrza i nie chcesz regulować mechanizmu, wybierz otwieraną i ustaw ją tak, by skrzydła otwierały się w stronę drzwi, a nie łóżka.

Mieszkania w blokach z lat 70. mają zwykle niski salon — około 2,5 m wysokości — i często jest to pokój przechodni, przez który idzie się do kuchni lub sypialni. Zanim cokolwiek kupisz, zmierz dokładnie każdą ścianę i zaznacz na rzucie, gdzie są drzwi, okno, grzejnik pod oknem i pion z rurami. To pozwoli uniknąć sytuacji, w której nowa sofa blokuje przejście albo stoi na kratce wentylacyjnej. Sprawdź też, czy w ścianie nośnej nie ma starej wnęki po meblościance — czasem wystarczy ją wygładzić i pomalować na jaśniejszy kolor, żeby pokój optycznie się otworzył.

Zanim wybierzesz, zmierz realnie, a nie na oko. Ustaw taśmę mierniczą wzdłuż ściany, przy której ma stanąć szafa, i zaznacz taśmą malarską obrys skrzydeł w pozycji otwartej. Dopiero wtedy zobaczysz, czy między szafą a łóżkiem zostaje przejście co najmniej pięćdziesięciu centymetrów. Poniżej tej wartości codzienne korzystanie z szafy staje się omijaniem własnych mebli, a nie ich używaniem. Drugi pomiar to odległość od czoła szafy do pierwszej przeszkody — kaloryfera, gniazdka, krawędzi drzwi do sypialni. Szafa otwierana z drzwiami uchylnymi na zawiasach wymaga też miejsca na otwarcie skrzydła pod kątem, a nie tylko na jego szerokość, bo inaczej nie sięgniesz do głębi.

Zacznij od obliczenia powierzchni ścian. Zmierz długość każdej ściany i wysokość pomieszczenia, a następnie pomnóż długość przez wysokość. Zsumuj wyniki dla wszystkich ścian. Od otrzymanej liczby odejmij powierzchnię okien i drzwi — okno to zwykle około 1,5–2 m², drzwi około 2 m². Dla pokoju o wymiarach 4 na 5 metrów i wysokości 2,6 metra same ściany dają około 47 m². Po odjęciu okna i drzwi zostaje mniej więcej 43 m² do pomalowania. Sufit licz osobno, jeśli też go malujesz: długość razy szerokość.

Kanapa, stolik i dywan — trójkąt, który działa W małym salonie sprawdza się układ, w którym kanapa stoi bokiem do okna, a nie tyłem do niego. Nie zasłania wtedy grzejnika i nie odcina dopływu światła. Naprzeciwko kanapy ustaw fotel lub dwa krzesła, ale tylko jeśli między nimi a kanapą zostaje minimum 60 cm przejścia. Stolik wybierz owalny albo prostokątny o wąskim blacie — okrągły o dużej średnicy zjada przestrzeń. Dywan powinien być na tyle duży, żeby przednie nogi kanapy i foteli na nim stały; za mały dywanik potęguje wrażenie ciasnoty, bo dzieli podłogę na kilka kawałków.

Szafa do zabudowy sprawdza się tylko wtedy, gdy zostawisz w niej wentylację. Szczelnie domknięta bryła bez otworów w plecach i bez szczeliny pod drzwiami zbiera wilgoć z mokrych kurtek i butów. Po kilku tygodniach pojawia się zapach, którego nie usunie żaden odświeżacz. Zostaw minimum dwucentymetrową przerwę między tyłem szafy a ścianą, a jeśli to możliwe, wywierć kilka otworów w boku od strony korytarza.

W małej sypialni każdy centymetr podłogi ma znaczenie, a wybór między szafą przesuwną i otwieraną najczęściej sprowadza się do jednego pytania: ile miejsca zostaje ci przed szafą. Skrzydła otwierane potrzebują wolnej przestrzeni na całą szerokość drzwi, więc przy standardowej szafie szerokiej na metr i drzwiach uchylnych na sześćdziesiąt centymetrów musisz mieć przed nią co najmniej sześćdziesiąt, a najlepiej siedemdziesiąt centymetrów przejścia. W sypialni o szerokości dwóch i pół metra to często połowa wolnej przestrzeni między łóżkiem a meblami. Drzwi przesuwne nie otwierają się na zewnątrz, ale wymagają rezerwy w środku — prowadnica i skrzydła zajmują kilka centymetrów głębokości, co przy ciasnym pomieszczeniu bywa trudniejsze do zaakceptowania niż się wydaje.