Gdy igła gramofonowa zniekształca dźwięk, wymień ją w ten sposób

Dopasowanie wkładki do przedwzmacniacza Najważniejszy parametr to typ wkładki. MM ma wyższy poziom wyjścia i wymaga wzmocnienia rzędu 40 dB oraz obciążenia najczęściej 47 kΩ z niewielką pojemnością. MC daje sygnał nawet kilkanaście razy słabszy, więc potrzebuje wzmocnienia 60–70 dB i obciążenia od kilkudziesięciu omów do kilkuset. Nie każdy przedwzmacniacz obsługuje oba typy. Jeśli kupujesz urządzenie tylko z wejściem MM, a masz wkładkę MC, musisz dokupić transformator podwyższający albo zmienić przedwzmacniacz. Zwróć też uwagę na pojemność wejściową — zbyt duża potrafi podbić wysokie tony i wyostrzyć brzmienie.

Typowe błędy to trzymanie płyt w piwnicy, na strychu lub w garażu – tam temperatura i wilgotność są skrajne. Kolejny błąd to układanie ich na płasko „na chwilę", która trwa lata. Nie stawiaj płyt przy oknie, gdzie słońce nagrzewa okładki i odbarwia grzbiety. Nie przechowuj ich przechowywanie w małym mieszkaniu plastikowych workach bez dostępu powietrza – to zaprasza pleśń. I wreszcie: nie wyjmuj płyty mokrymi rękami, bo tłuszcz i pot zostają w rowkach.

Siła nacisku i antyskating — dwa parametry, które idą w parze Teraz ustaw siłę nacisku zgodnie z zaleceniem producenta wkładki. Wartość znajdziesz w instrukcji albo na spodzie wkładki. Pokręć przeciwwagę o wskazaną liczbę działek — zwykle jedna działka to 0,1 g. Typowe wartości to 1,5–2,5 g, ale nie zgaduj. Za mały nacisk powoduje przeskoki i zniekształcenia w głośniejszych fragmentach. Za duży niszczy rowki i przyspiesza zużycie igły. Po ustawieniu nacisku zajmij się antyskatingiem — ustaw go na tę samą wartość, co nacisk. Działa on przeciwnie do siły odśrodkowej, jaka wypycha ramię do środka płyty. Jeśli tego nie zrobisz, igła będzie mocniej dociskać prawy kanał niż lewy, co słychać jako przesunięcie sceny dźwiękowej.

Drugi czynnik to temperatura i wilgotność. Winyl mięknie już w okolicach 40°C, więc grzejnik, parapet od południa czy bagażnik samochodu to najgorsze miejsca. Zmiany temperatury powodują rozszerzanie i kurczenie się tworzywa, co po latach prowadzi do trwałego wygięcia. Wilgotność powinna wynosić od 40 do 50 procent. Zbyt sucho – płyta się elektryzuje i przyciąga kurz. Zbyt wilgotno – na etykietach i wewnątrz okładek pojawia się pleśń, która potrafi zniszczyć papier i sam nośnik. Warto zainwestować w higrometr i sprawdzać warunki przynajmniej raz w miesiącu.

Najczęstsze błędy to dotykanie ostrza palcami, montaż igły na siłę oraz pomijanie regulacji nacisku. Niektóre igły mają osłonę transportową, którą trzeba zdjąć przed odtwarzaniem – jeśli jej nie usuniesz, dźwięk będzie stłumiony, a igła może się uszkodzić. Nie zakładaj nowej igły na zabrudzoną płytę; najpierw wyczyść płytę i szczoteczkę. Po wymianie odsłuchaj kilka znanych nagrań – jeśli słyszysz zniekształcenia, wróć do regulacji zamiast od razu kupować kolejną igłę.

Do czyszczenia używaj suchego, miękkiego pędzelka z włosia i przesuwaj go od tyłu igły do przodu, zgodnie z kierunkiem odtwarzania. Nie naciskaj. Środki płynne stosuj oszczędnie i tylko takie, które nie pozostawiają tłustego filmu — tłuszcz zbiera kurz jeszcze chętniej. Igłę czyść po każdej stronie, nie raz meble na wymiar tydzień. Przy mocno zabrudzonej końcówce pomaga delikatne zanurzenie w alkoholu izopropylowym na kilka sekund, ale trzeba poczekać, aż odparuje, zanim opuścisz ramię na płytę.

Gdy igła gramofonowa zaczyna zniekształcać dźwięk, zbiera kurz albo przeskakuje po rowkach, najczęściej oznacza to, że trzeba ją wymienić. Igła to element zużywalny – nawet najlepiej wykonana traci właściwości po kilkuset godzinach odtwarzania. Zanim cokolwiek kupisz, sprawdź, czy mieszkanie w bloku twoim gramofonie wymienia się cały wkład, czy tylko igłę (często nazywaną wspornikiem z ostrzem). W wielu modelach igła jest osadzona na zatrzask i można ją zdjąć bez wyjmowania wkładu. Zajrzyj do instrukcji lub przyjrzyj się, jak igła jest mocowana – to oszczędzi czasu i błędów.

Płyta winylowa to nie tylko nośnik dźwięku, ale też kawałek tworzywa, które z czasem się odkształca, rysuje i łapie kurz. Największym wrogiem jest niewłaściwa pozycja przechowywania. Winyl powinien stać pionowo, jak książka na półce, a nie leżeć płasko. Ułożenie na płasko powoduje, że ciężar kilku płyt naciska na dolne egzemplarze, co prowadzi do trwałych deformacji rowka i słyszalnego „falowania" dźwięku. Pionowe ustawienie musi być jednak ciasne – jeśli płyty przekrzywiają się na boki, ich krawędzie się obcierają i powstają rysy. In the event you loved this post and you would love to receive much more information concerning OśWietlenie W Salonie assure visit our page. Optymalnie jest wypełnić półkę tak, by płyty stały stabilnie, ale bez przesadnego ścisku.

Kiedy igła jest już do wymiany, a kiedy wystarczy ją wyczyścić Rozróżnienie jest proste. Brudna igła wygląda na końcówce jak ciemny nalot — często widać go pod lupą lub przy dobrym świetle. Czyszczenie usuwa nalot i przywraca właściwy kształt kontaktu z rowkiem. Zużycie to zmiana geometrii diamentu: czubek się spłaszcza, tworzy się mikroskopijne wcięcie. Tego już nie wyczyścisz. Orientacyjnie większość igieł wytrzymuje kilkaset godzin odtwarzania, ale jeśli grasz codziennie, licz raczej w miesiącach niż latach. Objawem zużycia jest też to, że nowa płyta brzmi gorzej niż stara i że igła łapie więcej trzasków niż wcześniej.