Gdy chcesz mieć meble z grzybni, zacznij od formy i sterylności

Utrzymanie ogranicza się do odkurzania miękką szczotką i przetarcia wilgotną, dobrze wyciśniętą ściereczką. Nie używaj mleczka ani środków z chlorem, bo odbarwiają powłokę i wchodzą w pory. Raz w roku warto sprawdzić miejsca styku ze ścianą, zwłaszcza w budynkach z mostkami termicznymi — jeśli pojawia się chłód, odsuń panel i popraw izolację, zanim materiał zacznie pracować.

Grzybnia, czyli mycelium, to sieć strzępek, która w odpowiednich warunkach zrasta się w zwartą, twardą bryłę. Z takiej bryły można po wysuszeniu uzyskać lekki materiał przypominający korek lub sprasowaną tekturę. W domu da się z niego zrobić małe meble, panele ścienne, doniczki czy podstawki. Nie jest to jednak projekt na jedno popołudnie — potrzeba kilku tygodni, sterylnego otoczenia i cierpliwości.

Zabudowa grzejnika ogranicza ciepło tylko wtedy, gdy zatrzymuje powietrze nad lamelami albo zasłania nawiew od dołu. Żeby tego uniknąć, trzeba zbudować obudowę tak, aby powietrze miało swobodny przepływ: wlot przy podłodze, wylot u góry, a szczeliny o odpowiedniej powierzchni. Kluczowe są wymiary i materiał, nie sam pomysł zabudowy.

Zacznij od tego, gdzie w pomieszczeniu naprawdę trzeba wyciszyć dźwięk. W salonie hałas odbija się od pustych ścian i twardej podłogi, więc panel na jednej ścianie za kanapą albo dwie wąskie listwy po bokach telewizora zrobią więcej niż wykładzina na całej podłodze. W sypialni grzybnia sprawdza się przy łóżku i na ścianie za wezgłowiem, bo tłumi odgłosy zza drzwi, nie odbijając przy tym światła lampki. W biurze domowym największy problem to pogłos własnego głosu podczas rozmów wideo, dlatego panel ustawia się naprzeciwko miejsca, skąd mówisz, a nie za plecami mikrofonu.

Grzybnia to nie ciekawostka z laboratorium, tylko materiał, który po wysuszeniu i utwardzeniu zachowuje się jak twarda pianka o zamkniętej strukturze. W praktyce oznacza to, że ściana działowa, panel akustyczny albo blat stolika mogą być lżejsze od sklejki o połowę, a przy tym dobrze pochłaniać dźwięk. Do aranżacja wnętrz mieszkalnych i biurowych trafia zwykle forma sprasowana, wykończona olejem lub powłoką mineralną, bo surowa grzybnia chłonie wodę i nie znosi kontaktu z wilgocią.

Prawidłowa kolejność to: pielęgnacja, podkład, korektor, utrwalenie, potem kolor. Korektor nakładaj punktowo — pod oczy, na wypryski, wokół skrzydełek nosa — i wklepuj, nie rozcieraj. Utrwalenie robisz dopiero po korektorze, delikatnie, bo nadmiar pudru wysusza i tworzy efekt maski. Kolor zaczynasz od brwi, bo to one nadają twarzy ramy. Potem cienie, na końcu usta. Zamiana tej kolejności, np. usta przed oczami, sprawia, że rozmazujesz to, co zrobiłaś wcześniej i tracisz czas na poprawki.

Zaczynasz od wyboru grzybni. Najlepiej sprawdzają się gatunki rozkładające drewno, bo rosną na trocinach i słomie. Kupujesz gotowy substrat z grzybnią albo namnażasz ją samodzielnie na sterylizowanych trocinach. Kluczowe jest podłoże: trociny drzew liściastych, słoma pszenna lub konopie, rozdrobnione na kawałki kilku milimetrów. Wszystko trzeba wyparzyć lub wysterylizować, inaczej wygryzą cię pleśnie i bakterie.

Zanim zaczniesz, przygotuj osobne pomieszczenie, rękawice, maskę, sterylizator lub duży garnek, formy i miejsce do suszenia. Zaplanuj co najmniej trzy–cztery tygodnie na sam wzrost i kilka dni na sezonowanie. Pierwszy raz zrób mały element — podstawkę albo mały panel — żeby poznać tempo wzrostu i skurcz materiału. Dopiero potem zabieraj się za większe formy.

Meble z grzybni wymagają podobnej ostrożności. Blat na biurko wytrzyma laptop i kubek, ale nie siadanie na nim ani przenoszenie mokrych naczyń bez podkładki. Pod blatem warto przykręcić cienką listwę usztywniającą, bo sam materiał jest sztywniejszy w pionie niż w poziomie. Nogi i stelaż wybieraj metalowe lub drewniane, nigdy nie wkręcaj śrub zbyt blisko krawędzi — odstęp mniejszy niż dwa centymetry kończy się pęknięciem. W sypialni sprawdzi się szafka nocna z grzybni, bo jest ciepła w dotyku i nie skrzypi przy otwieraniu, ale jej fronty powinny mieć zawiasy wpuszczane, nie nakładane.

Forma, wilgotność i czas — trzy rzeczy, które decydują o efekcie Materiał formujesz w skrzynkach, foremkach silikonowych lub drewnianych negatywach. Podłoże z grzybnią ubijasz mocno, bo luźna masa po wyschnięciu się rozsypie. Wilgotność utrzymujesz na poziomie około 70–80 procent, temperatura zależy od gatunku, zwykle 20–25 stopni Celsjusza. Przez pierwsze dni forma stoi w ciemnym, czystym miejscu. Po tygodniu lub dwóch grzybnia przerasta całość i zasklepia się w jednolitą bryłę. Wtedy wyjmujesz ją z formy i suszysz w temperaturze poniżej 60 stopni, aż całkowicie straci wilgoć. Dopiero wysuszona grzybnia przestaje rosnąć i staje się twarda.

Koszt funkcjonalnego przedpokoju w bloku nie zależy od metrażu, a od liczby decyzji, które trzeba podjąć przed pierwszym wierceniem. W typowym mieszkaniu to pomieszczenie o powierzchni od trzech do ośmiu metrów kwadratowych, często bez okna i o nieregularnym kształcie. Właśnie dlatego największe pieniądze traci się nie na materiałach, a na poprawianiu błędów projektowych: zamówieniu szafy, która nie mieści się przy drzwiach, czy oświetleniu, które po miesiącu okazuje się bezużyteczne.

If you have just about any questions regarding where in addition to the way to make use of przeczytaj więcej, mieszkanie w bloku you can e mail us from the web site.