Czy zapach odstraszy kota od kanapy i jak nie zniszczyć przy tym mebla?

Typowy błąd to ignorowanie problemu, bo „szczeniak z tego wyrośnie". W rzeczywistości nawyk chodzenia na rozjeżdżających się łapach może utrwalić nieprawidłowy chód i prowadzić do dysplazji oraz zapaleń ścięgien. Drugi błąd to zakładanie skarpetek lub bucików na stałe – pies potrzebuje kontaktu łap z podłożem, by czuć je prawidłowo. Sięgnij po nie tylko w sytuacjach awaryjnych, np. przy skaleczeniu.

Ustawienie misek dla kota wydaje się banalne, dopóki nie zauważysz, że zwierzę podchodzi do jedzenia nerwowo, je łapczywie i zaraz odchodzi, albo wręcz ignoruje pełną miskę. Najczęstszy problem nie leży w karmie, tylko w rozmieszczeniu naczyń: jedzenie przy ścianie, w przejściu i obok kuwety to trzy ustawienia, które psują kotu komfort jedzenia. Kot je spokojnie tylko wtedy, gdy czuje się bezpiecznie i ma możliwość obserwacji otoczenia.

Woda wymaga osobnego ustawienia. Koty chętniej piją z naczynia oddalonego od jedzenia, więc druga miska na wodę powinna stać w innym miejscu niż karma — na przykład w spokojnym kącie, z dala od kuwety i przejść. Zmieniaj wodę codziennie i myj naczynie, bo śliski osad zniechęca do picia. Miski na jedzenie i wodę stawiaj na stabilnym, łatwym do umycia podłożu, żeby nie przesuwały się podczas jedzenia.

Barwa tapicerki nie sprawia, że sierść znika — zmienia tylko to, jak szybko ją zauważysz i jak często będziesz musiał odkurzać. Mechanizm jest prosty: futro psa lub kota ma zwykle kolor od jasnokremowego przez rudy do czarnego, a widoczność zależy od kontrastu między włosiem a tłem. Dlatego zamiast szukać „magicznego" koloru, warto najpierw ustalić, jaki odcień sierści dominuje u zwierzęcia, a dopiero potem dobierać obicie.

Podstawowa zasada: miski nie mogą stać w jednej linii ani obok siebie. Pies ma silny instynkt pilnowania zasobów i będzie zaglądał do miski kota, nawet jeśli nie jest głodny. Kot z kolei je wolno i wielokrotnie, więc każde przerwanie posiłku przez psa kończy się dla niego niedojedzeniem. Rozstaw miski w dwóch osobnych miejscach, najlepiej w pomieszczeniach, między którymi pies musi przejść przez próg lub korytarz. Dystans kilku metrów to minimum, nie luksus.

Zapachy odstraszające zwierzęta działają, ale tylko wtedy, gdy są stosowane z głową i systematycznie. Kot czy pies nie przestanie interesować się kanapą dlatego, że raz spryskasz ją olejkiem cytrusowym. Mechanizm jest prosty: zwierzę kojarzy zapach z nieprzyjemnym bodźcem, więc unika miejsca, dopóki bodziec się utrzymuje. Gdy zapach wywietrzeje, a kanapa dalej pachnie domownikiem, zwierzę wraca. Skuteczność zależy więc od regularności i od tego, czy zapach nie zniszczy tkaniny ani powierzchni.

Po zmianie ustawienia daj kotu kilka dni na oswojenie się z nowym miejscem. Nie przenoś misek codziennie i nie stawiaj ich w kącie, z którego kot nie widzi pomieszczenia. Jeśli po tygodniu kot nadal je nerwowo, sprawdź, czy w pobliżu nie ma głośnego sprzętu, przeciągu lub innego zwierzęcia. Dobre ustawienie misek to spokojny kąt z widokiem na otoczenie, z dala od kuwety, przejścia i ściany tuż za plecami.

Kuweta i miska obok siebie to najczęstszy błąd. Koty z natury nie jedzą w pobliżu miejsca, w którym załatwiają potrzeby, a zapach i stres związany z kuwetą potrafią całkowicie odebrać apetyt. Zachowaj między nimi wyraźny dystans — najlepiej w różnych pomieszczeniach, a jeśli to niemożliwe, po przeciwnych stronach pokoju. Nie stawiaj miski także bezpośrednio nad kuwetą ani tuż obok kosza na śmieci.

Strefę warto uzupełnić o coś do drapania tuż obok, żeby kot mógł rozciągnąć się po drzemce bez wędrowania przez pół mieszkania. Jeśli w domu jest więcej zwierząt lub małe dzieci, urządź co najmniej dwa takie miejsca w różnych częściach lokalu i zadbaj, by żadne z nich nie było ślepym zaułkiem. Daj kotu kilka tygodni na oswojenie się z nowym układem i obserwuj, które miejsce wybiera najczęściej — to ono jest właściwą strefą, reszta to tylko propozycja.

Przejście to nie jadalnia Korytarz, przesmyk między meblami i okolice drzwi to miejsca o dużym ruchu. Kot jedzący w przejściu co chwilę przerywa posiłek, bo ktoś przechodzi obok, trzasną drzwi albo w pobliżu pojawia się inny zwierzak. To typowy powód zostawiania resztek i wybredności. Przenieś miskę w miejsce, które nie jest szlakiem komunikacyjnym — nawet kilka metrów dalej zrobi różnicę. Jeśli w domu jest pies, ustaw miski kota poza zasięgiem jego wzroku i w miejscu, do którego pies nie ma codziennego dostępu.

Najmniej widać futro na tkaninach o barwie zbliżonej do samej sierści. Przy jasnym, kremowym psie dobrze sprawdzi się beż, jasny szary czy écru, a przy czarnym kocie — grafit, ciemny brąz lub czekolada. Uwaga na pozornie bezpieczną czerń: na czarnym obiciu jasne futro jest widoczne równie dobrze jak na białym, tylko w drugą stronę. To najczęstszy błąd — ludzie wybierają ciemną tapicerkę „bo praktyczna", a potem walczą z jasnymi kłaczkami.