Czy chomik może pić wodę z kranu i co mu wtedy grozi?
Po czym poznać, że zwierzę pije za mało? Skóra na karku, delikatnie uniesiona, powinna szybko wrócić na miejsce; jeśli wraca wolno, to sygnał do działania. Inne znaki to zapadnięte oczy, suchy nosek, mniejsza ilość moczu i osowiałość. Wtedy sprawdź przede wszystkim, czy poidło działa, i podstaw na chwilę miseczkę z wodą. Jeśli problem nie ustępuje w ciągu doby, idź do lekarza weterynarii. I pamiętaj: chomik pije więcej, gdy je suchą karmę i gdy w klatce jest ciepło — wtedy częściej zaglądaj do poidła.
Chomik dżungarski to najmniejszy z chomików trzymanych w domu, dorosły waży zwykle od 30 do 50 gramów. Jest szybki, płochliwy i prowadzi nocny tryb życia, więc klatka ustawiona w sypialni szybko da się we znaki. Zanim zwierzę trafi do domu, trzeba przygotować miejsce, w którym będzie miało spokój i możliwość kopania.
Oswajanie wymaga cierpliwości. Na początku pozwól zwierzęciu poznać zapach dłoni, wkładając rękę do klatki z pokarmem i nie chwytając go z góry. Podnoś chomika na otwartej dłoni, blisko podłoża, żeby upadek nie skończył się urazem. Nie wybudzaj go w dzień i nie zmuszaj do kontaktu, gdy chce spać. Jeśli chomik podgryza pręty lub wspina się po ścianach, zwykle oznacza to za małą klatkę, brak zajęcia albo zbyt ubogie podłoże.
Jak urządzić wnętrze i czego unikać na co dzień W środku potrzebne są co najmniej: kryjówka, kołowrotek o pełnym, niekratowanym bieżniku i średnicy od 16 do 18 centymetrów, miska na karmę i poidło lub ciężka miseczka na wodę. Kołowrotek ustaw poziomo i sprawdź, czy chomik biegnie po nim z prostym grzbietem. Kolejny błąd to kula do biegania — w niej zwierzę nie może się zatrzymać ani wyjść, więc zamiast tego wypuszczaj je w zagrodzie z podłogą bez szpar i przewodów.
Typowy błąd to przesadne zagęszczenie kryjówek w jednym rogu. Chomiki chętnie śpią w grupie, ale gdy jedna kryjówka ma jedno wejście, w środku robi się ciasno i dochodzi do pogryzień. Wybierz domki z co najmniej dwoma otworami i rozstaw je równomiernie. Drugi częsty błąd to karmienie w jednym miejscu — słabsze osobniki nie dochodzą do miski, chudną i chorują. Rozsyp jedzenie w kilku punktach, a świeże warzywa podawaj wtedy, gdy możesz zostać i patrzeć.
Klatka musi mieć ciągłą powierzchnię podłogi, nie klatkę z prętami zamiast dna. Minimalna sensowna wielkość to około 80 na 50 centymetrów, a większa zawsze będzie lepsza. Odstęp między prętami nie może przekraczać 8–9 milimetrów, bo mniejszy chomik potrafi się przecisnąć. Podłoże to warstwa wiórów lub trocin drzew liściastych, gruba na kilkanaście centymetrów, żeby zwierzę mogło kopać tunele. Nie używaj trocin z drzew iglastych ani pyłu, który drażni drogi oddechowe.
Chomik to zwierzę pustynne z natury, ale w domowych warunkach źle znosi zarówno chłód, jak i przegrzanie. Jego komfortowa strefa to najczęściej 18–24°C. Wszystko poniżej 15°C i powyżej 26°C zaczyna być problemem: zwierzę staje się osowiałe, przestaje jeść lub wpada w stan przypominający hibernację, z której w niewoli może się nie wybudzić. Dlatego zanim kupisz termometr do terrarium, sprawdź, gdzie stoi klatka.
Gdy w mieszkaniu robi się za zimno, nie ratuj sytuacji kocem owiniętym wokół klatki. To blokuje przepływ powietrza i zatrzymuje wilgoć. Lepiej dogrzać samo dać chomikowi grubszą warstwę ściółki, w której wykopie norę. W norze temperatura jest stabilna i o kilka stopni wyższa niż na zewnątrz. Zadbaj o warstwę 10–15 cm trocin lub papieru, zwłaszcza dla chomika dżungarskiego i roborowskiego, które są mniejsze i szybciej tracą ciepło.
Krótko mówiąc: chomik to zwierzę na kilka lat, a nie na dekadę. Planując jego przygarnięcie, trzeba to przyjąć świadomie — i zadbać o klatkę, dietę, spokój oraz regularną obserwację. Wtedy te dwa, trzy lata będą pełne i zdrowe, a nie krótkie i stresujące.
Sprzątanie rób częściowo co kilka dni, a pełną wymianę podłoża rzadziej, żeby nie niszczyć zapachowego układu odniesienia zwierzęcia. Klatkę trzymaj z dala od przeciągów, kaloryfera i bezpośredniego słońca. Chomiki dżungarskie żyją samotnie — łączenie dwóch osobników w jednej klatce kończy się walkami, nawet jeśli na początku wyglądają spokojnie.
Karmę oprzyj na gotowej mieszance dla chomików karłowatych, uzupełnionej o niewielkie ilości świeżych warzyw i białka, na przykład gotowanego jajka czy larw owadów. Nie podawaj cytrusów, cebuli, czekolady ani słonych przekąsek. Woda musi być świeża i dostępna całą dobę. Chomik dżungarski gromadzi zapasy, więc nie wyrzucaj wszystkiego z kryjówki przy sprzątaniu — usuwaj tylko wilgotne resztki jedzenia.
Najczęstszym błędem jest stawianie klatki na parapecie nad grzejnikiem albo tuż obok niego, „żeby chomikowi było ciepło". Gorące powietrze unosi się pionowo i osiada wokół klatki, a promieniowanie cieplne od kaloryfera działa punktowo na jedną stronę pomieszczenia. Efekt: przy ścianie jest kilka stopni cieplej niż w środku pokoju, a chomik nie ma jak tego uniknąć, bo w klatce przestrzeń jest ograniczona. Przesuń klatkę na odległość co najmniej metra od grzejnika i ustaw ją tak, aby żadna ściana klatki nie była bezpośrednio naprzeciw niego. Jeśli to niemożliwe, wstaw między nie przegrodę — płytę meblową, gruby karton lub zasłonę z tkaniny, ale nie folię ani materiał syntetyczny, który się nagrzewa.