Czy chomik da się oswoić bez stresu i krwi na palcach?
Najważniejsza jest stała pora jasności. Chomik potrzebuje wyraźnego sygnału, że dzień się zaczyna i kończy. Wystarczy zapalać górne światło o tej samej godzinie rano i gasić wieczorem, nawet jeśli w pokoju i tak jest półmrok. Unikaj zostawiania włączonej lampki przez całą noc — to typowy błąd, który rozregulowuje aktywność zwierzęcia. Jeśli w pokoju pali się światło także w dzień, zadbaj, by wieczorem było wyraźnie ciemniej niż w ciągu dnia.
Najpierw zabezpiecz samo zwierzę. Wyjmij chomika z klatki i przenieś go do innego pomieszczenia albo do bezpiecznego pojemnika transportowego z pokrywką i otworami wentylacyjnymi. Nie zostawiaj go w klatce „na chwilę", bo ta chwila wystarczy, by wyziębił się przy otwartym oknie. Jeśli nie masz gdzie go przenieść, wietrz krótko i uchylnie, a klatkę osłoń z boku kartonem lub szmatką tak, by powietrze nie wiało bezpośrednio na zwierzę. Osłona nie może jednak zakrywać całej klatki — chomik potrzebuje dopływu świeżego powietrza.
Przeciąg, uchylone drzwi i zapach, który zwabia nieproszonych gości Typowy błąd to wietrzenie „przelotowe": jedno okno szeroko otwarte, drugie uchylone, drzwi do przedpokoju też. Powstaje ciąg, który obniża temperaturę w pokoju o kilka stopni i wieje prosto na klatkę. Wietrz raczej krótko i intensywnie — kilka minut z szeroko otwartym jednym oknem — niż długo z uchylonym. Po zamknięciu okna odczekaj, aż temperatura wróci do normy, i dopiero wtedy wstaw chomika z powrotem. Sprawdź też, czy nie ma przeciągu spod drzwi i czy kaloryfer nie grzeje mocniej niż zwykle — różnica temperatur przy oknie dodatkowo szkodzi.
Najprostsze rozwiązanie to okrycie klatki z trzech stron kocem lub ręcznikiem, zostawiając wolną stronę od frontu dla wentylacji. Koc działa jak izolacja i zatrzymuje ciepło ciała zwierzęcia w środku. Nie przykrywaj klatki szczelnie z góry i nie blokuj otworów — chomik musi oddychać, a wilgoć z moczu i ściółki nie może się kumulować. Do środka wstaw dodatkowe posłanie: więcej siana, Aranżacja wnętrz papierowych pasków i trocin, żeby zwierzę mogło wykopać głębszy nor. Gruby materac ściółki to najlepszy naturalny termofor, jaki możesz mu dać, i nie wymaga prądu.
Wietrzenie pokoju wydaje się czynnością bez znaczenia, dopóki chomik nie wpadnie w przeciąg albo nie zwieje go z parapetu. Klatka stoi zwykle blisko okna, bo tam jest jasno i przewiewnie, a to właśnie ta okolica robi najwięcej szkody. Zanim otworzysz okno, sprawdź, gdzie dokładnie stoi klatka i jak daleko od niej biegnie strumień powietrza. Chomik jest mały, ma słabą termoregulację i szybko się wychładza — przeciąg o temperaturze pokojowej potrafi go osłabić w kilka minut.
Po tym okresie zacznij oswajać go z zapachem. Wetrzyj dłonie w trociny z klatki albo w podłoże, którego używasz, i dopiero potem zbliżaj rękę do zwierzęcia. Chomik, zwłaszcza dżungarski, jest szybki i płochliwy — gwałtowny ruch w pobliżu jego nosa oznacza jedno: ucieczkę. Pojawiaj się przy klatce o podobnych porach, zwłaszcza wieczorem, kiedy zwierzę jest aktywne. Wkładaj rękę na chwilę do klatki, nie próbując niczego łapać, i wycofuj ją, zanim pupil zacznie się denerwować. Powtarzaj to kilka razy dziennie po kilkanaście sekund.
Najczęstszy błąd to ocenianie siatki wyłącznie po zdjęciu. Na fotografii oczka wyglądają na mniejsze, bo zdjęcie jest robione z bliska. Drugi błąd to dokładanie drugiej siatki na zewnątrz „na wszelki wypadek" – wtedy powstaje podwójna warstwa, w której zbierają się resztki jedzenia i odchody, a wentylacja spada. Jeśli musisz zmniejszyć oczka, lepiej zamontować wewnątrz cienką siatkę o oczkach 5–6 mm i przymocować ją opaskami wzdłuż prętów, niż kombinować z doklejaniem czegokolwiek.
Chomik stojący przy uchylnym oknie żyje w mikroklimacie, którego zwykły termometr pokojowy nie pokaże. Powietrze przy samej szybie jest o kilka stopni chłodniejsze niż w głębi pokoju, a przy szparze potrafi wiać. Dlatego pomiar musi być wykonany dokładnie w miejscu, gdzie siedzi zwierzę, i to w kilku punktach, a nie jednym odczytem z parapetu.
Kiedy można włożyć rękę do klatki bez płoszenia zwierzaka Kolejny krok to karmienie z ręki. Na otwartej dłoni połóż drobny smakołyk — ziarno słonecznika, kawałek orzecha, suszoną larwę — i czekaj nieruchomo. Nie popędzaj, nie przesuwaj dłoni w stronę chomika, pozwól mu podejść samemu. Jeśli po kilku minutach nie reaguje, odłóż smakołyk do miski i spróbuj następnego dnia. Skuteczniejsze niż jedna długa próba jest kilka krótkich, rozłożonych na wieczory. Gdy zwierzę zacznie brać jedzenie z ręki pewnie, można przenieść pokarm na palce i dać mu go dopiero wtedy, gdy samo się zbliży.
Po wietrzeniu nie zapominaj o samej klatce. Jeśli stoi pod oknem, przesuń ją choć na bok, żeby nie była na linii strumienia powietrza. Sprawdź, czy podłoże nie jest wilgotne od nocnej wilgoci z zewnątrz, i wymień je, jeśli tak się stało. Zwierzę wróci do klatki dopiero wtedy, gdy poczujesz, że w pokoju jest sucho i ciepło jak przed otwarciem okna. To prosta zasada, a ratuje chomika przed wyziębieniem i stresem, który najczęściej kończy się chorobą.
Should you have almost any queries relating to where by as well as the way to utilize Meble na wymiar, you'll be able to contact us at our site.