Co zrobić z dywanem po zalaniu, żeby nie zakwitł grzybem?
Zalany dywan trzeba ratować w ciągu pierwszych godzin. Im dłużej leży mokry, tym większe ryzyko, że pod spodem rozwinie się pleśń, a wełna lub juta zaczną gnić. Zanim cokolwiek zrobisz, odetnij dopływ wody i wyłącz prąd w pomieszczeniu, jeśli woda dotarła do gniazdek lub przedłużaczy. Dopiero potem zajmij się dywanem.
Po praniu nie wykręcaj ubrania. Delikatnie odciśnij je w ręczniku: rozłóż ręcznik, połóż na nim mokrą rzecz, zroluj razem i lekko dociśnij. Woda przejdzie w tkaninę, a ubranie pozostanie wilgotne, nie ociekające. Potem rozłóż je na siatce i nadaj kształt dłońmi — rękawy ułóż wzdłuż tułowia lub lekko na zewnątrz, dół wygładź, dekolt uformuj w łagodny łuk. Nie naciągaj mocno, bo mokre włókna łatwo się odkształcają. Zapięcie, jeśli jest, zostaw rozpięte, żeby powietrze krążyło swobodnie.
Uszczelka drzwi to wąski pasek materiału, który decyduje o tym, czy w mieszkaniu jest cicho, ciepło i sucho. Najczęściej spotykane typy to uszczelki samoprzylepne z pianki lub gumy, uszczelki wsuwane w rowek w ościeżnicy oraz profile przylgowe montowane na skrzydle drzwi. Każdy z nich ma inne zastosowanie: pianka sprawdzi się przy drzwiach wewnętrznych, guma przy wejściowych, a profile przylgowe tam, gdzie zależy na trwałym docisku. Wybór zależy od tego, czy drzwi są drewniane, stalowe czy plastikowe, oraz od tego, jak duża jest szczelina.
Po montażu zamknij drzwi i sprawdź, czy skrzydło przylega równomiernie na całej długości. Najczęstszy błąd to ocena tylko w jednym punkcie — przy klamce. Tymczasem szpara potrafi się różnić na wysokości zawiasów i przy progu. Przeciągnij dłonią wzdłuż całej krawędzi albo użyj kartki papieru w kilku miejscach. Jeśli w którymś punkcie opór jest wyraźnie mniejszy, dołóż uszczelkę tylko tam albo wymień odcinek na grubszy.
Trójkąt i kwadrat: chemia oraz suszenie Trójkąt dotyczy wybielania i środków chemicznych. Pusty trójkąt pozwala na wybielanie tlenowe, trójkąt z dwiema ukośnymi liniami w środku oznacza wyłącznie środki tlenowe, a przekreślony – zakaz wybielania chlorowego. Praktyczna zasada: jeśli nie masz pod ręką wybielacza tlenowego, a na metce jest trójkąt z liniami, po prostu zrezygnuj z wybielania. Chlor i tak zniszczyłby kolor lub strukturę włókna. Z kolei kwadrat opisuje suszenie. Kwadrat z wpisanym okręgiem zezwala na suszarkę bębnową, a kropki w okręgu oznaczają poziom temperatury – jedna kropka to niska, trzy to wysoka. Przekreślony kwadrat z okręgiem to jednoznaczny zakaz suszarki. Kwadrat z linią pionową w środku oznacza suszenie na linku, a z linią poziomą – na płasko. Błąd, który kosztuje najwięcej: suszenie dzianin w suszarce. Nawet jeśli metka na to pozwala, lepiej rozwiesić je na płasko, żeby nie straciły kształtu.
Zanim cokolwiek kupisz, zmierz szczelinę. Najprościej wsunąć w nią pasek papieru i sprawdzić, czy da się go wyciągnąć przy zamkniętych drzwiach. Jeśli papier wychodzi bez oporu, szczelina jest za duża. Druga metoda to latarka: przy zamkniętych drzwiach poświeć z jednej strony i sprawdź, czy światło przechodzi na drugą. Dopiero potem wybierz grubość uszczelki. Typowy błąd to kupowanie najgrubszej dostępnej wersji — drzwi przestają się domykać, zamek chodzi ciężko, a uszczelka szybko się odkleja.
Suszenie na płasko wybiera się wtedy, gdy pionowe rozwieszenie zniszczyłoby kształt ubrania. Dotyczy to dzianin, swetrów z wełny, kaszmiru, delikatnych bluzek, a także ubrań z dodatkiem elastanu. Mokra dzianina rozciąga się pod własnym ciężarem, dlatego po kilku godzinach na sznurku sweter potrafi wydłużyć się o kilka centymetrów i zwęzić na szerokość. Suszenie na płasko nie jest luksusem, tylko sposobem na zatrzymanie kształtu, który nadano w trakcie produkcji.
Jak zamontować uszczelkę, żeby trzymała się latami Powierzchnię trzeba odtłuścić i wysuszyć. Resztki starego kleju zeskrob, a miejsce po nim przetrzyj alkoholem. Przy uszczelkach samoprzylepnych nie odklejaj całego podkładu naraz — rób to odcinkami po kilkanaście centymetrów i od razu dociskaj. Narożniki to najsłabszy punkt: tam uszczelka lubi się odrywać. Zamiast naciągać materiał na wprost, natnij go pod kątem albo ułóż w dwóch odcinkach, które nachodzą na siebie. Przy profilach wsuwanych najpierw sprawdź, czy rowek w ościeżnicy jest czysty i czy ma odpowiedni wymiar — wciśnięcie za grubego profilu na siłę kończy się jego wykrzywieniem i brakiem docisku.
Uszczelki zużywają się. Pianka traci sprężystość po kilku latach, guma twardnieje i pęka, a klej przestaje trzymać. Wymiana samego paska jest zwykle tańsza i szybsza niż regulacja drzwi, ale nie zawsze wystarcza. Jeśli po założeniu nowej uszczelki drzwi nadal przepuszczają powietrze, problem może leżeć w przekrzywionym skrzydle albo zużytych zawiasach. Wtedy samo dokładanie materiału nic nie da — trzeba najpierw ustawić drzwi, a uszczelkę potraktować jako wykończenie.