Co zrobić, żeby winyl nie trzeszczał po czyszczeniu?
Czyszczenie na mokro: ręcznie czy maszynowo Najprostsza metoda to czyszczenie ręczne. Połóż płytę na miękkiej podkładce, nanieś kilka kropel roztworu na szczotkę lub bezpośrednio na powierzchnię i rozprowadź po całym krążku, delikatnie dociskając włosie do rowka. Szczotkę prowadź po okręgu, zgodnie z kierunkiem rowka, przez kilkanaście sekund. Potem od razu zbierz płyn czystą ściereczką z mikrofibry, wykonując ruch dookoła płyty. Nie pocieraj na sucho — brud wciśnięty na siłę w rowek zostaje tam na stałe. Jeśli masz myjkę próżniową, ta sama zasada dotyczy roztworu, ale odessanie płynu przez szczelinę roboczą usuwa go znacznie skuteczniej niż ściereczka.
Typowy błąd to poziomowanie gramofonu z założoną pokrywą. Zamknięta klapa potrafi być cięższa z jednej strony i zaburzać pomiar, a przy okazji utrudnia dostęp do nóżek. Druga częsta pomyłka polega na tym, że ktoś poziomuje samą podstawę, a zapomina o ramieniu i wkładce. Ramię ma własną regulację wysokości i siły nacisku — jeśli gramofon stoi prosto, ale ramię jest ustawione źle, efekt będzie podobny. Trzecia sprawa: poziomica kładziona na talerzu będzie kłamać, jeśli talerz jest zdjęty albo nie leży równo na swoim miejscu.
Przygotuj płytę z nagraniem, które ma wyraźne przejścia między kanałami — najlepiej monofoniczne, np. wokal. Ustaw igłę na początku płyty i słuchaj uważnie. Jeśli dźwięk jest skupiony, a wokale brzmią stabilnie, antyskating jest prawdopodobnie OK. Gdy słyszysz większe zniekształcenia na prawym kanale, zwiększ antyskating o niewielki remont łazienki krok po kroku. Gdy lewy kanał dominuje, przechowywanie W Małym mieszkaniu zmniejsz go. Powtarzaj próbę na kilku płytach, bo różne tłoczenia mają odmienną modulację.
Szczotka, szczoteczka i ściereczka Do mechanicznego czyszczenia potrzebne są dwie rzeczy: szczotka z miękkiego włosia do usuwania kurzu na sucho oraz szczoteczka do rowka, która wchodzi w rowek i wyciąga osad. Popularne są szczotki z włosiem z włókien węglowych, które odprowadzają ładunki elektrostatyczne. Ważne, żeby włosie było czyste i suche przed każdym użyciem — mokre włosie tylko rozmazuje brud. Do wycierania używa się miękkiej, niepozostawiającej kłaczków ściereczki z mikrofibry. Ścierka z materiału, który strzępi się, zostawi na płycie włókna i pogorszy sprawę.
Najbardziej wiarygodna ocena to odsłuch, ale zrób go świadomie. Puść cichy fragment i posłuchaj, czy trzaski powtarzają się w tych samych miejscach przy kolejnych odtworzeniach. Jeśli tak — to uszkodzenie mechaniczne. Jeśli dźwięk zmienia się przy każdym odtworzeniu, to najpewniej brud, który da się usunąć. Uważaj na typowy błąd: ocenianie płyty na słabym sprzęcie, gdzie trzaski wynikają z zużytej igły lub wadliwego przedwzmacniacza, a nie z samego krążka.
Podstawowy zestaw to miękka szczotka z włosiem z włókna węglowego, roztwór czyszczący na bazie wody destylowanej z dodatkiem alkoholu izopropylowego oraz kilka czystych, chłonnych ściereczek z mikrofibry. Alkohol rozpuszcza tłuszcz i przyspiesza odparowanie, a woda destylowana nie zostawia osadu mineralnego. Zwykła kranówka jest zła — zawarte w niej sole krystalizują się w rowku i po wyschnięciu działają jak papier ścierny na igle. Nie używaj też płynów na bazie mydła ani środków do szyb, bo zostawiają tłusty film.
Zacznij od sprawdzenia, czy szafka albo blat, na którym stoi gramofon, sam nie jest przekrzywiony. Połóż na nim poziomnicę — może to być zwykła poziomica murarska albo aplikacja w telefonie, choć ta druga bywa niedokładna. Jeśli mebel jest krzywy, poziomowanie samego gramofonu będzie tylko maskowaniem problemu. Najlepiej ustawić urządzenie na stabilnym, ciężkim blacie, który nie ugina się pod dłonią i nie drga, Https://Detox36.Ru/User/Lorettabarron5/ gdy ktoś przechodzi obok.
Podstawą jest płyn do mycia płyt. Musi być wodny, bez alkoholu i bez detergentów, które zostawiają film. Alkohol i agresywne środki usuwają plastyfikatory z winylu, przez co płyta matowieje i szumi. Dobry płyn to najczęściej woda destylowana lub demineralizowana z dodatkiem łagodnego środka zwilżającego. Jeśli nie ma go w zestawie, wystarczy woda destylowana — ma zerową twardość i nie pozostawia osadu z kamienia. Zwykła kranówka jest najczęstszym błędem, bo minerały osiadają w rowku.
Uważaj na typowe pułapki. Pierwsza to kupowanie na podstawie zdjęcia — nigdy nie wiadomo, czy przebarwienia to cień, czy trwałe uszkodzenie. Druga to wiara, że „brudny winyl" wystarczy umyć — owszem, ale tylko wtedy, gdy brud nie kryje głębokich rys. Trzecia to pomijanie numeru matrycy i wytwórni: różne tłoczenia tego samego albumu brzmią odmiennie, a niektóre są poszukiwane bardziej niż inne. Czwarta to kupowanie bez sprawdzenia, czy płyta na pewno gra w całości — szczególnie przy droższych pozycjach.
Regulacja nóżkami i to, czego nie widać na pierwszy rzut oka Większość gramofonów ma dwie lub trzy regulowane nóżki. Pokręć nimi tak, aby bąbelek poziomicy znalazł się w środku, patrząc na urządzenie z dwóch prostopadłych stron — najpierw wzdłuż, potem w poprzek. Sam widok bąbelka w jednej osi nic nie daje, bo gramofon może być przechylony w inną stronę. Powtarzaj regulację na zmianę, aż oba kierunki będą równe. Uważaj, żeby przy dokręcaniu nóżek nie unieść całkowicie jednego narożnika — wtedy cały ciężar opiera się na dwóch punktach i konstrukcja zaczyna pracować.
In case you loved this informative article and you would want to get details regarding https://WWW.Ancienttypewriters.de kindly pay a visit to the webpage.