Chomik chory czy osowiały? Różnica, która ratuje życie

Problem, który widać na skórze i w klatce Świerzb to druga z najczęstszych przypadłości. Wywołują go roztocza, a pierwszym sygnałem jest uporczywe drapanie, przetłuszczona sierść i strupki wokół uszu i pyszczka. Chomik często zjada własne odchody i wygląda na osowiałego. Wielu opiekunów myli to z alergią na trociny albo z brudem. If you are you looking for more info in regards to WykońCzenie WnęTrz visit the website. Zmiana podłoża nic nie da. Konieczne jest badanie skóry — najlepiej zeskrobin — i leczenie preparatem przepisanym przez lekarza. Kąpiel w szamponie dla ludzi pogarsza stan, bo wysusza skórę i nasila świąd.

Zapalenie płuc rozwija się po przeciągu, mokrej ściółce albo kontakcie z chorym osobnikiem. Chomik kicha, oddycha z wysiłkiem, słychać charczenie, trzyma głowę wyciągniętą do przodu. Klatka musi stać z dala od okna i kaloryfera. Podawanie antybiotyku na własną rękę kończy się zwykle zatruciem, bo dawki dla gryzoni są liczone w miligramach na kilogram masy ciała. Jeśli podejrzewasz infekcję, licz godziny, nie dni.

Koszary sprawdzają się w przypadku zwierząt aktywnych, ciekawskich i lubiących wspinaczkę. Świetnie znoszą je szczury, myszy, chomiki czy koszatniczki, pod warunkiem że odległość między prętami jest mniejsza niż ich obwód głowy. Ważne, by ściany miały wiele poziomów, półek i gałęzi, bo sama podłoga rzadko wystarcza. Wentylacja jest tu naturalna, ale trzeba pamiętać o przeciągach. Ustawienie koszar na środku pokoju, z dala od okna i kaloryfera, to podstawowy warunek, jeśli nie chcesz narazić zwierzęcia na zapalenie dróg oddechowych.

W samej klatce zwiększ liczbę zajęć. Dorzuć gałęzie drzew owocowych bez pestek, kawałki kory, sianko, papierowe rurki, w których schowasz orzechy. Wymieniaj zabawki co kilka dni, żeby nie spowszedniały. Ustaw kołowrotek tak, by nie stał na przejściu i nie hałasował. Jeśli chomik gryzie pręty tuż przy drzwiczkach, sprawdź, czy nie próbuje wyjść na wybieg o stałej porze — wtedy otwieraj klatkę punktualnie, a nie przypadkiem.

Na koniec kwestia podłoża i wyposażenia, Przechowywanie w małym mieszkaniu o której się zapomina. Chomik kopie w trocinach i podkopuje się pod ściółkę, a przy okazji przesuwa ciężkie przedmioty. Jeśli domek stoi na płaskiej podstawie, zwierzę może go podnieść i wejść pod spód, a stamtąd łatwiej mu dosięgnąć krawędzi klatki. Sprawdź też, czy żaden element nie ma ostrych krawędzi, o które chomik mógłby zaczepić zębami i pociągnąć konstrukcję. Klatka powinna stać na stabilnym podłożu — chomik szarpiąc za pręty, nie może przesuwać całej konstrukcji.

Rozłóż przebudowę na kilka dni. Pierwszego dnia przenieś jedną rzecz i obserwuj, czy chomik wraca do normalnej aktywności: wychodzi na żerowanie, korzysta z kołowrotka, aranżacja wnętrz śpi w gnieździe. Drugiego dnia zmień kolejny element, ale nie ruszaj miejsca, w którym zwierzę śpi i gromadzi zapasy. Dopiero po dwóch–trzech dobach spokoju wymień podłoże lub przenieś poidełko i miskę. Jeśli chomik unika nowego przedmiotu, nie zmuszaj go i nie przekładaj go pod zwierzę. Daj mu czas, aż sam sprawdzi nowy element z bezpiecznej odległości.

Miseczki mocuj do ściany lub wkop w podłoże — chomik je przewraca i zakopuje. Poidło z kulką zawieś na wysokości pyska, żeby nie musiał się wspinać. Dwa razy w tygodniu sprawdź, czy kulka się nie zacina; zatkana poidło to dla chomika kilka godzin bez wody. Domki ceramiczne i plastikowe są łatwe w czyszczeniu, ale chomik chętniej śpi w wielokomorowym domku z drewna. Nie sprzątaj całego podłoża co tydzień — wymieniaj jedną trzecią, zostawiając resztę z zapachem. Pełna wymiana niszczy zapachową mapę, którą zwierzę buduje miesiącami.

Ropnie na policzkach i w jamie ustnej pojawiają się po skaleczeniu ostrym pokarmem albo słabym ziarnem. Chomik nadyma jeden policzek, czasem oko po tej samej stronie łzawi. Nie próbuj naciskać policzka, bo ropień pęknie do środka. Ciepłe okłady z soli fizjologicznej łagodzą, ale nacięcie i drenaż robi weterynarz. Zadbaj wtedy o miękkie, łatwe do chwytania jedzenie i usuń z klatki wszystko, co może zadrapać.

Kluczowy błąd: klatka kupiona pod wymiary półki, nie pod zwierzę Najczęstsza pomyłka to dopasowanie klatki do mebla zamiast do chomika. Wąska klatka z piętrami wygląda efektownie, ale każda kondygnacja jest osobno ciasna i zwierzę nie ma gdzie się rozpędzić. Piętra poza tym grożą upadkiem, a chomiki słabo widzą i spadają z wysokości bez wahania. Jeśli masz mało miejsca, wybierz jedną dużą klatkę otwartą od góry zamiast trzech małych klatek połączonych rurkami. Rurki to kolejna pułapka: dorosły syryjski chomik potrafi się w nich zaklinować, a w środku gromadzi się wilgoć i amoniak.

Najczęstszą chorobą chomików dżungarskich i syryjskich jest mokry ogon, czyli zespół mokrego ogona. To bakteryjne zapalenie jelit, które w ciągu doby potrafi zabić młode osobniki. Ogon, brzuch i okolice odbytu są wilgotne, cuchnące, zwierzę jest zgarbione i nie je. Chomik pije dużo, chudnie, wymioty rzadko są widoczne. Nie podawaj wtedy mleka ani ludzkich leków — to typowy błąd. Zwierzę trzeba natychmiast odizolować, a klatkę wyparzyć. Wizyta u lekarza weterynarii leczącego gryzonie jest konieczna, bo antybiotyk musi dobrać specjalista.