Chleb z garnka żeliwnego wyjdzie zakalcem, gdy pominiesz te dwa kroki

Zacznij od podziału przypraw na dwie grupy: takie, które mogą leżeć w słoju od pierwszego dnia, i takie, które dodaje się później. Do pierwszej należą nasiona gorczycy, koper, kminek, ziarna pieprzu, ziele angielskie, liść laurowy, przechowywanie w małym mieszkaniu chrzan, czosnek i kawałek chili. Do drugiej – świeże zioła, suszone zioła mielone, papryka w proszku, kurkuma, curry i mieszanki typu zioła prowansalskie. Mielone przyprawy wrzucone na starcie rozmiękczają warzywa, mętnią solankę i potrafią zagłuszyć naturalny kwas mlekowy.

Po wyjęciu nie wyciągaj chleba od razu na blat. Zostaw go w garnku na 5 minut, potem przełóż na kratkę i pozwól mu ostygnąć przynajmniej godzinę. Krojenie gorącego bochenka wypuszcza parę i sprawia, że miąższ się zlepia. Jeśli chleb po wystudzeniu ma wilgotny środek, następnym razem zmniejsz ilość wody o 30–40 ml albo wydłuż pieczenie bez pokrywki o 5 minut. Przy pieczeniu w żeliwie prawie nigdy nie chodzi o drożdże, a o temperaturę i czas.

Chleb orkiszowy na zakwasie udaje się wtedy, gdy mąka, woda i czas są pod kontrolą. In case you loved this short article and you want to receive much more information with regards to http://Freeflashgamesnow.com/ kindly visit the web-page. Orkisz ma słabszy gluten niż pszenica, więc ciasto szybciej traci strukturę. Pierwszy błąd to traktowanie go jak urządzić małą kuchnię zwykłego pszennego: mocne wyrabianie i długie wyrastanie w cieple kończą się zakalcem. Zacznij od zakwasu aktywnego, dokarmianego mąką orkiszową przez dwa–trzy dni, aż podwoi objętość w ciągu pięciu–sześciu godzin.

Po wyjęciu z lodówki zakwas zwykle pachnie kwaśno i octowo, ma szarą lub brunatną warstwę na wierzchu i jest rzadszy niż przed wstawieniem. To normalne. Przed użyciem wymieszaj go, odlej potrzebną ilość i dokarm resztę. Nie przelewaj zakwasu do metalowych naczyń — reaguje z metalem i zmienia smak. Najlepiej sprawdza się szkło, ceramika albo plastik przeznaczony do kontaktu z żywnością. Zakrętka nie musi być szczelna; wystarczy lekko ją dokręcić, żeby zakwas mógł oddychać.

Rozmiar i kształt mają znaczenie Najczęstszy błąd to kupno koszyka „na oko". Jeśli planujesz piec bochenki o masie od 500 do 800 gramów mąki, wybierz średnicę wewnętrzną od 20 do 24 centymetrów. Za mały koszyk spowoduje, że ciasto zacznie się wspinać po ściankach i straci podporę. Za duży – rozleje się na boki i straci wysokość. Kształt owalny sprawdzi się przy podłużnych bochenkach, okrągły przy wiejskich. Zwróć uwagę na wysokość ścianek: powinny mieć co najmniej 8 centymetrów, żeby ciasto nie wypływało górą podczas wyrastania.

Przyjmij 20–22 gramów soli kamiennej na kilogram kapusty. Sól jodowana nie jest błędem, ale w dużych ilościach może dawać metaliczny posmak, więc lepiej jej unikać. Kapustę szatkuj cienko, mieszaj z solą w dużej misce i odstaw na 30–60 minut. Dopiero potem przenoś do słoika warstwami po 3–4 centymetry i ubijaj drewnianym tłuczkiem lub pięścią, aż puści sok. Nie ubijaj za mocno na samym dnie — kapusta ma być ściśnięta, ale nie zmiażdżona. Zostaw 3–4 centymetry wolnej przestrzeni pod wieczkiem, bo podczas fermentacji poziom soku się podniesie.

Koszyk rattanowy do wyrastania chleba to nie ozdoba kuchni, ale narzędzie, które wpływa na kształt i skórkę bochenka. Rattan, czyli cienkie, elastyczne pręty palmy, sprawdza się tu lepiej niż plastik czy metal, bo przepuszcza powietrze i wchłania wilgoć. Dzięki temu ciasto nie przykleja się kolory ścian do salonu ścianek, a jego powierzchnia lekko przesycha, co ułatwia późniejsze nacinanie. Zanim jednak wydasz pieniądze, sprawdź kilka szczegółów, które zdecydują, czy koszyk będzie służył latami, czy wyląduje na dnie szafki.

Najczęstsze błędy to zimny garnek, zbyt rzadkie ciasto i zaglądanie pod pokrywkę w pierwszych minutach. Każde uchylenie wieczka obniża temperaturę i para ucieka. Drugi typowy problem to za mały garnek: ciasto dotyka ścianek, zanim urośnie, i przypala się z boków. Trzeci — zbyt długa fermentacja w ciepłym miejscu, po której ciasto opada już przy przekładaniu. Pilnuj tych trzech rzeczy, a chleb z garnka żeliwnego będzie powtarzalny za każdym razem.

Przenoszenie ciasta to moment, w którym najczęściej psuje się wypiek. Wyjmij rozgrzany garnek na deskę, zdejmij pokrywkę i dopiero wtedy wyłóż ciasto — szybko, najlepiej z pomocą papieru do pieczenia, na którym rosło. Nie smaruj żeliwa tłuszczem, jeśli garnek jest dobrze wypalony; cienka warstwa oleju zaczyna dymić przy tej temperaturze. Przykryj i wstaw do piekarnika. Piecz 25 minut pod pokrywką, potem ją zdejmij i dopieczaj 20–25 minut, aż skórka stanie się ciemnobrązowa. Zbyt krótkie pieczenie bez pokrywki daje skórkę jasną i gumowatą.

Dlaczego garnek trzeba rozgrzać razem z piekarnikiem Garnek żeliwny nagrzewa się długo i oddaje ciepło równomiernie. Wstaw go do piekarnika razem z pokrywką i nastaw 230–250 stopni. Odczekaj co najmniej 40 minut od osiągnięcia temperatury — dopiero wtedy żeliwo zgromadzi dość energii, by podnieść ciasto. W tym czasie ciasto powinno wyrosnąć w misce albo koszyku. Jeśli używasz koszyka, wysyp go obficie mąką i obsyp też wierzch ciasta, żeby przy przenoszeniu nie przywarło.