4 zasady, które ustalą liczbę półek i wieszaków w garderobie przedszkolaka

Typowe błędy to ustawienie zbyt długiego czasu świecenia i zbyt wysokiej czułości. Wtedy światło pali się przez kilka minut po każdym ruchu, a przy okazji reaguje na drgania podłogi lub przeciąg. Drugi błąd to montaż czujnika naprzeciwko okna — zmiany światła zewnętrznego mogą go fałszywie wyzwalać. Trzeci to brak trybu nocnego. Niektóre czujniki mają ustawienie, które pozwala im działać tylko przy niskim poziomie oświetlenia. Włącz tę opcję, żeby światło nie zapalało się w dzień, gdy i tak jest jasno.

Uwaga na głębokość. Półka głębsza niż 40 centymetrów zaczyna działać jak stos — dziecko sięga po przedmiot z przodu, a reszta zostaje zapomniana. Lepiej mieć kilka płytkich półek niż jedną głęboką. Podobnie z pojemnikami: przezroczyste lub opisane obrazkiem działają lepiej niż kosze z wiekiem, do których trzeba zaglądać. Wieszaki powinny być dopasowane rozmiarem do ubranek — szerokie, dorosłe wieszaki rozciągają szyjki dziecięcych bluzek i po kilku praniach rzeczy wyglądają na zużyte.

Typowe błędy popełniane przy takim układzie to ustawienie monitora dokładnie na środku okna, kupno błyszczącej matrycy oraz rezygnacja z oświetlenia sztucznego w ciągu dnia. Światło z okna nie zastąpi lampki — jeśli rano jest pochmurno, biurko potrzebuje dodatkowego źródła światła ustawionego po przeciwnej stronie niż okno, najlepiej z ciepłą barwą i regulacją kąta. Unikaj lampy świecącej w ekran oraz oświetlenia umieszczonego bezpośrednio nad głową, bo tworzy cień na blacie. Dziecko powinno mieć możliwość samodzielnego włączenia światła bez wstawania.

Niezależnie od ustawienia mebli, zadbaj o porządek na samym blacie. Trzymaj na nim tylko to, czego dziecko używa codziennie: lampkę, piórnik, kilka zeszytów. Reszta należy do szuflad i pojemników, najlepiej opisanych, żeby dziecko samo wiedziało, gdzie co odłożyć. Sprawdź też wysokość krzesła — stopy powinny stać płasko na podłodze lub podnóżku, a łokcie przy opuszczonych ramionach znajdować się tuż nad blatem. Zbyt wysokie biurko i za niskie krzesło to najczęstsza przyczyna bólu pleców przy odrabianiu lekcji, a łatwo tego nie zauważyć, bo dziecko przyzwyczaja się do złej pozycji.

Uważaj na dźwięki i zapachy. Jeśli w ciągu dnia w pokoju gra muzyka, wieczorem powinna zniknąć albo zmienić się w coś monotonnego i cichego. Podobnie z jedzeniem — kolacja nie powinna być spożywana w łóżku. Zapach jedzenia utrzymuje organizm w trybie aktywności. Otwórz okno na kilka minut przed snem, nawet zimą. Wymiana powietrza obniża temperaturę i poziom dwutlenku węgla, co realnie skraca czas zasypiania.

Ile czego na jaką wysokość Dolna strefa, czyli wysokość od podłogi do mniej więcej wysokości klatki piersiowej dziecka, powinna zawierać wyłącznie rzeczy używane codziennie. To dwie lub trzy półki: jedna na bieliznę i skarpety, jedna na koszulki i spodnie, jedna na piżamę. Obok wieszak na kurtkę i jedną, dwie ulubione sztuki, które dziecko samo wybiera. Środkowa strefa, na wysokości oczu dorosłego, mieści zapas ubrań na wymianę — po dwie, trzy sztuki każdego rodzaju. Górna strefa to rzeczy sezonowe i ubrania na wyrost, do których dziecko nie musi mieć dostępu. Jeśli szafa ma tylko jeden drążek, warto zamontować drugi, niżej, dla dziecka, a wyżej zostawić rzeczy dorosłego.

Typowy błąd to stawianie wysokich regałów na środku pokoju. Rodzic myśli, że dzieli przestrzeń, a w praktyce tworzy ciemny korytarz, przez który dziecko boi się przechodzić. Kolejny błąd to strefa nauki ustawiona plecami do drzwi — dziecko co chwilę się odwraca, żeby sprawdzić, kto wchodzi. Trzeci: zbyt wiele pojemników i pudełek, które stoją luzem. Zamiast porządku dają wrażenie bałaganu, bo nie mają przypisanego miejsca.

Najczęstsze błędy powtarzają się w każdym domu. Pierwszy: za dużo ubrań w bieżącym obiegu, przez co dziecko nie widzi, co ma, i codziennie wybiera to samo. Drugi: wieszaki wiszące tak wysoko, że przedszkolak musi prosić o pomoc przy każdej zmianie. Trzeci: półki uginające się pod stosem, do którego nikt nie zagląda przez pół roku. Czwarty: brak jednego stałego miejsca na brudne rzeczy — wtedy ubrania lądują na podłodze i wracają do szafy bez prania. Piąty: układ zmieniany zbyt często, przez co dziecko nie zapamiętuje, gdzie co leży.

W garderobie przedszkolaka liczba półek i wieszaków nie wynika z metrażu szafy, lecz z tego, ile ubrań dziecko faktycznie nosi w danym sezonie i czy samo ma je odkładać na miejsce. Punkt wyjścia to policzenie rzeczy na jeden dzień: komplet bielizny, skarpety, koszulka, spodnie lub sukienka, bluza. Jeśli dziecko przebiera się dwa razy dziennie — po przedszkolu i po zabawie na dworze — mnożymy ten zestaw przez dwa. Realna liczba kompletów w obiegu to zwykle od pięciu do siedmiu. Tyle sztuk musi mieć wygodne miejsce, reszta może leżeć wyżej, poza zasięgiem rąk.