5 ustawień w domu, które decydują o komforcie kota

Najczęstszy błąd to stawianie legowiska na przejściu, między kuchnią a przedpokojem, albo w miejscu, gdzie stale ktoś przechodzi. Pies, który w takim punkcie próbuje odpocząć, jest co chwilę budzony i zaczyna unikać legowiska. Podobnie działa ustawienie go przy drzwiach wejściowych, gdzie co chwilę słychać dzwonek, kroki na klatce schodowej i trzask zamka. To miejsca o wysokim natężeniu bodźców, a sen wymaga ich wyciszenia.

Ochrona mechaniczna działa lepiej niż zapach. Otuliny z tworzywa, peszle i spiralne osłonki zakładasz na cały odcinek, który kot może dosięgnąć — nie tylko na fragment. Uwaga na osłonki z tworzywa, które kot może rozgryźć: jeśli remont łazienki krok po kroku kilku dniach widać na nich ślady zębów, to znaczy, że zwierzę traktuje je jak kolejną zabawkę i trzeba zmienić metodę. Wtedy lepiej przenieść kabel wyżej lub schować go w zamkniętej rurce na ścianie. Popularny błąd to owijanie kabla folią aluminiową albo smarowanie go czymś ostrym — kot może się skaleczyć, a substancja drażni skórę i przewód.

Typowy błąd to mycie miski raz dziennie i zostawianie jej mokrej na blacie. Woda z kranu zawiera minerały, które po wyschnięciu tworzą osad — ten osad wiąże zapachy. Kolejny błąd to używanie octu jako odświeżacza. Ocet zabija bakterie, ale sam ma ostry zapach, który wchodzi w reakcję z resztkami tłuszczu i daje efekt zjełczałego sera. Jeśli chcesz zdezynfekować miskę, użyj gorącej wody i płynu, a raz w tygodniu zalej miskę wrzątkiem na kilka minut — tylko jeśli jest metalowa lub ceramiczna.

Światło reguluje rytm dobowy kota, a jego nadmiar lub brak potrafi rozregulować sen i apetyt. Koty widzą inaczej niż ludzie — są wrażliwe na ruch i nagłe zmiany natężenia światła. Jeśli w nocy w pokoju świeci się telewizor, laptop albo mocna lampa, kot może mieć problem z regeneracją. Z kolei w dzień zbyt ciemne mieszkanie sprawia, że kot śpi płytko i jest rozdrażniony. Zadbaj o zasłony lub rolety w miejscu odpoczynku, ale nie odcinaj całkowicie dostępu kolory ścian do salonu światła dziennego. Warto też zapewnić kotu jedno stałe, półciemne miejsce — np. budkę lub półkę z osłoną — gdzie może się schować przed bodźcami.

Są też spacery celowe. Raz w tygodniu wybierz trasę, na której jest coś do przejścia: kładka, niski murek, kilka stopni, wąskie przejście między żywopłotami. Pies musi wtedy pracować łapami i głową, a nie tylko iść. Nie chodzi o tor przeszkód. Wystarczy naturalny teren: skarpa, którą można obejść górą albo dołem, rów z wodą po deszczu, piach, trawa, żwir. Różne podłoża to dla psich łap trening i nowość jednocześnie.

Zanim uznasz, że miejsce jest dobre, połóż na nim rękę i sprawdź, czy nie ma przeciągu od drzwi balkonowych. Jeśli tak, przesuń legowisko o kilkanaście centymetrów w stronę ściany albo dostaw parawan z materiału. Pamiętaj też o stabilności: legowisko nie może się ślizgać po panelach, gdy pies wchodzi na nie z rozbiegu. Podłóż pod spód matę antypoślizgową albo wybierz model z gumowanym spodem.

Przeciąg zabija spokój, nie tylko temperaturę Przeciąg to nie tylko zimno. To ruch powietrza, który kot odbiera jako zagrożenie. Koty są zwierzętami terytorialnymi i bardzo wyczulonymi na zmiany w otoczeniu. Nawet delikatny powiew spod drzwi, szczeliny w oknie czy z wentylacji sprawia, że kot rezygnuje z ulubionego miejsca. Jeśli zauważysz, że kot omija korytarz, sypialnię albo łazienkę, sprawdź, czy nie ma tam stałego przepływu powietrza. Uszczelnij drzwi, zamontuj osłony na kratki wentylacyjne, a w okresie jesienno-zimowym uchylaj okna tylko w pomieszczeniach, do których kot nie ma dostępu. Nie ustawiaj legowiska w przejściu między pokojami — to najczęstsze miejsce przeciągów. Kolejny błąd: wietrzenie całego mieszkania na oścież przez kilka minut. Lepiej krótko i intensywnie w jednym pokoju, przy zamkniętych drzwiach.

Zacznij od zmiany kierunku, nie lokalizacji Zanim wpakujesz psa w samochód, sprawdź, ile wariantów ma twoja najbliższa okolica. Wyjdź z klatki i skręć w stronę, w którą nigdy nie idziesz. To najprostszy sposób, żeby pies dostał nowe zapachy bez logistyki. Drugi wariant: idź tak jak zawsze, ale na pierwszym skrzyżowaniu skręć w lewo zamiast w prawo. Trzeci: przejdź przez ulicę w połowie drogi i wróć innym chodnikiem. Różnica w bodźcach węchowych między dwiema stronami tej samej ulicy bywa większa niż między dwoma parkami.

Typowy błąd to stawianie posłania na wykładzinie dywanowej tuż przy łóżku, gdzie pies wchodzi i wychodzi z niego w ciasnym tunelu. Drugi częsty problem: legowisko pod oknem, które zimą ciągnie chłodem od szyby, a latem nagrzewa się od słońca. Trzeci: posłanie wciśnięte między łóżko a szafę, do którego pies musi się . Zwierzę zaczyna wtedy rezygnować z legowiska i kłaść się na podłodze albo na twoim łóżku.