5 przyczyn, dlaczego faworki twardnieją zaraz po usmażeniu

Po upieczeniu zostaw ciasto do wystudzenia na kratce. Gorące nadzienie jest płynne i może wydawać się, że wypłynęło — dopiero po ostygnięciu zgęstnieje. Krojenie ciepłego ciasta z marmoladą prawie zawsze kończy się wyciekiem. Jeśli chcesz uniknąć niespodzianek, aranżacja wnętrz przed pieczeniem schłodź nadzienie w lodówce przez kilkanaście minut — zimna marmolada wolniej się rozgrzewa i dłużej utrzymuje w cieście. Z kolei powidła można nakładać w temperaturze pokojowej, bo i tak nie spowodują rozmiękczenia ciasta.

Najprostszy test to podgrzewanie niewielkiej ilości tłuszczu w jasnym naczyniu i obserwowanie, kiedy pojawi się pierwszy, cienki obłoczek dymu. Termometr kuchenny do tłuszczu daje dokładniejszy odczyt. Wsyp odrobinę mąki lub wrzuć mały kawałek chleba – jeśli skwierczy gwałtownie i szybko ciemnieje, tłuszcz jest blisko granicy. Pamiętaj, że obecność zanieczyszczeń, wilgoci czy resztek jedzenia z poprzedniego smażenia obniża temperaturę dymienia nawet o kilkadziesiąt stopni. Dlatego świeży tłuszcz zawsze zachowuje się inaczej niż ten używany drugi raz.
Nie chodzi jednak o to, że każde ciasto musi czekać pół godziny. Ciasto bardzo rzadkie, jak na cienkie naleśniki, po odstaniu może się rozwarstwić — woda wyjdzie na wierzch, mąka opadnie na dno. Trzeba je wtedy delikatnie zamieszać, nie ubijać. Ciasto gęste, na placki ziemniaczane czy racuchy, znosi odpoczynek lepiej i właśnie na nim zyskuje najbardziej.

Wałkuj ciasto na lekko obsypanej mąką stolnicy, zaczynając od środka i przesuwając wałek na zewnątrz. Nie dociskaj mocno — chodzi o rozciąganie, nie o rozpłaszczanie. Obracaj ciasto co kilka ruchów, żeby nie przykleiło się do blatu. Docelowa grubość to około 2–3 milimetry. Możesz to sprawdzić, przykładając linijkę albo patrząc pod światło: cienkie ciasto lekko prześwieca. Jeśli w którymś miejscu jest wyraźnie grubsze, popraw je delikatnie, zamiast wałkować całość jeszcze raz, bo wtedy zrobisz dziury w pozostałych partiach.

Warto zapamiętać prostą zależność: gładkie, syntetyczne tkaniny uwalniają zapach szybciej, a naturalne i gęste utrzymują go dłużej. Im szybciej materiał trafi do prania lub na parę, tym mniej tłuszczu zdąży się z nim związać. Nie ma jednego środka, który usunie zapach ze wszystkiego — liczy się kolejność: ograniczyć osadzanie, wyprać lub odparować, a potem dobrze wysuszyć.

Trzeci czynnik to cukier puder. Posypywanie gorących faworków cukrem powoduje, że cukier się rozpuszcza i wciąga wilgoć z powietrza. Poczekaj, aż faworki będą całkowicie zimne, dopiero wtedy je posyp. Jeśli chcesz je przechować dłużej, trzymaj je w metalowej puszce lub w szklanym słoju z szczelną pokrywką, w chłodnym i suchym miejscu. Nie wkładaj ich do lodówki — tam wilgotność jest wysoka i faworki zmiękną w kilkanaście minut. Nie zamrażaj ich też, bo po rozmrożeniu stracą kruchość bezpowrotnie.

Na koniec najczęstsza przyczyna: zbyt duża ilość śmietany albo jajek w cieście. Płyn dodaje się tylko do związania mąki. Ciasto powinno być twarde i elastyczne, takie, które trzeba mocno wałkować. Jeśli lepi się do rąk, dosyp mąki. Im mniej wody w cieście, tym dłużej faworki pozostaną kruche. Godzina to realistyczny czas dla dobrze zrobionych faworków. Dłużej wytrzymają tylko te, które są cienko rozwałkowane, smażone w dobrze rozgrzanym tłuszczu i przechowywane w suchym pojemniku.

Po usmażeniu odsącz faworki na kratce, a nie na papierowym ręczniku. Papier zatrzymuje parę pod spodem i faworki parują od dołu. Kratka pozwala powietrzu krążyć dookoła. Nie układaj ich jedno na drugim, dopóki całkowicie nie wystygną — nawet lekko ciepłe, ułożone w stos, zaczną mięknąć w kilka minut.

Faworki wyjęte z tłuszczu i odsączone na papierze są kruche tylko przez kilkadziesiąt minut. Potem zaczynają ciągnąć wilgoć z powietrza i z własnego wnętrza, a skórka traci chrupkość. To nie wina przepisu ani piekarnika — to fizyka. Ciasto cienkie jak papier ma bardzo dużą powierzchnię w stosunku do masy, więc wymiana wody z otoczeniem zachodzi błyskawicznie. Jeśli chcesz, żeby faworki pozostały kruche dłużej niż godzinę, musisz zmienić kilka nawyków jeszcze przed smażeniem.

Drugi błąd to zbyt grube rozwałkowanie. Ciasto o grubości 3–4 mm nie zdąży odparować wody, zanim zewnętrzna warstwa się zrumieni. Rozwałkuj cienko, prawie przezroczysto, i pamiętaj, żeby przed smażeniem dobrze podsypać blat mąką — inaczej ciasto się porwie i faworki będą nierówne.
Za mało wody odparowało w tłuszczu Faworki twardnieją, gdy w środku zostaje zbyt dużo wody. Ciasto na faworki robi się z mąki, jajek, In case you cherished this information along with you wish to get more details with regards to Uz-Kino.Ru kindly stop by our own web site. śmietany i tłuszczu — bez proszku do pieczenia i bez sody. Rozwałkowane na 1–2 mm plasterki wrzuca się na tłuszcz o temperaturze około 175–180 stopni Celsjusza. Jeśli tłuszcz jest za chłodny, ciasto nasiąka olejem, zamiast się usmażyć. Jeśli za gorący — faworki przypalają się na zewnątrz, a w środku pozostają wilgotne. W obu przypadkach po godzinie skórka mięknie, a środek robi się gumowaty. Kontroluj temperaturę termometrem kuchennym, nie na oko. Wrzucony kawałek ciasta powinien natychmiast wypłynąć i wokół niego powinny pojawić się drobne bąbelki, ale bez dymu.