Gdy pranie trzeba rozłożyć płasko, chronisz wzór dzianiny

Zabrudzenia tłuszczowe na wełnie wymagają innego podejścia. Posyp je talkiem lub mąką ziemniaczaną, odczekaj kilkanaście minut i strzepnij. Dopiero potem użyj środka czyszczącego. Nie polewaj plamy wodą, bo tłuszcz wniknie głębiej w strukturę tkaniny. Pot i sól z zewnętrznej strony rękawów czy pod pachami usuwaj wilgotną szmatką, ale nie moczoną. Od razu susz w przewiewnym miejscu, z dala od kaloryfera.

Kwadrat i kółko: suszenie i prasowan

Mikrofibra to materiał z bardzo cienkich włókien syntetycznych, który działa jak magnes na tłuszcz i kurz. W praniu najważniejsze jest to, czego nie wolno robić: nie używaj płynów zmiękczających, nie pierz w wysokiej temperaturze i nie susz w suszarce bębnowej. Zmiękczacz oblepia włókna i mikrofibra traci zdolność wchłaniania wody. Temperatura powyżej 60 stopni powoduje, że włókna się topią i materiał twardnieje. Płyn do prania ma być zwykły, bez dodatków zapachowych i bez enzymów, które rozkładają tłuszcz – te same enzymy niszczą strukturę mikrofibry.

Na koniec: nie składaj koronek i haftów w kostkę na długo. Przechowuj je na płasko, przewinięte w biały papier bezkwasowy, w przewiewnym miejscu. Jeśli musisz je powiesić, użyj szerokiego wieszaka i podłóż pod ramiona bawełnianą szmatkę, żeby nie odcisnęła się linia. Wzór przetrwa wtedy nie tylko pranie, ale i kolejne lata.

Nie podnoś prania, zanim nie wyschnie całkowicie. Sprawdź to dłonią przy grubszych splotach – wilgoć siedzi dłużej w warkoczach i ściągaczach niż w gładkiej części. Suszenie na płasko trwa zwykle od kilkunastu do kilkudziesięciu godzin, zależnie od grubości włóczki i przewiewu. Po zdjęciu nie prasuj reliefu na ostro; jeśli trzeba, paruj go przez wilgotną tkaninę, delikatnie dociskając, a nie przesuwając żelazkiem po powierzchni. Wtedy wzór pozostanie wypukły i równy.

Po praniu nie wykręcaj dzianiny. Wyjmij ją z wody, delikatnie odciśnij w ręczniku, zwijając go razem z materiałem w wałek i uciskając dłonią. Nadmiar wody usuniesz tak samo skutecznie jak przez wykręcanie, a nie zdeformujesz przy tym oczek. Jeśli pranie było mocno zabrudzone, wypłucz je dokładnie – resztki detergentu po wyschnięciu sztywnieją i potrafią „zakleić" relief wzoru.

Przy mieszankach z elastanem kluczowa jest temperatura wody, nie program. Elastan traci sprężystość powyżej 60 stopni i wtedy tkanina zaczyna się deformować nieodwracalnie. Mieszanki bawełny z poliestrem są bardziej odporne, ale mają inną wadę: poliester zatrzymuje zapachy i tłuszcz, więc pranie w niskiej temperaturze z niewielką ilością detergentu nie domyje ich i tkanina sztywnieje. Do takich ubrań używaj płynu, nie proszku, i dawaj mniej środka, niż podaje producent — nadmiar osadza się w włóknach i przyspiesza mechacenie.

Jak prać, żeby ograniczyć jedno i drugie Pranie w 30–40 stopniach to kompromis: na tyle ciepło, by usunąć pot i tłuszcz, na tyle chłodno, by nie wywołać gwałtownego skurczu. Unikaj nagłych zmian temperatury — pranie w 60 i płukanie w zimnej wodzie to najprostszy sposób na zniekształcenie dzianiny. Wirowanie ustaw na 600–800 obrotów; wyższe obroty rozciągają mokre włókna i po wyschnięciu tkanina wraca do innego kształtu niż przed praniem. Susz w cieniu, na płasko, zwłaszcza dzianiny — wieszanie mokrej bawełny na sznurku powoduje wyciągnięcie wzdłużne i skurcz poprzeczny.

Zanim kupisz, sprawdź metkę i potrzyj tkaninę o siebie w miejscu, którego nie widać. Jeśli od razu sypią się krótkie włókna, mechacenie pojawi się po kilku praniach. Przy mieszankach z wiskozą i modalem licz się z tym, że będą wymagały delikatniejszego traktowania niż czysta bawełna, ale dłużej zachowają kolor i miękkość.

Typowe błędy to pranie razem rzeczy o różnym składzie i wirowanie „na maksa", bo wtedy najbardziej cierpią dzianiny. Drugi błąd to suszenie w suszarce bębnowej ustawionej na wysoką temperaturę — bawełna w mieszance z poliestrem skurczy się nierówno, bo każdy włókno reaguje inaczej. Trzeci: prasowanie gorącym żelazkiem bezpośrednio po wyjęciu z pralki, gdy tkanina jest mokra i rozciągnięta. Prasuj na lewej stronie, przez wilgotną ściereczkę, i pozwól ubraniu ostygnąć przed założeniem — kształt utrwala się dopiero wtedy.

Podłoże i przygotowanie stanowiska Najpierw przygotuj miejsce. Potrzebna jest sztywna, najlepiej przewiewna powierzchnia: mata piankowa, koc techniczny, gęsta siatka na ramce albo deska oklejona tkaniną, która przepuszcza powietrze. Nie używaj zwykłego ręcznika na blacie, chyba że podłożysz pod niego drugi ręcznik – wtedy wilgoć od spodu nie odparuje i pranie będzie schło zbyt wolno. Ustaw stanowisko w przewiewnym pomieszczeniu, z dala od kaloryfera i bezpośredniego słońca. Wysoka temperatura i ostre światło niszczą włókna, a szybkie suszenie powoduje skurcz nierówny w różnych częściach wyrobu.