Chomik: co składa się na koszt rocznego utrzymania

Nie stawiaj klatki w przeciągu — chomiki łatwo się przeziębiają. Różnica między stałą wymianą powietrza a przeciągiem jest prosta: przeciąg czujesz na skórze jako strumień, wentylacja to spokojna wymiana tła. Sprawdź to dłonią przy kratce: jeśli czujesz wyraźny podmuch, przesuń klatkę. Jeśli nic nie czujesz, ale po otwarciu pokrywy uderza zapach moczu, wentylacja nie działa.

Na koniec praktyczna zasada: każdą nową rzecz wprowadzaj pojedynczo i obserwuj zwierzę przez dobę. Jeśli pojawi się biegunka, apatia, drgawki lub brak apetytu, natychmiast zabierz jedzenie i skontaktuj się z weterynarzem. Nie próbuj leczyć chomika domowymi sposobami. Bezpieczna dieta to mieszanka ziaren, marchew, ogórek, cukinia, liście mniszka i kilka kropli oleju z nasion — resztę zostaw w spokoju.

Podłoże, piasek i sprzątanie Do spodu klatki wsypuj trociny bez pyłu lub papierowe granulaty. Nie używaj wiórów z drzew iglastych, bo wydzielają drażniące olejki. Warstwa powinna mieć kilka centymetrów, żeby chomik mógł kopać — to jego podstawowa potrzeba. Obok umieść pojemnik z piaskiem do kąpieli, najlepiej z drobnym piaskiem mineralnym, nie żwirkiem. Chomik kąpie się w nim, usuwając tłuszcz z futra. Codziennie wyjmuj resztki jedzenia, a raz w tygodniu wymień zanieczyszczone podłoże. Nie sprzątaj całej klatki co kilka dni — zapach własny daje zwierzęciu poczucie bezpieczeństwa. Pełna wymiana podłoża raz na dwa–trzy tygodnie wystarczy, chyba że w klatce pojawi się zapach amoniaku.

Warzywa i owoce, które szkodzą chomikowi Nie każdy świeży produkt jest bezpieczny. Surowa fasola, bób i inne nasiona strączkowe zawierają związki blokujące trawienie, a dodatkowo pęcznieją w żołądku. Ziemniaki — zarówno surowe, jak i gotowane, a szczególnie zielone części i kiełki — mają solaninę. Awokado, zwłaszcza skórka i pestka, jest toksyczne dla gryzoni. Podobnie działa surowy banan w dużych ilościach, nadmiar cytrusów i pestki jabłek czy wiśni, które zawierają śladowe ilości cyjanku. Uważaj też na kapustę, kalafior i brokuły — w małych porcjach nie zaszkodzą, ale większe dawki powodują bolesne wzdęcia.

Drugi typowy błąd to podawanie nabiału. Chomiki nie trawią laktozy, więc mleko, sery i jogurty wywołują biegunkę, która u tak małego zwierzęcia szybko prowadzi do odwodnienia. Wyjątkiem nie jest nawet twaróg. Zrezygnuj też z mięsa, wędlin i jajek na rzecz mieszanki nasion, świeżych warzyw i niewielkiej ilości owoców. Woda musi być zawsze w poidle, nie w miseczce, bo chomik ją zaleje i rozmoczy ściółkę.

Osobny problem to karmy dla innych zwierząt. Mieszanki dla królików i świnek morskich mają inny skład i zbyt dużo witaminy C, a pokarm dla psa czy kota zawiera białko zwierzęce oraz tłuszcz, których chomik nie toleruje. Kupuj tylko mieszanki przeznaczone dla chomików i podawaj je w ilości około jednej łyżki dziennie, uzupełniając dietę warzywami. Orzechy i nasiona słonecznika są tłuste — dawaj je rzadko, bo prowadzą do otyłości i problemów z wątrobą.

Kontroluj efekty. Wilgotność w pokoju powinna wynosić 40–60 procent. Jeśli na szybie lub w narożniku klatki zbiera się para, wentylacja jest za słaba. Zapach amoniaku wyczuwalny z odległości metra oznacza, że trzeba częściej wymieniać ściółkę i poprawić przepływ powietrza, a nie tylko otwierać okno na oścież. Przy temperaturze powyżej 25 stopni chomik staje się osowiały — wtedy chłodzenie przez ruch powietrza jest ważniejsze niż samo wietrzenie.

Chomik to zwierzę aktywne nocą, a jego klatka w ciągu dnia powinna być cicha i osłonięta od światła. Ustaw ją z dala od telewizora, głośników i okna, przez które świeci słońce. Chomiki mają bardzo wrażliwy słuch i układ nerwowy — hałas oraz ciągłe wybudzanie prowadzą do stresu, a ten skraca życie. Minimalna powierzchnia klatki dla chomika karłowatego to około 70 na 40 centymetrów, dla syryjskiego więcej. Kuweta z piaskiem, miseczka na wodę i jedzenie oraz kryjówka muszą się zmieścić tak, by zwierzę miało jeszcze miejsce na ruch. Klatka piętrowa z plastikowymi rurami nie zastąpi powierzchni — chomik potrzebuje biegania po płaskim, nie czołgania się w tunelach.

Do kosztów zmiennych należą wizyty u weterynarza. Chomiki chorują rzadko, ale gdy już coś się dzieje, leczenie bywa kosztowne, bo wymaga specjalisty od zwierząt egzotycznych. Warto z góry odłożyć kwotę na jedną lub dwie takie wizyty. Nie należy też zakładać, że zwierzak z hodowli czy z domu będzie zdrowszy niż ze sklepu — liczy się przede wszystkim pochodzenie i warunki, w jakich przebywał.

Najczęstsze błędy to trzymanie dwóch chomików w jednej klatce — nawet jeśli początkowo się tolerują, w końcu dojdzie do walki, czasem śmiertelnej. Drugi błąd to kąpiel w wodzie; chomiki myją się same, a zamoczenie futra prowadzi do przeziębienia. Trzeci to karmienie resztkami z obiadu i podawanie sera czy wędliny. Czwarty — kupno klatki wąskiej i wysokiej zamiast szerokiej. Piąty — ignorowanie objawów choroby: mokrej sierści wokół ogona, osowiałości, utraty wagi, trudności w oddychaniu. Wtedy potrzebny jest weterynarz znający gryzonie, nie zwykły lekarz psów i kotów.