Czym ryzykujesz, czyszcząc winyl szczotką z włosia końskiego

Szczotka z włosia końskiego kojarzy się z delikatnym, naturalnym narzędziem, które nie porysuje płyty. W praktyce jej przydatność do czyszczenia rowków winylowych jest ograniczona i zależy od tego, jakiej szczotki dokładnie używasz oraz do czego chcesz ją wykorzystać. Włosie końskie bywa sztywne i grube w stosunku do mikrorowka, a jego końcówki często nie wchodzą w głąb nacięcia, tylko ślizgają się po powierzchni. To wystarczy, by zebrać luźny kurz, ale nie usunie pyłu wciśniętego w rowek ani tłuszczu z palców.
Typowe błędy to czyszczenie szczotką na sucho płyty mocno zabrudzonej, używanie jej bez wcześniejszego usunięcia tłuszczu oraz zbyt mocny nacisk. Inny częsty błąd to ta sama szczotka do płyt i do innych rzeczy — przenosi wtedy pył i olej. Nie należy też czyścić nią etykiety ani krawędzi, jeśli włosie jest sztywne, bo łatwo je uszkodzić.

Największy błąd to odkładanie wymiany, dopóki dźwięk nie stanie się wyraźnie zły. Wtedy igła już dawno mieliła rowki i szkody na płytach są trwałe. Druga pułapka to wymiana samej końcówki w konstrukcji, która tego nie przewiduje, albo kupowanie przypadkowego zamiennika o innym szlifie niż oryginał. Trzecia to zaniedbanie czyszczenia — brudna igła zużywa się szybciej niezależnie od przebiegu. Szczoteczka i płyn przed każdą sesją, a płyty czyszczone regularnie wydłużą życie zarówno igły, jak i kolekcji.

Na koniec sprawdź prędkość obrotową. Wiele gramofonów ma wbudowaną regulację, ale jeśli nie, możesz użyć aplikacji w telefonie lub specjalnej maty z liniami. Przy 33 obrotach na minutę linie powinny wydawać się nieruchome. Odchylenia powodują zmianę wysokości dźwięku. Typowe błędy to pominięcie wypoziomowania, ustawianie antyskatingu „na oko" oraz zbyt duży nacisk, który niszczy płyty. Poświęć na kalibrację pół godziny, a unikniesz wielu problemów i usłyszysz różnicę.

Najczęstsze błędy to zbyt duża ilość pasty, twarda szczoteczka i gorąca woda. Pasta pozostawiona w rowkach zasycha i tworzy twardy osad, który trudno usunąć bez myjki ultradźwiękowej. Woda z kranu zostawia kamień, a wysoka temperatura potrafi wygiąć płytę. Niektóre pasty zawierają fluor i inne dodatki, które wchodzą w reakcję z winylem, matowiejąc jego powierzchnię. Zamiast czyścić, można więc trwale uszkodzić nośnik.

Pierwszym sygnałem jest zmiana brzmienia: góra pasma staje się ostra, pojawiają się trzaski nawet na płytach, które wcześniej grały czysto. Przy odsłuchu cichych fragmentów słychać szum, a igła zaczyna „pływać" w rowku. Jeśli spojrzysz na szpic pod dobrą lupą, zobaczysz ciemny osad albo kłaczek. Wtedy nie próbuj zdrapywać go paznokciem ani dmuchać — ślina i tłuszcz z palców tylko pogorszą sprawę.

Na co uważać. Zbyt duży antyskating brzmi pozornie lepiej — kanały się wyrównują — ale igła zaczyna pracować tylko jedną ścianką rowka, szybciej się zużywa i mocniej zbiera kurz. Zbyt mały to nierówny balans i przeskoki na głośnych fragmentach. Problem w tym, że optymalna wartość zależy od kształtu igły, sztywności zawieszenia i siły nacisku, więc uniwersalna „poprawna liczba" nie istnieje. Do tego dochodzi tarcie igły o winyl, które zmienia się z temperaturą i wilgotnością — ustawienie z zimy może wymagać korekty latem.
Praktyczne ustawienie na płytach testowych i na słuch Najprostsza metoda wymaga płyty z nagranym szumem lub sygnałem sinusoidalnym tylko na jednym kanale. Puść taki fragment i porównaj głośność obu kanałów przy słuchawkach. Przesuwaj antyskating małymi skokami, aż różnica zniknie. Druga metoda to płyta bez rowka prowadzącego — igła opuszczona na gładki obszar powinna stać w miejscu albo bardzo wolno dryfować na zewnątrz. Jeśli ucieka do środka, antyskating jest za mały; jeśli na zewnątrz, za duży. Trzecia, zgrubna: igła na gładkim polu nie może się cofać ani wyskakiwać po dotknięciu ramienia.

Za każdym razem kończ krótkim odsłuchem dwóch-trzech znanych płyt: jednej cichej, jednej głośnej i jednej mocno wysterowanej basem. Jeśli wokale stoją na środku, a skrajne kanały brzmią równo, ustawienie jest dobre. Jeśli nie — wróć do płyty testowej i popraw o pół działki. Antyskating nie jest ustawieniem „raz na zawsze"; to element, który sprawdza się przy każdej poważniejszej zmianie w torze gramofonowym.

Do czego szczotka z włosia końskiego naprawdę się nadaje Sprawdzi się jako narzędzie pomocnicze, ale nie jako podstawowa metoda czyszczenia. Można nią zebrać kurz z okładki i zewnętrznej części płyty przed właściwym zabiegiem, najlepiej suchą i czystą. Warto wcześniej sprawdzić palcami, czy włosie nie kłuje i nie ma twardych końcówek — jeśli tak, nadaje się tylko do wyrzucenia. Przed użyciem warto też rozładować płytę antystatycznie, Http://Bookmarkingcentrals.Com bo bez tego szczotka tylko rozdmucha kurz. Najlepiej trzymać ją pod kątem, lekko dociskając, i przesuwać po okręgu zgodnie z biegiem rowka, a nie w poprzek.

If you liked this information and you would like to obtain even more information pertaining to https://newsgarbaze.xyz/ kindly see our site.