Przejdź do zawartości
Menu główne
Menu główne
przypnij
ukryj
Nawigacja
Strona główna
Ostatnie zmiany
Losowa strona
Pomoc z MediaWiki
Mazovia
Szukaj
Szukaj
Utwórz konto
Zaloguj się
Narzędzia osobiste
Utwórz konto
Zaloguj się
Strony dla anonimowych edytorów
dowiedz się więcej
Edycje
Dyskusja
Edytujesz
Legowisko w złym miejscu, czyli dlaczego pies woli kanapę
Strona
Dyskusja
polski
Czytaj
Edytuj
Edytuj źródło
Wyświetl historię
Narzędzia
Narzędzia
przypnij
ukryj
Działania
Czytaj
Edytuj
Edytuj źródło
Wyświetl historię
Ogólne
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Strony specjalne
Informacje o tej stronie
Uwaga:
Nie jesteś zalogowany. Jeśli wykonasz jakąkolwiek zmianę, Twój adres IP będzie widoczny publicznie. Jeśli
zalogujesz się
lub
utworzysz konto
, Twoje zmiany zostaną przypisane do konta, wraz z innymi korzyściami.
Filtr antyspamowy.
Nie
wpisuj tu nic!
Strefa ciszy działa wtedy, gdy domownicy ją respektują. Ustal z nimi, że w tym miejscu nie ma zabawy, głaskania ani podnoszenia kota. Sam kot zdecyduje, kiedy z niej wyjdzie. Jeśli po dwóch tygodniach nadal jej nie używa, sprawdź, czy nie stoi w zbyt jasnym miejscu, blisko telewizora lub przy przejściu. Czasem wystarczy przesunąć kryjówkę o metr i odwrócić ją otworem w stronę ściany, żeby kot wreszcie się w niej ułożył.<br><br>Gdy zapach jest głębiej, użyj sody oczyszczonej. Rozsyp cienką warstwę na tkaninie, zostaw na kilkanaście minut, a potem dokładnie odkurz. Soda wiąże cząsteczki zapachu, ale tylko na powierzchni. Najczęstszy błąd to zostawienie sody na tkaninie na całą noc — wilgoć z powietrza sprawia, że soda się zbryla i zostawia białe ślady, które trudno usunąć z ciemnych materiałów. Drugi błąd to odkurzanie mokrej tkaniny. Odkurzacz wciąga wtedy zapach do wnętrza i rozprowadza go po całym pomieszczeniu.<br><br>Żwirek, kuweta i wentylacja — trzy elementy, które decydują o zapac<br><br>Najlepiej sprawdzają się kuwety otwarte, duże — takie, w których dorosły kot może się swobodnie obrócić. Kuwety z wysokimi ściankami i daszkiem wyglądają estetycznie, ale dla wielu kotów są pułapką: ograniczają widoczność i utrudniają ucieczkę, więc kot zaczyna omijać taką toaletę. Jeśli w domu są dwa koty, kryta kuweta to najczęstszy powód konfliktów. Wybierz żwirek, który oba koty zaakceptują — zmiana żwirku u jednego kota to zmiana u obu, bo dzielą te same kuwety. Najbezpieczniejszy wybór to drobny, bezzapachowy żwirek bentonitowy lub silikonowy, który nie drażni łap i nie maskuje zapachów chemią.<br><br>Nie zmuszaj psa do korzystania z legowiska. Nie zanoszenie go tam na siłę, nie zamykanie, nie wołanie. Zamiast tego kładź tam jego ulubiony koc, zabawkę, czasem smakołyk. Chwal, kiedy sam się położy. Jeśli pies woli inne miejsce, nie walcz z tym. Przenieś legowisko tam, gdzie on już śpi. Najpierw obserwuj, potem ustawiaj. Pies wybierze to, co mu pasuje, a twoja rola to stworzyć mu warunki, nie zmuszać do posłuszeństwa. Gdy legowisko stanie w odpowiednim miejscu, pies zacznie z niego korzystać bez twojej pomocy.<br><br>Typowe błędy, które widzę najczęściej: kuweta z przykrywką przy dwóch kotach to zły pomysł, bo zapach się kumuluje, a drugi kot czuje się jak w pułapce. Drugi błąd to sprzątanie raz dziennie. Przy dwóch kotach wybieraj grudki rano i wieczorem. Trzeci błąd to ustawienie kuwety obok miski z jedzeniem. Kot nie je tam, gdzie się załatwia, i zaczyna unikać obu miejsc. Czwarty błąd to kuweta na ruchliwym przejściu, gdzie ludzie ciągle chodzą.<br><br>Pies wybiera miejsce do spania według trzech kryteriów: widzi wejście, ma plecy chronione i może kontrolować otoczenie. Legowisko wciśnięte między ścianę a szafę spełnia tylko jedno. Pies czuje się tam odcięty od tego, co się dzieje w domu. Jeśli ma choć odrobinę instynktu czujności, położy się tam, skąd widzi drzwi i przejście do kuchni. Dlatego legowisko ustaw tak, żeby pies miał za sobą ścianę lub mebel, a przed sobą otwartą przestrzeń. Nie musi być na środku pokoju. Wystarczy róg, ale taki, z którego widzi wejście.<br><br>Typowe błędy to wstawianie legowiska do środka pokoju, kupowanie zbyt dużego zamkniętego boksu oraz przenoszenie kryjówki co kilka dni. Kot przywiązuje się do zapachu i układu pomieszczenia. Ciągłe zmiany powodują stres, a nie relaks. Drugi częsty błąd to stawianie posłania przy kaloryferze albo na przeciągu — kot wtedy nie odpoczywa, tylko szuka innego miejsca. Trzeci błąd: zagracanie kryjówki zabawkami. Strefa ciszy ma być nudna, żeby mogła być spokojna.<br><br>Większość legowisk stoi w kącie salonu, obok szafki albo za fotelem. Właściciel stawia je tam, bo nie przeszkadza, ładnie wygląda i nie zabiera miejsca. Pies tymczasem śpi na kanapie, na łóżku albo na korytarzu. Nie dlatego, że jest uparty. Dlatego, że legowisko jest w złym miejscu. Zanim kupisz kolejny gadżet, sprawdź, czy obecne posłanie spełnia podstawowe warunki.<br><br>Typowy błąd to stawianie legowiska w miejscu, które pies zna jako przejście. Ludzie przechodzą tamtędy dziesiątki razy dziennie, a pies nie może się zrelaksować. Inny błąd to ustawianie posłania przy kaloryferze albo w pełnym słońcu. Pies nie potrafi regulować temperatury tak jak człowiek. Legowisko w gorącym miejscu będzie omijane, nawet jeśli jest miękkie i drogie. Latem sprawdź, czy nie ma przeciągu. Zimą — czy nie wieje od okna. Pies wybierze zimną podłogę, jeśli legowisko jest w przeciągu.<br><br>Blisko ciebie, ale nie pod nogami Psy to zwierzęta stadne. Chcą spać blisko ludzi, ale nie tam, gdzie co chwilę ktoś na nie wchodzi. Legowisko postawione na środku korytarza albo przy drzwiach balkonowych będzie omijane. Pies potrzebuje miejsca, które należy tylko do niego. Najlepiej sprawdza się kąt w salonie, z widokiem na kuchnię i przedpokój. Blisko twojego fotela, ale poza głównym szlakiem komunikacyjnym. Jeśli masz małe dziecko, nie stawiaj legowiska w miejscu, gdzie maluch codziennie się bawi. Pies musi mieć możliwość wycofania się bez stresu.
Opis zmian:
Wszelki wkład na Mazovia może być edytowany, zmieniany lub usunięty przez innych użytkowników. Jeśli nie chcesz, żeby Twój tekst był dowolnie zmieniany przez każdego i rozpowszechniany bez ograniczeń, nie umieszczaj go tutaj.
Zapisując swoją edycję, oświadczasz, że ten tekst jest Twoim dziełem lub pochodzi z materiałów dostępnych na warunkach
domeny publicznej
lub kompatybilnych (zobacz także
Mazovia:Prawa autorskie
).
PROSZĘ NIE WPROWADZAĆ MATERIAŁÓW CHRONIONYCH PRAWEM AUTORSKIM BEZ POZWOLENIA WŁAŚCICIELA!
Anuluj
Pomoc w edycji
(otwiera się w nowym oknie)
Przełącz ograniczenie szerokości strony