Przejdź do zawartości
Menu główne
Menu główne
przypnij
ukryj
Nawigacja
Strona główna
Ostatnie zmiany
Losowa strona
Pomoc z MediaWiki
Mazovia
Szukaj
Szukaj
Utwórz konto
Zaloguj się
Narzędzia osobiste
Utwórz konto
Zaloguj się
Strony dla anonimowych edytorów
dowiedz się więcej
Edycje
Dyskusja
Edytujesz
Gdy kapusta kiszona gorzknieje, sprawdź te przyczyny
Strona
Dyskusja
polski
Czytaj
Edytuj
Edytuj źródło
Wyświetl historię
Narzędzia
Narzędzia
przypnij
ukryj
Działania
Czytaj
Edytuj
Edytuj źródło
Wyświetl historię
Ogólne
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Strony specjalne
Informacje o tej stronie
Uwaga:
Nie jesteś zalogowany. Jeśli wykonasz jakąkolwiek zmianę, Twój adres IP będzie widoczny publicznie. Jeśli
zalogujesz się
lub
utworzysz konto
, Twoje zmiany zostaną przypisane do konta, wraz z innymi korzyściami.
Filtr antyspamowy.
Nie
wpisuj tu nic!
Najczęstsze błędy przy odkwaczaniu kiszonek to płukanie w gorącej wodzie, używanie octu „dla równowagi" i dosładzanie cukrem. Gorąca woda niszczy bakterie mlekowe i sprawia, że kiszonka szybko się psuje. Ocet dodatkowo zakwasza, więc pogarsza problem. Cukier natomiast staje się pożywką dla drożdży i pleśni – po kilku dniach kiszonka może spleśnieć. Jeśli po odkwaczeniu kiszonka ma śluzowaty nalot, nieprzyjemny zapach lub zmieniła kolor na szary, wyrzuć ją bez próbowania.<br><br>Drugi wariant to fermentacja w lodówce od rana. Ciasto mieszasz wieczorem, zostawiasz na blacie na godzinę, potem wstawiasz do lodówki na całą noc i cały następny dzień. Po powrocie wyjmujesz, czekasz dwie godziny, formujesz i pieczesz tego samego wieczoru. Trzeci wariant, dla osób pracujących zdalnie lub na drugą zmianę, polega na pieczeniu w środku dnia: rano mieszasz, w południe formujesz, po południu pieczesz między obowiązkami. Każdy z tych rytmów wymaga jednej decyzji z góry — czy fermentacja ma iść szybko w cieple, czy wolno w zimnie.<br><br>Najważniejsze zasady w praktyce Warzywa muszą być całkowicie zanurzone w zalewie. Jeśli wypłyną, dociśnij je czymś — czystym kamieniem, liściem chrzanu, kawałkiem marchwi albo specjalnym obciążnikiem. Słoik zostaw lekko przykryty, żeby gazy powstające w trakcie fermentacji mogły uciekać. Trzymaj go w temperaturze pokojowej, około 18–22 stopni, z dala od słońca. Po kilku dniach zaczną się bąbelki, mętna zalewa i kwaśny zapach. To normalne. Po 5–10 dniach przenieś słoik do chłodnego miejsca, żeby fermentacja zwolniła. Smakuj co jakiś czas — kiszone warzywa są gotowe, gdy kwasowość ci odpowiada.<br><br>Po przegrzaniu zakwas często pracuje nierówno: szybko się wznosi i opada, ma za mało drożdży w stosunku do kwasu. Chleb z takiego zaczynu bywa płaski i kwaśny. Żeby to naprawić, przez dwa–trzy dokarmiania podawaj mniejszą porcję zakwasu niż zwykle i więcej mąki, np. łyżkę zakwasu na 100 g mąki i 100 g wody. Trzymaj go w 24–26°C i obserwuj, czy po 6–8 godzinach podwaja objętość. Jeśli tak, wrócił do formy. Jeśli po trzech dniach nadal nie rośnie, a zapach jest ostry, kultura prawdopodobnie nie odzyska sił — wtedy lepiej zacząć nowy zakwas niż kolejny raz wypiekać z niego cegłę.<br><br>Najczęstszy błąd to trzymanie zakwasu na kaloryferze, na parapecie od południa, obok pieca albo w piekarniku z włączoną żarówką. W takich warunkach temperatura potrafi skoczyć do 45–50°C. Po kilku godzinach zakwas przestaje rosnąć, rozwarstwia się, a na powierzchni pojawia się ciemna ciecz. To nie znak, że „zakwas dojrzał", jak czasem się mówi. To objaw stresu temperaturowego. Mlekowy zapach zmienia się w ostry, rozpuszczalnikowy, a czasem w zapach zgniłych jaj — wtedy bakterie gnilne zaczęły wygrywać z pożytecznymi.<br><br>Za wysoka temperatura i zbyt długie kiszenie Drugi częsty powód to temperatura. Optymalny zakres dla kiszenia kapusty to 16–20 stopni Celsjusza. W cieplejszych warunkach fermentacja przebiega zbyt gwałtownie, powstają niepożądane związki, a kapusta ciemnieje i gorzknieje. Jeśli w pomieszczeniu jest powyżej 24 stopni, warto przenieść naczynie do chłodniejszego miejsca. Zbyt długie kiszenie bez kontroli również prowadzi do gorzkiego smaku, zwłaszcza gdy kapusta stoi w cieple przez wiele tygodni.<br><br>Kolejna przyczyna to zanieczyszczenia. Resztki ziemi, uszkodzone liście, a także niedokładnie umyte naczynie wprowadzają niepożądane mikroorganizmy. Używaj tylko zdrowych głów kapusty, usuń zewnętrzne liście i wyparz naczynie wrzątkiem. Nie kis w metalowych garnkach, bo kwas mlekowy reaguje z metalem i psuje smak. Najlepsze są naczynia kamionkowe, szklane lub plastikowe przeznaczone do żywności.<br><br>Typowe błędy to za mało soli, brudne naczynia, zbyt ciepłe miejsce i warzywa wystające ponad zalewę. Wtedy pojawia się pleśń na powierzchni. Jeśli jest biała i cienka, można ją zebrać, ale jeśli ma kolor, włoski albo nieprzyjemny zapach, wyrzuć całą zawartość. Nie próbuj ratować takiego słoika. Kolejny błąd to fermentowanie w metalowym naczyniu — sól i kwas reagują z metalem. Używaj szkła, ceramiki albo plastiku spożywczego. Otwarty słoik trzymaj w lodówce i jedz w ciągu kilku tygodni.<br><br>Trzeci błąd to niedokładne ubicie kapusty. Warstwy muszą być zbite tak, aby sok je przykrył. Gdy w naczyniu zostają puste przestrzenie, do środka dostaje się tlen i rozwijają się pleśnie oraz bakterie octowe. Ich obecność objawia się nie tylko gorzkim smakiem, ale też nieprzyjemnym zapachem i śluzowatą konsystencją. Ubijaj kapustę pięścią lub drewnianym tłuczkiem, aż puści sok, i dociąż kamieniem, który utrzyma całość pod powierzchnią płynu.<br><br>Na przyszłość wybierz dla zakwasu miejsce, które ma stałą temperaturę, ale nie jest nagrzewane bezpośrednio. Sprawdzi się szafka z dala od pieca, kąt blatu w cieniu albo spiżarka. Zimą w chłodnym mieszkaniu warto przestawić słoik na czas fermentacji do pomieszczenia, gdzie jest 24–26°C, a potem wrócić z nim do chłodniejszego miejsca. Jeśli lubisz trzymać zakwas w piekarniku, ustaw go tam tylko ze świeżo zagotowaną wodą obok — para daje wilgoć i łagodne ciepło, ale nie zostawiaj włączonej żarówki na całą noc. Zakwas nie potrzebuje pieca; potrzebuje powtarzalności.
Opis zmian:
Wszelki wkład na Mazovia może być edytowany, zmieniany lub usunięty przez innych użytkowników. Jeśli nie chcesz, żeby Twój tekst był dowolnie zmieniany przez każdego i rozpowszechniany bez ograniczeń, nie umieszczaj go tutaj.
Zapisując swoją edycję, oświadczasz, że ten tekst jest Twoim dziełem lub pochodzi z materiałów dostępnych na warunkach
domeny publicznej
lub kompatybilnych (zobacz także
Mazovia:Prawa autorskie
).
PROSZĘ NIE WPROWADZAĆ MATERIAŁÓW CHRONIONYCH PRAWEM AUTORSKIM BEZ POZWOLENIA WŁAŚCICIELA!
Anuluj
Pomoc w edycji
(otwiera się w nowym oknie)
Przełącz ograniczenie szerokości strony