Przejdź do zawartości
Menu główne
Menu główne
przypnij
ukryj
Nawigacja
Strona główna
Ostatnie zmiany
Losowa strona
Pomoc z MediaWiki
Mazovia
Szukaj
Szukaj
Utwórz konto
Zaloguj się
Narzędzia osobiste
Utwórz konto
Zaloguj się
Strony dla anonimowych edytorów
dowiedz się więcej
Edycje
Dyskusja
Edytujesz
Co się dzieje ze smażonym wypiekiem po zamrożeniu i rozmrożeniu
Strona
Dyskusja
polski
Czytaj
Edytuj
Edytuj źródło
Wyświetl historię
Narzędzia
Narzędzia
przypnij
ukryj
Działania
Czytaj
Edytuj
Edytuj źródło
Wyświetl historię
Ogólne
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Strony specjalne
Informacje o tej stronie
Uwaga:
Nie jesteś zalogowany. Jeśli wykonasz jakąkolwiek zmianę, Twój adres IP będzie widoczny publicznie. Jeśli
zalogujesz się
lub
utworzysz konto
, Twoje zmiany zostaną przypisane do konta, wraz z innymi korzyściami.
Filtr antyspamowy.
Nie
wpisuj tu nic!
Smażony wypiek to struktura oparta na skrobi i tłuszczu, które razem tworzą chrupiącą skorupkę i miękkie wnętrze. Zamrażanie tej struktury zawsze coś zmienia, pytanie tylko — co dokładnie i czy da się nad tym zapanować. Kluczowe procesy to retrogradacja skrobi, migracja tłuszczu i wody oraz rekrystalizacja lodu. Każdy z nich odpowiada za inny defekt po rozmrożeniu.<br><br>Lukier robi się z dwóch składników: cukru pudru i płynu. Brzmi banalnie, a jednak najczęściej właśnie tu pojawia się problem. Zbyt rzadka masa spływa po cieście i zbiera się wokół podstawy, zbyt gęsta zastyga w grudki i matowe smugi. Klucz tkwi w proporcji i w tym, kiedy lukier nakładasz.<br><br>Ile mąki naprawdę potrzebuje ciasto na oponki Mąka to najczęstszy sprawca gumowatych oponek. Ciasto powinno być miękkie i lekko klejące, ale nie lejące. Jeśli po wymieszaniu składników nadal się rozciąga i lepi do rąk, lepiej schłodzić je pół godziny w lodówce niż dosypywać kolejne porcje mąki. Zimne ciasto mniej się klei i łatwiej je rozwałkować. Mąki dodaje się tyle, żeby dało się wałkować, i ani łyżki więcej. Przesadna ilość mąki plus długie wyrabianie powodują, że glutenu jest za dużo i oponki po usmażeniu są twarde jak gumka.<br><br>Ręcznik papierowy i kratka na ociekaczu to dwa najczęstsze miejsca, na których kładzie się odsączone paczki po wyjęciu z tłuszczu. Wierzchnia warstwa ręcznika rzeczywiście chłonie tłuszcz, ale tylko do momentu nasycenia. Kratka działa inaczej: tłuszcz spływa po prętach i ścieka na dno naczynia, a paczka nie leży w kałuży. To dlatego wiele osób ma wrażenie, że po odsączeniu na ręczniku paczki są bardziej przesiąknięte i miękkie niż te z kratki.<br><br>Jak rozpoznać, że ciasto leżało za długo Pierwszym sygnałem jest zapach – zamiast przyjemnie drożdżowego, wyczuwalny staje się ostry, piwny albo octowy. Drugi to konsystencja: ciasto robi się luźne, lepkie i ciągnące, traci sprężystość. Jeśli po naciśnięciu palcem nie wraca do kształtu, a wokół palca tworzy się lepka nić, to znak, że glutenu już nie ma w takiej ilości, by utrzymać pęcherzyki gazu. Trzeci objaw to ciemniejszy kolor i widoczne rozwarstwienie – na powierzchni może pojawić się rzadsza ciecz.<br><br>Wałkowanie też ma znaczenie. Ciasto rozwałkowane na grubość około pół centymetra będzie puszyste, ale cienkie placuszki szybko stracą wilgoć i staną się twarde. Po wycięciu kółek nie zbieraj resztek i nie wałkuj ich ponownie zbyt wiele razy — każde kolejne wałkowanie zagęszcza ciasto. Lepiej zebrane skrawki lekko zagnieść raz i od razu wykorzystać, a nie formować z nich cienkich oponek.<br><br>Typowe błędy to zostawianie ciasta w cieple na noc „bo tak wygodniej" oraz przykrywanie go tylko ściereczką, która nie chroni przed wysychaniem. Drugi częsty błąd to formowanie pączków z ciasta prosto z lodówki – wtedy drożdże są ospałe i po uformowaniu pączki rosną nierówno. Zawsze pozwól ciastu osiągnąć temperaturę pokojową, zanim zaczniesz je wałkować i wykrawać.<br><br>Na koniec kilka drobiazgów, które łatwo przeoczyć. Proszek do pieczenia musi być świeży, bo stary nie uniesie ciasta. Cukier dodawaj z umiarem — jego nadmiar powoduje szybkie ciemnienie skórki. Ciasto wyrabiaj krótko, tylko do połączenia składników. Jeśli trzymasz się tych zasad: odsączony twaróg, ubita piana, minimalna mąka i właściwa temperatura tłuszczu, oponki będą puszyste za każdym razem, bez zgadywania.<br><br>Co decyduje o matowym wyglądzie lukru Matowy lukier to najczęściej skutek zbyt małej ilości płynu albo zbyt szybkiego wysychania. Gdy masa jest gęsta, cukier krystalizuje nierówno i światło rozprasza się na mikroskopijnych kryształkach — stąd brak połysku. Drugi powód to dodatek mleka lub śmietany zamiast wody albo soku. Tłuszcz w lukrze daje efekt satynowy, ale jednocześnie przyspiesza tęchnięcie. Trzeci powód to nakładanie na ciepłe ciasto. Ciepło wypycha wilgoć z powierzchni i lukier wysycha zanim zdąży się wygładzić. Ciasto musi być całkowicie ostudzone, a w pomieszczeniu nie powinno być przeciągu.<br><br>Po nałożeniu lukru nie przykrywaj ciasta szczelnie, dopóki powierzchnia nie przestanie się kleić. Wilgoć zamknięta pod folią spowoduje, że lukier pozostanie lepki i matowy przez wiele godzin. Jeśli chcesz uzyskać połysk, dodaj do masy kilka kropli soku z cytryny lub odrobinę glukozy, ale nie przesadzaj — nadmiar kwasu rozrzedzi lukier i znów zacznie spływać.<br><br>Oponki z twarogu wychodzą raz puszyste i lekkie, a raz zbite i gumowate, bo ciasto jest bardzo wrażliwe na proporcje i technikę. Najważniejszy jest twaróg. Jeśli jest zbyt mokry, do ciasta trafia dodatkowa woda i trzeba dosypać więcej mąki, a to właśnie nadmiar mąki robi z oponek gumę. Twaróg przed użyciem warto przełożyć na sito i zostawić na godzinę, żeby odciekł. Można też owinąć go w czystą gazę i lekko odcisnąć. Tłusty twaróg półtłusty albo mielony z wiaderka zachowuje się inaczej niż ten sypki i suchy — z mokrego ciasto będzie rzadkie, z suchego zbyt twarde.
Opis zmian:
Wszelki wkład na Mazovia może być edytowany, zmieniany lub usunięty przez innych użytkowników. Jeśli nie chcesz, żeby Twój tekst był dowolnie zmieniany przez każdego i rozpowszechniany bez ograniczeń, nie umieszczaj go tutaj.
Zapisując swoją edycję, oświadczasz, że ten tekst jest Twoim dziełem lub pochodzi z materiałów dostępnych na warunkach
domeny publicznej
lub kompatybilnych (zobacz także
Mazovia:Prawa autorskie
).
PROSZĘ NIE WPROWADZAĆ MATERIAŁÓW CHRONIONYCH PRAWEM AUTORSKIM BEZ POZWOLENIA WŁAŚCICIELA!
Anuluj
Pomoc w edycji
(otwiera się w nowym oknie)
Przełącz ograniczenie szerokości strony