Edytujesz Chomik dżungarski: klatka, która stresuje zwierzę

Pierwszy tydzień to czas na wdrożenie do klatki. Chomik potrzebuje własnego kąta, ściółki do kopania, kryjówki i kołowrotka o odpowiedniej średnicy. Przez pierwsze trzy do pięciu dni nie wyciągaj go, nie zaglądaj do gniazda i nie zmieniaj wystroju. Ogranicz hałas w pobliżu klatki, nie stawiaj jej przy telewizorze ani na parapecie. Podchodź do klatki spokojnie, mów niskim głosem, żeby zwierzę przyzwyczajało się do twojej obecności. Karmienie o stałych porach pomaga ustalić rytm dnia.<br><br>Jak karmić, żeby nie skończyło się cukrzycą Chomiki dżungarskie mają skłonność do cukrzycy. Karm je mieszanką nasion: proso, owies, nasiona słonecznika w małych ilościach, gryka, siemię lniane. Świeże warzywa podawaj codziennie – brokuł, ogórek, paprykę, marchewkę. Owoce tylko sporadycznie, bo zawierają dużo cukru. Białko dostarczaj w formie larw mącznika, gotowanego jajka lub niewielkiej ilości chudego twarogu. Unikaj gotowych mieszanek z suszonymi owocami i miodem. Woda musi być w poidełku, nie w miseczce – chomik szybko ją zabrudzi ściółką.<br><br>Najczęstszy błąd to wietrzenie przy otwartych drzwiach do przedpokoju lub drugiego pokoju. Powstaje wtedy przeciąg, który owiewa klatkę z dwóch stron jednocześnie. Chomik nie potrafi się przed nim schować, bo w klatce nie ma gdzie uciec przed strumieniem powietrza. Nawet przy temperaturze zewnętrznej kilkunastu stopni przeciąg może wyziębić zwierzę. Wietrz więc jedno pomieszczenie naraz, z zamkniętymi pozostałymi drzwiami, i nigdy nie stawiaj klatki na drodze przepływu powietrza między oknem a drzwiami.<br><br>Kolejny etap to karmienie z ręki. Wybierz przysmak, który chomik lubi najbardziej, i podawaj go na otwartej dłoni, nisko, przy samej ściółce. Nie wyciągaj palców z góry, bo dla zwierzęcia to kształt drapieżnika. Ręka ma leżeć nieruchomo, a przysmak powinien być widoczny. Jeśli chomik podchodzi, bierze jedzenie i ucieka, nie próbuj go zatrzymywać. Powtarzaj to samo przez kilka dni. Dopiero gdy zwierzak zostaje na dłoni i je spokojnie, możesz delikatnie przesunąć drugą rękę pod jego brzuch, żeby go podnieść na kilka sekund. Nie chwytaj go za kark ani za skórę — to sposób na dorosłe, oswojone osobniki, nie na przestraszone.<br><br>Zdrowy chomik dżungarski jest aktywny nocą, ma czyste oczy, suchy nosek i gładkie futro. Niepokój powinny wzbudzić: utrata wagi, nadmierne picie, drżenie, wyłysienia i nieświeży oddech. Wtedy szukaj weterynarza znającego małe gryzonie – nie każdy gabinet przyjmuje chomiki. Klatkę sprzątaj raz w tygodniu, usuwając mokrą ściółkę i resztki jedzenia, ale zostaw część starej – zapach pomaga zwierzęciu czuć się bezpiecznie.<br><br>Warzywa podawaj codziennie w małych porcjach: kawałek marchewki, kilka liści roszponki, plasterek ogórka bez skórki lub kawałek brokułu. Owoce traktuj jak dodatek dwa, trzy razy w tygodniu — jabłko bez pestek, truskawka, malina, plaster banana. Pamiętaj, że chomiki nie mają odruchu wymiotnego i nie potrafią zwrócić zjedzonego pokarmu, dlatego każda nowość musi być wprowadzana pojedynczo i w ilości nie większej niż pół łyżeczki.<br><br>Typowe błędy opiekunów to kąpiel w wodzie i piasku. Chomik dżungarski nie kąpie się w wodzie – to dla niego stres i wychłodzenie. Do czyszczenia futra wystarczy pojemnik z piaskiem dla szynszyli, ustawiony na stałe w klatce. Drugi błąd to wybudzanie w ciągu dnia. Chomik śpi wtedy głęboko, a gwałtowne wybudzenie wywołuje agresję i ugryzienia. Trzeci błąd to trzymanie dwóch chomików razem. Dżungary są samotnikami i walczą na śmierć, nawet jeśli w sklepie siedziały w jednej klatce.<br><br>Minimalna powierzchnia podłogi to 80 na 50 cm, a im większa, tym lepiej. Klatka musi mieć szczeliny maksymalnie 0,8–1 cm, bo dżungary przeciskają się przez każdą większą szparę. Zamiast trocin lepiej sprawdza się wiór osikowy lub konopny zmieszany z miękkim sianem i bezzapachową ściółką papierową. Warstwa ściółki powinna mieć co najmniej 15 cm – tylko wtedy chomik może budować tunele. Podstawą jest też kryjówka: drewniany domek z jednym wejściem lub gliniana rurka. Kołowrotek musi być pełny, o średnicy minimum 20 cm. Za mały wygina kręgosłup i powoduje ból.<br><br>Nie zaklejaj prętów taśmą ani nie smaruj ich octem, sokiem z cytryny czy preparatami z apteki. Chomik ma bardzo wrażliwy układ oddechowy i węch; drażniące zapachy mogą wywołać zapalenie dróg oddechowych, a taśma po kilku dniach zaczyna odchodzić i zwierzę ją zjada. Nie karz też chomika wodą ze spryskiwacza ani nie stukaj w klatkę. To buduje lęk, a nie hamuje gryzienia. Chomik nie łączy kary z zachowaniem sprzed kilku sekund, więc nie zrozumie, o co chodzi.<br><br>Oswajanie wymaga cierpliwości. Najpierw przez tydzień nie dotykaj zwierzęcia – niech przyzwyczai się do zapachu i dźwięków. Potem wkładaj rękę do klatki z przysmakiem i czekaj, aż sam podejdzie. Nie chwytaj go za kark ani za ogon. Podnoś obiema dłoniami, tworząc z nich miseczkę, nisko nad podłożem. Jeśli chomik ucieka, odpuść i spróbuj następnego dnia. Regularne, krótkie sesje po kilka minut działają lepiej niż długie męczenie zwierzęcia.