Edytujesz Gdy chcesz kupić chomika, przygotuj najpierw te rzeczy

Podstawą jest klatka. Powinna mieć solidne, wąskie pręty – chomiki potrafią się przeciskać przez zaskakująco małe szczeliny. Minimalne wymiary to około 80 cm długości, 40 cm szerokości i 40 cm wysokości dla chomika karłowatego; dla syryjskiego potrzebna jest większa, np. 100 cm na 50 cm. Klatka z piętrami jest lepsza, ale nie może mieć zbyt stromych drabinek. Unikaj klatek z plastikowymi rurkami, które są trudne do czyszczenia i mogą powodować otarcia. Ważna jest też odległość między prętami – maksymalnie 1 cm, inaczej zwierzę ucieknie.<br><br>Typowe błędy, które popełniają nawet doświadczeni opiekunowie, to wietrzenie w trakcie sprzątania klatki, gdy chomik biega po pokoju, oraz otwieranie okna zaraz po kąpieli zwierzęcia lub po zmianie ściółki. Mokre futro i wilgotne podłoże w połączeniu z chłodnym powietrzem to prosta droga do choroby. Nie zostawiaj też uchylonego okna na noc, nawet latem. Nocą temperatura spada, a chomik jest wtedy aktywny i najbardziej narażony na wychłodzenie. Jeśli w pokoju jest duszno, lepiej użyć wentylatora skierowanego w sufit lub w przeciwległą ścianę, nigdy bezpośrednio w klatkę.<br><br>Przeciągi i temperatura to częstszy zabójca niż hał<br><br>Zanim chomik trafi do domu, klatka musi być gotowa. Zwierzę w nowym miejscu jest zestresowane i potrzebuje kryjówki, wody oraz jedzenia od pierwszej chwili. Jeśli wyprawkę skompletujesz po zakupie, pierwsze godziny spędzi w transporterze albo w pustym akwarium, co odbija się na jego zdrowiu. Podstawą jest klatka o minimalnych wymiarach 60 na 40 cm dla chomika karłowatego i 80 na 50 cm dla syryjskiego. Większa powierzchnia jest zawsze lepsza, ale klatka nie może mieć prętów w podłodze, bo chomik łatwo łapie w nie pazury i łamie kończyny.<br><br>Chomik to małe zwierzę, ale jego potrzeby nie kończą się na klatce i garści karmy. Wiele osób kupuje chomika pod wpływem chwili, a potem improwizuje. Tymczasem zła wyprawka to stres dla zwierzęcia i kłopoty dla opiekuna. Zanim zdecydujesz się na chomika, skompletuj wszystko, co niezbędne. Oto pięć rzeczy, o których trzeba pomyśleć zawczasu.<br><br>Kołowrotek to element obowiązkowy. Musi mieć pełne, nieażurowe bieżnie, żeby chomik nie wpadł łapką między szczebelki. Średnica powinna być tak dobrana, by zwierzę biegło z prostym grzbietem: dla karłowatego ok. 15–18 cm, dla syryjskiego 20–25 cm. Zły kołowrotek powoduje urazy i deformacje kręgosłupa. Drugi obowiązkowy przedmiot to domek – ciemny, z jednym wejściem, najlepiej drewniany. Chomik musi mieć kryjówkę, w której czuje się bezpiecznie. Nie kupuj domków z plastiku, bo są śliskie i trudno się w nich wspinać.<br><br>Zaplanuj też stały rytm: rano wymień wodę i sprawdź jedzenie, wieczorem wyjmij resztki warzyw i mokre fragmenty ściółki, a raz w tygodniu zrób większe mycie. Brudną ściółkę pakuj od razu w zawiązany worek i wynoś poza pomieszczenie, w którym przebywasz. Po sprzątaniu umyj ręce, przebierz się, a jeśli poczujesz zawroty głowy lub skurcze, przerwij pracę i odpocznij.<br><br>Szczur domowy żyje przeciętnie dwa do trzech lat. To krótko i trzeba się z tym liczyć. W tym czasie wymaga codziennego wyjmowania z klatki, kontaktu z opiekunem i zajęcia. Nie kupuj szczura dziecku jako „pierwszego zwierzaka" bez nadzoru dorosłego, bo opieka nad nim to obowiązek na kilka lat, a nie zabawka. Jeśli nie możesz zapewnić mu towarzystwa, czasu i regularnych wizyt u lekarza, lepiej wybrać inny gatunek.<br><br>Szczury wymagają regularnych wizyt u weterynarza specjalizującego się w zwierzętach egzotycznych, nie u lekarza od psów i kotów. Typowe schorzenia to nowotwory gruczołu mlekowego, przewlekłe zapalenie dróg oddechowych i ropnie. Objawy, których nie wolno ignorować, to świszczący oddech, czerwony wyciek z nosa i oczu, utrata masy ciała oraz wyczuwalne guzki. Samica po trzecim porodzie ma znacznie wyższe ryzyko nowotworu, dlatego nie rozmnaża się szczurów bez konkretnego celu hodowlanego.<br><br>Ostatnia rzecz to transporter i środki czystości. Transporter przyda się podczas wizyt u weterynarza i przy sprzątaniu klatki. Powinien być plastikowy, z otworami wentylacyjnymi, wyłożony ręcznikiem papierowym. Do czyszczenia klatki używaj ciepłej wody i delikatnego mydła, unikaj silnych detergentów i środków zapachowych. Chomiki mają wrażliwy węch – chemia może je odurzyć. Klatkę sprzątaj raz w tygodniu, a miejsca zabrudzone na bieżąco. Nie zostawiaj chomika bez opieki na dłużej niż dobę – nawet z pełnymi miseczkami.<br><br>Jak urządzić klatkę, żeby szczur nie zachorował Klatka musi być pionowa, z poziomymi prętami i odległością między nimi do 1,2 cm, bo mniejszy szczur przeciska się przez większe szpary. Powierzchnia podłogi to minimum 60 na 40 cm na jednego osobnika, ale im więcej, tym lepiej. Konieczne są półki, hamaki, tunele i kryjówki — szczur potrzebuje miejsca do wspinania i chowania się, inaczej staje się apatyczny. Na dno nie sypiemy trocin z drzew iglastych ani pyłu, bo drażnią drogi oddechowe i wywołują zapalenie płuc. Sprawdzają się trociny z drzew liściastych, konopie albo mata z tkaniny bawełnianej. Metalowe pręty i plastikowe półki myjemy co drugi dzień, a całą klatkę rozbieramy i dezynfekujemy raz w tygodniu.