Przejdź do zawartości
Menu główne
Menu główne
przypnij
ukryj
Nawigacja
Strona główna
Ostatnie zmiany
Losowa strona
Pomoc z MediaWiki
Mazovia
Szukaj
Szukaj
Utwórz konto
Zaloguj się
Narzędzia osobiste
Utwórz konto
Zaloguj się
Strony dla anonimowych edytorów
dowiedz się więcej
Edycje
Dyskusja
Edytujesz
5 sygnałów, że zakwas da się jeszcze uratować
Strona
Dyskusja
polski
Czytaj
Edytuj
Wyświetl historię
Narzędzia
Narzędzia
przypnij
ukryj
Działania
Czytaj
Edytuj
Wyświetl historię
Ogólne
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Strony specjalne
Informacje o tej stronie
Uwaga:
Nie jesteś zalogowany. Jeśli wykonasz jakąkolwiek zmianę, Twój adres IP będzie widoczny publicznie. Jeśli
zalogujesz się
lub
utworzysz konto
, Twoje zmiany zostaną przypisane do konta, wraz z innymi korzyściami.
Filtr antyspamowy.
Nie
wpisuj tu nic!
Zakwas, który stoi w kącie i ani drgnie, potrafi zniechęcić bardziej niż spalony chleb. Najczęstsza przyczyna jest prosta: zaczynasz go zbyt rzadko dokarmiać albo trzymasz w zbyt niskiej temperaturze. Drożdże i bakterie mlekowe potrzebują regularnych dostaw mąki i wody oraz ciepła w granicach 24–28 stopni. Jeśli słoik stoi na parapecie nad kaloryferem albo w chłodnej szafce, fermentacja zwalnia do zera. Przenieś go w ciepłe, ale nie gorące miejsce i przez trzy–cztery dni dokarmiaj raz na dobę, zachowując proporcję: jedna część zakwasu, jedna część mąki, jedna część wody.<br><br>Zaniedbany zakwas poznasz po kilku objawach: na powierzchni stoi ciemna ciecz, zapach jest ostry i kwaśny, a masa nie podnosi się po dokarmieniu. To nie znaczy od razu, że trzeba go wyrzucić. W większości przypadków wystarczy kilka dni konsekwentnej opieki, żeby wrócił do formy. Ważne, żeby działać spokojnie i obserwować, co się dzieje po każdym dokarmieniu.<br><br>Najczęstsze błędy to zbyt długie trzymanie w cieple, dodawanie zbyt dużej ilości cukru oraz zapominanie o odpowietrzaniu. Po pierwszej dobie można delikatnie uchylić kapsel na sekundę, aby wypuścić nadmiar ciśnienia — zwłaszcza gdy w butelce widać dużo piany. Nigdy nie otwieraj butelki tuż przy twarzy ani nie potrząsaj nią przed otwarciem. Jeśli po otwarciu poczujesz ostry zapach octu i siarki, a płyn będzie lepki, wylej zawartość — to znak, że doszło do zanieczyszczenia lub zbyt długiej fermentacji.<br><br>Jeśli po tygodniu zakwas nadal nie rośnie, nie wyrzucaj go od razu. Przenieś w cieplejsze miejsce, dodaj mąkę razową i przez trzy dni dokarmiaj go dwa razy dziennie, za każdym razem usuwając połowę zawartości. Dopiero gdy przez dwa kolejne dokarmienia będzie rósł i opadał w przewidywalnym rytmie, użyj go do pierwszego chleba. Weź wtedy nieco więcej zakwasu niż w przepisie, na przykład 20 procent masy mąki, i wydłuż fermentację, aż ciasto wyraźnie się spulchni. Pierwszy bochenek bywa gęstszy — to normalne. Ważniejsze jest to, żeby zakwas po upieczeniu nadal rósł po dokarmieniu. Wtedy masz kulturę, którą można prowadzić przez lata.<br><br>Kiedy zakwas jest gotowy do wypie<br><br>Podstawą jest regularność. Dokarmiaj zakwas raz na dobę o stałej porze, w proporcji około jednej części zakwasu, jednej części mąki i jednej części wody. Waż mąkę i wodę, zamiast sypać na oko, bo za rzadki zakwas szybciej się zakwasza i traci siłę, a za gęsty trudno rozmieszać. Używaj wody o temperaturze pokojowej, odstanej lub przegotowanej. Mąka razowa żytnia lub pszenna pełnoziarnista przyspiesza dojrzewanie, bo dostarcza bakterii i składników odżywczych, których biała mąka ma znacznie mniej.<br><br>Zakwas przed pierwszym pieczeniem rzadko jest gotowy wtedy, kiedy wynika to z kalendarza. Nowy zakwas z mąki i wody potrzebuje od pięciu do dziesięciu dni, ale sam upływ czasu niczego nie gwarantuje. Stabilny zakwas poznaje się nie po dacie na słoiku, tylko po tym, jak się zachowuje: po dokarmieniu rośnie w ciągu czterech do ośmiu godzin, mniej więcej podwaja objętość, ma wyraźne pęcherzyki i przyjemny, kwaśny zapach. Jeśli po tym czasie tylko musuje albo opada, jest jeszcze za słaby.<br><br>Jak sprawdzić, czy zakwas jest gotowy do pieczenia Najprostszy test to próba wypłynięcia. Łyżkę zakwasu wrzuć do szklanki z wodą. Jeśli utrzymuje się na powierzchni przez kilkanaście sekund, ma dość gazów, by udźwignąć ciasto. Jeśli tonie, poczekaj jeszcze dzień lub dwa. Drugi test to zapach: dojrzały zakwas pachnie kwaśno, ale czysto, jak jogurt lub chleb. Zapach acetonu, rozpuszczalnika albo zgnilizny oznacza, że jest przegłodzony — dokarm go dwa razy w ciągu doby przez kilka dni i sprawdź ponownie.<br><br>Woda to trzeci element, o którym się zapomina. Woda z kranu z wysoką zawartością chloru hamuje drożdże. Odstaw ją na kilka godzin w otwartym naczyniu albo użyj wody butelkowanej niegazowanej. Nie przesadzaj też z jej ilością – zbyt rzadki zakwas podnosi się słabo, bo nie ma struktury, która utrzyma pęcherzyki gazu. Ciasto powinno mieć konsystencję gęstej śmietany, nie naleśnikowego rzadkiego ciasta.<br><br>Typowy błąd to pieczenie na zakwasie, który przeszedł szczyt aktywności. Wielu początkujących dokarmia zakwas wieczorem, a ciasto miesza dopiero następnego popołudnia, gdy zakwas już opadł. Wtedy w cieście pracuje ledwo żywa kultura i bochenek nie rośnie. Kolejny błąd to zbyt rzadkie dokarmianie przez pierwsze dni. Zakwas, który stoi bez jedzenia po dwanaście godzin, wchodzi w głód i zamiast rosnąć, zbiera kwas octowy. Nie pomaga też trzymanie go w zimnie zbyt wcześnie. Do pierwszej stabilizacji potrzebuje około 24–26 stopni Celsjusza.<br><br>Zakwas, który stoi w słoiku od kilku dni i nie podnosi się po dokarmianiu, najczęściej nie jest zepsuty. Problem prawie zawsze tkwi w jednym z trzech czynników: temperaturze, proporcjach mąki i wody albo zbyt krótkim czasie od ostatniego karmienia. Zanim wylejesz zawartość słoika, sprawdź po kolei każdy z nich.
Opis zmian:
Wszelki wkład na Mazovia może być edytowany, zmieniany lub usunięty przez innych użytkowników. Jeśli nie chcesz, żeby Twój tekst był dowolnie zmieniany przez każdego i rozpowszechniany bez ograniczeń, nie umieszczaj go tutaj.
Zapisując swoją edycję, oświadczasz, że ten tekst jest Twoim dziełem lub pochodzi z materiałów dostępnych na warunkach
domeny publicznej
lub kompatybilnych (zobacz także
Mazovia:Prawa autorskie
).
PROSZĘ NIE WPROWADZAĆ MATERIAŁÓW CHRONIONYCH PRAWEM AUTORSKIM BEZ POZWOLENIA WŁAŚCICIELA!
Anuluj
Pomoc w edycji
(otwiera się w nowym oknie)
Przełącz ograniczenie szerokości strony