Gdy zima się kończy, ubrania też potrzebują przerwy

Zimowe ubrania zajmują dużo miejsca i łatwo je zniszczyć, jeśli trafią do szafy bez przygotowania. Kurtki, swetry, czapki i buty wymagają innego traktowania niż letnie koszulki. Największy błąd to odłożenie ich w takim stanie, w jakim zostały zdjęte – z plamami, potem i kurzem. Zanim cokolwiek schowasz, każdą rzecz trzeba obejrzeć, wyczyścić i wysuszyć.

Największym błędem przy urządzaniu biura w bloku jest kupowanie sprzętu „cichego" bez sprawdzenia, jak dźwięk rozchodzi się w Twoim konkretnym mieszkaniu. Ludzie wymieniają krzesło, wykładają dywan, a potem dziwią się, że sąsiad z dołu nadal słyszy każdy ruch. Problem rzadko tkwi w jednym przedmiocie. Tkwi w tym, że dźwięk przenosi się trzema drogami jednocześnie: przez powietrze, przez strop i przez ściany nośne. Zanim wydasz pieniądze, zrób test: poproś kogoś, żeby stanął w pokoju poniżej lub obok i wykonał kilka typowych czynności — przesunięcie krzesła, stukanie w klawiaturę, rozmowę telefoniczną. Zapisz, co słychać najmocniej. To da Ci listę priorytetów zamiast zgadywania.

Największym błędem jest kupowanie prezentu „na zapas" – czegoś, co według nas może się przydać, ale nie wynika z realnej potrzeby. Przykład: mama lubi piec, więc kupujemy jej kolejną foremkę, podczas gdy od dawna mówi, że brakuje jej dobrego wałka. Prezent, który nie trafia w sedno, ląduje na dnie szafy i nie cieszy. Dlatego zanim cokolwiek wybierzesz, zapytaj wprost: „Czego brakuje ci w twoim hobby?". Odpowiedź bywa zaskakująco precyzyjna.

Światło zmienia najwięcej przy najmniejszym wysiłku. Zasłoń górną część okna lub użyj rolet, które kierują światło na sufit. Jedna lampa z ciepłą barwą przy łóżku wystarczy; unikaj światła skierowanego prosto w twarz. Jeśli masz żyrandol z kilkoma żarówkami, wykręć część z nich. Zbyt jasne, białe światło wieczorem utrudnia zasypianie i sprawia, że pomieszczenie wygląda chłodno i biurowo.

Po praniu nie wykręcaj firan. Wyjmij je z pralki, delikatnie rozprostuj i zawieś mokre na karniszu. Woda sama je obciąży, a ciężar wygładzi większość zagnieceń. Jeśli materiał jest grubszy — żakard, len, welur — rozłóż go na płasko na ręczniku i pozwól mu wyschnąć z dala od słońca. Suszarka i kaloryfer to najczęstszy błąd: wysoka temperatura utrwala zagniecenia i wypala kolor.

Osoby śpiące na boku powinny wybierać materac średni lub średnio twardy. Bok ciała nie jest płaski — bark i biodro wystają, a odcinek lędźwiowy jest wyżej. Materac musi wypełnić przestrzeń między biodrem a barkiem, żeby kręgosłup pozostał w linii. Zbyt twardy materac wypchnie bark do góry i skręci kręgosłup w bok. Zbyt miękki pozwoli biodru zapaść się tak głęboko, że miednica przechyli się do przodu i pojawi się ból w dolnej części pleców. Śpiący na plecach potrzebują średniej twardości — podparcia dla całej powierzchni pleców, ale z lekkim ugięciem w strefie lędźwiowej. Osoby śpiące na brzuchu to najtrudniejszy przypadek. Leżenie na brzuchu samo w sobie wygina szyję i odcinek lędźwiowy, więc materac powinien być raczej twardszy, żeby miednica nie zapadała się i nie pogłębiała tego wygięcia.

Większość firan i zasłon traci kolor nie dlatego, że są stare, ale dlatego, że zostały uprane w złej temperaturze i z niewłaściwym detergentem. Zanim cokolwiek wrzucisz do pralki, sprawdź metkę. Jeśli jej nie ma, przyjmij najbezpieczniejszy wariant: pranie ręczne lub program delikatny w 30 stopniach. Tkaniny dekoracyjne — woal, szyfon, poliester z domieszką lnu — źle znoszą wysoką temperaturę i wirowanie na wysokich obrotach. To właśnie one powodują, że materiał się deformuje, a kolor blaknie.

Detergent to drugi powód utraty koloru. Proszki z wybielaczem i enzymami rozjaśniają tkaninę, ale równocześnie zjadają barwnik. Do kolorowych zasłon używaj płynu do delikatnych tkanin lub szarego mydła w płynie. Nie dodawaj płynu do płukania — pozostawia na włóknach warstwę, która przyciąga kurz i sprawia, że firany szybciej się brudzą. Jeśli zależy ci na zachowaniu koloru, dodaj do prania łyżkę octu. Neutralizuje resztki detergentu i utrwala barwnik.

Drugi częsty błąd to ustawianie biurka przy samej ścianie graniczącej z sąsiadem. Biurko, krzesło i sprzęt tworzą punktowe źródło drgań. Odsuń blat od ściany o kilka centymetrów i postaw go na podkładkach z miękkiego tworzywa. Monitor i komputer nie powinny stać bezpośrednio na blacie — podłóż pod nie filcowe lub gumowe podkładki. To drobiazg, ale właśnie drobiazgi decydują, czy sąsiad słyszy stukanie, czy tylko ogólny szum.

Zdejmij zasłony z karnisza i strzepnij je na balkonie lub przed oknem. Kurz, który osiadł w zakamarkach tkaniny, pod wpływem wody zamieni się w szarą zawiesinę i wniknie w włókna. Jeśli firany mają metalowe elementy — haczyki, kółka, żabki — zdejmij je przed praniem. Rdza z takich drobiazgów potrafi zostawić trwałe plamy, których nie usunie żaden środek.