Gdy planujesz ściany, sprawdź, czy pianka zastąpi zaprawę

Podpory ustawiaj w rozstawie wynikającym z długości i przekroju elementu, zawsze na podkładkach, nigdy bezpośrednio na gruncie. Podstawa musi być stabilna, bo osiadanie podpory podczas betonowania wprowadza do nadproża dodatkowe momenty i naprężenia, których nikt nie policzył. To drugi typowy błąd: podparcie stoi, ale stoi krzywo i nierówno.

Przy bardzo krzywych ścianach, gdzie różnica sięga kilku centymetrów, sensowna bywa ściana działowa postawiona przed starą. Zyskujesz równą płaszczyznę i miejsce na instalacje, ale tracisz kilka centymetrów powierzchni. Przed decyzją sprawdź, czy nie zasłonisz wentylacji, gniazd i grzejników — przesunięcie ich to dodatkowa praca, o której łatwo zapomnieć na etapie planowania.

Po rozdeskowaniu obetnij wystające elementy dopiero po sprawdzeniu rzędnej i pionu. Jeśli trzpien jest tymczasowy, wykręć go ruchem obrotowym, nie szarpaniem, remont łAzienki krok po Kroku i zalej otwór zaprawą o podobnej wytrzymałości. Zostawienie otwartego otworu to zaproszenie dla wody — zamknij go, zanim wieniec zacznie pracować pod obciążeniem.

Pierwszy krok to odkrycie warstw. Here's more on wykończenie wnętrz look into our own web site. Zdejmij deskowanie, gruz, stare polepy i luźne fragmenty. Sprawdź stan belek stalowych — rdza na środniku, ugięcia, brak zakotwienia w ścianie. Zmierz rozstaw belek i zaplanuj, jak rozłożysz obciążenie. Cegła wypełniająca nie przenosi obciążeń punktowych, więc nie można po niej chodzić bezpośrednio ani stawiać na niej ciężkich elementów. Jeśli belki są w złym stanie, samo zbrojenie wylewki nic nie da — najpierw naprawa konstrukcji, potem podłoga.

Zbrojenie w ławie przejmuje siły rozciągające od zginania i rozciągania. Żeby stal mogła je przejąć, beton musi ją „trzymać" — zapewnić odpowiednią przyczepność i otulinę. Im wyższa klasa, tym większa wytrzymałość na rozciąganie i ścinanie, ale też większa sztywność i mniejsze odkształcenia przed zarysowaniem. Przy zbyt niskiej klasie beton zarysowuje się wcześniej, rysy są szersze, a zbrojenie pracuje w innych warunkach, niż przyjął projektant. Do tego dochodzi mrozoodporność i nasiąkliwość — beton niskiej klasy szybciej traci parametry w kontakcie z wodą gruntową, a to osłabia przyczepność stali.
Pianka poliuretanowa do murowania to klej jednoskładnikowy, który twardnieje pod wpływem wilgoci z powietrza. Nakłada się ją pistoletem w dwóch–trzech pasach na pierwszą warstwę pustaków lub bloczków, a następnie dociska kolejny element. Sprawdza się tam, gdzie mur ma być szybko zamknięty i nie będzie od razu narażony na duże obciążenia: ściany działowe z betonu komórkowego, silikatów czy ceramiki poryzowanej, wypełnienia między słupami, murowanie w niskich temperaturach dodatnich. Pianka ma tę przewagę nad zaprawą, że wiąże w ciągu kilkunastu minut, nie wymaga mieszania, a spoina jest cienka i równa.

Kiedy pianka odpada lub jest ryzykowna Murowanie na piankę nie nadaje się do ścian konstrukcyjnych, które przenoszą obciążenia stropów i dachu. Normy i projekty zwykle wymagają wtedy zaprawy cementowej lub cementowo-wapiennej o określonej wytrzymałości. Pianka nie jest też dobrym wyborem przy murach z cegły pełnej o nierównych powierzchniach — spoina piankowa nie wyrówna odchyłek jak zaprawa. Odpada w miejscach narażonych na stały kontakt z wodą, w murach fundamentowych, piwnicach i ścianach oporowych. Nie stosuje się jej także do łączenia elementów z różnych materiałów o skrajnie różnej rozszerzalności, np. betonu i stali, bez dodatkowego kotwienia.

Typowe błędy to nakładanie pianki zbyt cienko i zbyt rzadko, zbyt późne korygowanie elementu po dociśnięciu oraz brak kontroli pionu po kilku warstwach. Pianka daje chwilę na poprawki, ale po utwardzeniu nie da się już przesunąć pustaka. Kolejny błąd to murowanie na piankę przy silnym wiatrze — piana nie zdąży chwycić i elementy się przewracają. Zdarza się też, że ktoś używa zwykłej pianki montażowej zamiast przeznaczonej do murowania; ta pierwsza rozpręża się za mocno i wypycha spoiny.

Podsumowując: pianka poliuretanowa sprawdza się jako szybki sposób na ściany działowe i wypełniające z równych bloczków, w dobrych warunkach pogodowych. Odpada w konstrukcji nośnej, fundamentach, murach narażonych na wilgoć i wszędzie tam, gdzie projekt wymaga zaprawy. Przed użyciem warto sprawdzić, czy producent bloczków dopuszcza takie łączenie — to najprostszy sposób, by uniknąć późniejszych problemów.
Jeśli mur ma być później tynkowany, trzeba pamiętać, że pianka nie zastąpi zaprawy w strefie przypodłogowej i nadproży. W tych miejscach lepiej wrócić do tradycyjnej zaprawy albo zastosować zaprawę klejową. Pianka jest też wrażliwa na promieniowanie UV — zewnętrzne warstwy muru trzeba osłonić tynkiem lub elewacją w ciągu kilku tygodni. Bez tego pianka kruszeje i traci właściwości.