Czyszczenie winyli: błąd, który tępi igłę i psuje dźwięk

Z Mazovia


Zanim położysz płytę na talerz, przejedź ją szczotką z włosia węglowego lub antystatyczną. Trzymaj szczotkę lekko, prowadź po powierzchni po łuku zgodnym z rowkiem, nie naciskaj. Szczotka ma zebrać pył, a nie go wcierać. Po dwóch, trzech obrotach odłóż ją z dala od płyty — odkładana na blat sama się brudzi i zamiast czyścić, przenosi kurz. Ten sam ruch wykonaj po każdej stronie, także wtedy, gdy płyta leżała tylko chwilę na zewnątrz.

Zanim odsłuchasz, umyj płytę — kurz i tłuszcz potrafią udawać trwałe uszkodzenia. Mieszanka wody destylowanej z kroplą łagodnego detergentu i miękka szczotka antystatyczna usuwa większość zabrudzeń z rowków. Uwaga na typowe błędy: czyszczenie na sucho szmatką z mikrofibry bez zwilżenia tylko wciera kurz głębiej, a alkohol i środki do szyb niszczą tworzywo. Po umyciu i wyschnięciu oceń ponownie — część „trzasków" znika.

Zacznijmy od sprostowania: temat mówi o „99gnacji", ale chodzi oczywiście o konserwację, czyli czyszczenie i pielęgnację płyt winylowych. To nie jest czynność, którą można wykonać byle jak i odpuścić. Najczęstszy błąd to czyszczenie płyt na sucho, bez rozpuszczenia kurzu. Sznur, filc albo miotełka z włókna węglowego bez zwilżenia tylko rozsmarowują brud po rowku. Zbierasz go potem igłą, która zamiast odtwarzać muzykę, mieli osad i się zużywa.

Rysy dzielą się na takie, które słychać, i takie, które tylko widać. Rysa biegnąca w poprzek rowków (promieniowo) zwykle objawia się trzaskiem w jednym miejscu i najczęściej da się przeżyć. Rysa biegnąca po okręgu, wzdłuż rowka, jest groźniejsza, bo igła może ją śledzić przez kilka obrotów i powtarzać trzaski albo przeskakiwać. Najgorsze są uszkodzenia mechaniczne rowka — rowki zgniecione, wgniecenia od paznokcia, ślady po upadku. Tego nie naprawi żadne czyszczenie.

Na koniec obejrzyj samą etykietę i krawędź: pęknięcia, odklejanie się etykiety czy wygięcie płyty (sprawdź, kładąc ją na płaskiej powierzchni) to powody do rezygnacji. Wygięty krążek może grać, ale igła będzie skakać przy większym nacisku. Jeśli wszystko wygląda dobrze, umów cenę warunkową — płatną po odsłuchu u siebie. To najprostszy sposób, by uniknąć rozczarowania i nie zbierać winyli, których nie da się słuchać.

Na koniec sprawdź, If you have any questions regarding where and how you can make use of WykońCzenie WnęTrz, you can call us at our own internet site. czy drzwi domykają się równo, a szuflady wysuwają bez oporu. Jeśli nie, poluzuj zawiasy i wyreguluj je dopiero po pełnym obciążeniu mebla. Regulacja pustej szafy mija się z celem, bo pod ciężarem wszystko się zmieni. Zapisuj, gdzie zostały śruby i kołki — przy kolejnym montażu lub przeprowadzce oszczędzi to szukania po całym mieszkaniu.

Test igłą i odsłuch — dopiero wtedy wiadomo, co naprawdę słychać Najbardziej wiarygodna ocena to odsłuch, ale nie pierwszy utwór. Puść początek strony, środek i końcówkę — im bliżej środka, tym mniejsza prędkość liniowa igły i tym łatwiej o zniekształcenia oraz przeskoki. Ustaw głośność na tyle wysoko, Daten-Speicherung.de by słyszeć tło, ale nie tak, jak urząDzić małą kuchnię by trzaski zagłuszały muzykę. Zwróć uwagę na powtarzające się trzaski w tym samym miejscu przy każdym obrocie — to pewny znak uszkodzenia rowka, a nie zabrudzenia. Sprawdź też końcówkę strony: jeśli igła przeskakuje przy dojściu do rowka wyjściowego, płyta jest mocno zużyta.

W trybie „na zmianę" warto też pilnować miejsca odkładania. Płyta wyjęta z koperty i położona na blacie, sofie czy obok gramofonu zbiera kurz i rysuje się od drobinek. Odkładaj ją od razu do wewnętrznej koszulki albo na czystą, przeznaczoną tylko do tego podkładkę. Koperty trzymaj w jednym miejscu, w tej samej orientacji — oszczędzasz czas i ograniczasz przypadkowe dotykanie powierzchni. Jeśli płyta leży poza kopertą dłużej niż kilka minut, potraktuj ją przy następnym odsłuchu jak świeżo wyjętą i oczyść na sucho.

Granie płyt „na zmianę" oznacza, że po jednej stronie sięgasz po inną, potem wracasz, przekładasz, odkładasz. W takim trybie winyl zbiera kurz szybciej niż przy odsłuchu jednej płyty od początku do końca, a igła za każdym razem wjeżdża w rowek z nowym ładunkiem zanieczyszczeń. Dlatego kolejność działań ma większe znaczenie niż sama częstotliwość czyszczenia. Najpierw usuwaj pył na sucho, dopiero potem myj na mokro — odwrotna kolejność rozmazuje brud i wciska go głębiej.

Od środka do zewnątrz, nie w kół

Najczęstszy błąd przy grze na zmianę to przekładanie płyt w pośpiechu i dotykanie powierzchni palcami. Chwytaj za krawędź i etykietę, nigdy za część z rowkiem. Drugi błąd to wkładanie wilgotnej płyty do wewnętrznej koperty — wilgoć zostaje w papierze i przy następnym odsłuchu trafia z powrotem na winyl. Trzeci: czyszczenie igły dopiero po całej sesji. Igła zbierze pył z każdej kolejno granej płyty, więc przecieraj ją delikatnie po każdej stronie lub po dwóch, specjalną szczoteczką, ruchem od tyłu do przodu.