5 zasad urządzania terrarium, w którym modliszka przeżyje wylinkę

Higiena w terrarium to nie kwestia estetyki, lecz zdrowia zwierzęcia. Rozkładające się resztki pokarmu, odchody i nadmiar wody tworzą środowisko, w którym szybko namnażają się bakterie, grzyby i roztocza. Zwierzęta egzotyczne są szczególnie wrażliwe na zanieczyszczenia, bo w zamkniętej przestrzeni nie mają możliwości oddalić się od źródła problemu. Pierwszym objawem bywa apatia, brak apetytu lub problemy z wylinką, ale zanim je zauważysz, szkody mogą być już poważne.

Wylinka to najbardziej ryzykowny moment w życiu modliszki. Owad wisi wtedy do góry nogami, zaczepiony odnóżami o siatkę, i w tej pozycji musi mieć miejsce, żeby się wyprostować. Jeśli w terrarium jest tylko cienka gałązka albo gładka szyba, modliszka spadnie w trakcie linienia i skończy z krzywymi odnóżami lub zdechnie. Zapewnij co najmniej dwie–trzy pionowe powierzchnie do zaczepu: siatkę na suficie, gałązki, kawałek kory. W dniu poprzedzającym wylinkę nie karm i nie niepokój owada.

Drugim elementem jest stały dostęp do wapnia bez D3 w małej miseczce. Gekon sam reguluje, ile go potrzebuje, jeśli tylko ma taką możliwość. To szczególnie ważne u samic i zwierząt rosnących. Miseczkę ustaw w chłodniejszej części terrarium, żeby proszek nie zawilgł — wilgotny wapń zbija się w bryłę i przestaje być użyteczny.

Najczęstszy błąd to używanie lampy UVB bez końca. Świetlówki tracą moc promieniowania po kilku miesiącach, mimo że nadal świecą. Wymieniaj je co 6–12 miesięcy, zgodnie z zaleceniem producenta. Drugi błąd to trzymanie żółwia wyłącznie pod lampą grzewczą bez UVB. Trzeci to zbyt duża odległość lampy od zwierzęcia. Czwarty — brak miejsca do wygrzewania, przez co żółw nie korzysta z promieniowania.

Jak podawać wapń w praktyce Owady przed podaniem przesyp w małym pojemniku, tak aby były widocznie oprószone, ale nie wyglądały jak białe kulki. Świerszcze i karaczany mają gładki pancerz, więc proszek łatwo się z nich osypuje — dlatego podawaj je od razu po przygotowaniu, a nie zostawiaj na cały dzień w misce. Młode gekony rosną szybko i u nich stosuj wapń z D3 przy niemal każdym karmieniu, u dorosłych wystarczy dwa–trzy razy w tygodniu. Samice w okresie składania jaj potrzebują go przy każdym karmieniu, bo tracą ogromne ilości wapnia z jajami.

Modliszka nie potrzebuje dużego pojemnika, ale potrzebuje takiego, w którym nie zrobi sobie krzywdy. Dorosłe samice większości gatunków trzymanych w domu osiągają kilka centymetrów, więc terrarium o podstawie zbliżonej do kwadratu i wysokości dwa–trzy razy większej niż długość owada wystarczy. Ważniejsza od pojemności jest wentylacja i liczba punktów zaczepu. Pojemnik akwarystyczny bez przeróbek się nie nada — modliszka potrzebuje siatki lub moskitiery zamiast jednej ze ścian.

Wilgotność, temperatura i wylinka — tu ginie najwięcej modliszek Większość gatunków tropikalnych wymaga wilgotności w przedziale 60–80 procent i temperatury 25–28 stopni Celsjusza w dzień, z lekkim spadkiem w nocy. Mierz to higrometrem, nie „na oko". Zraszaj podłoże i jedną ścianę raz na dwa–trzy dni, rano, tak aby krople zdążyły odparować do wieczora. Stojąca woda w kropelkach na ścianach to prosta droga do infekcji grzybiczej. Zbyt suche powietrze powoduje natomiast nieudane wylinki — modliszka nie potrafi zsunąć starego oskórka i zostaje w nim uwięziona.

Karmienie dorosłej modliszki to kilka owadów co dwa–trzy dni: świerszcze, muchy, karaczany. Ofiara nie może być większa niż połowa długości modliszki, bo większy owad potrafi ją uszkodzić w trakcie walki. Resztki pokarmu wyciągaj po kilku godzinach — gnijące świerszcze szybko psują powietrze i podłoże. Nie zostawiaj też w terrarium miseczki z wodą; modliszka pije z kropli na ścianach i liściach, a zbiornik wodny to dla niej ryzyko utonięcia.

Typowe błędy to trzymanie kilku osobników razem — modliszki są kanibalami i po kolejnej wylince zostaje jedna, zwykle większa. Drugi częsty błąd to brak wentylacji: szczelna pokrywa i mokre podłoże dają pleśń w ciągu kilku dni. Trzeci to wkładanie do terrarium roślin z ogrodu bez kwarantanny — przynoszą przędziorki i mszyce. I czwarty: zaglądanie do pojemnika w trakcie linienia. Modliszka, która spadnie, często nie jest w stanie się wyprostować. Terrarium ustaw w miejscu spokojnym, z dala od przeciągów i bezpośredniego słońca, i zostaw owada w spokoju, kiedy tego potrzebuje.

Podłoże ma znaczenie drugorzędne, ale nie jest obojętne. Sprawdzi się włókno kokosowe, torf lub mieszanka obu, wyłożone na dwa–trzy centymetry. Taki substrat utrzymuje wilgotność i daje samicy miejsce na złożenie kokonu. Nie używaj żwirku ani kory z lasu — pierwszy nie trzyma wilgoci, druga wnosi pleśń, roztocza i pasożyty. Jeśli wybierasz ręcznik papierowy, wymieniaj go przy każdym czyszczeniu.