5 zasad prania, dzięki którym ubrania posłużą dłużej

Najprostszy sposób na świeżą plamę to zimna woda i sól kuchenna. Rozsyp grubą warstwę soli na wilgotną plamę i odczekaj kilka minut. Sól wciąga wino, więc po chwili zbierz ją razem z ręcznikiem i powtórz czynność. Równolegle możesz polewać plamę od spodu obrusa zimną wodą – wypycha wino na zewnątrz, zamiast w głąb tkaniny. Nigdy nie używaj ciepłej wody, bo utrwala barwniki. Po wstępnym oczyszczeniu wypierz obrus zgodnie z metką, najlepiej w temperaturze nieprzekraczającej 40 stopni, i dopiero po praniu sprawdź, czy plama zniknęła. Jeśli nie – nie susz i nie prasuj, bo wysoka temperatura utrwali ślad na stałe.

Do prania użyj roztworu wody z delikatnym mydłem lub szamponem przeznaczonym do tkanin. Nie stosuj płynów do naczyń ani proszków do prania — mogą pozostawić lepką warstwę i odbarwić runo. Roztwór wlej do miski lub wiaderka. Namocz gąbkę lub miękką szczotkę, wyciśnij nadmiar wody i pracuj małymi partiami, od jednego brzegu do drugiego. Nie moczyć całego dywanu na raz. Pocieraj w kierunku włosia, nie na okrągło, żeby nie splątać runa.

Jak usunąć plamy i nie zniszczyć tkaniny Plamy usuwaj punktowo, zanim zabierzesz się za całość. Świeże zabrudzenia zbieraj ręcznikiem papierowym, nie rozcieraj. Do plam tłuszczowych użyj niewielkiej ilości płynu do mycia naczyń rozcieńczonego w wodzie, ale po zabiegu dokładnie spłucz miejsce czystą wodą. Do plam po winie lub soku sprawdzi się woda z octem w proporcji jedna część octu na trzy części wody. Uważaj na wełnę i jedwab — ocet może je uszkodzić. Zawsze najpierw sprawdź roztwór na niewidocznym fragmencie dywanu, np. pod kanapą.
Pierwsza realna czynność to pranie. Kołdrę i poduszkę z pierza można prać, ale tylko wtedy, gdy wsyp jest mieszkanie w bloku dobrym stanie i nie ma śladów pleśni. Wkłada się je do pralki o dużym bębnie, ustawia program delikatny w temperaturze do 40 stopni, dodaje płyn do tkanin puchowych lub zwykły środek bez wybielacza. Typowy błąd: użycie proszku, który nie wypłukuje się z pierza, oraz nastawienie wysokiej temperatury. Po praniu trzeba suszyć bardzo długo, najlepiej z piłeczkami tenisowymi, które rozbijają zbite grudki. Jeśli po wysuszeniu nadal czuć wilgoć, trzeba powtórzyć suszenie — inaczej w środku rozwinie się pleśń.

Typowe błędy to zbyt dużo wody, zbyt mocne środki czystości i brak testu na małym fragmencie. Drugi błąd to pranie dywanu w całości raz w roku zamiast regularnego odkurzania i punktowego usuwania zabrudzeń. Jeśli dywan jest stary, wełniany lub ma długie włosie, lepiej oddaj go do pralni niż ryzykować odkształcenie. W mieszkaniu bez balkonu i przy wysokiej wilgotności poczekaj z praniem do słonecznego dnia — inaczej dywan będzie schnął kilka dni i może zacząć nieprzyjemnie pachnieć.

Druga czynność to przeszycie lub dosypanie pierza. Jeśli poszwa jest mocna, a wsyp tylko się osiadł, można rozciąć szew, wyjąć pierze, rozluźnić je ręcznie i uzupełnić nowym. To praca żmudna i pyląca, ale wykonalna w domu — trzeba jednak mieć drugą osobę do pomocy i dużą powierzchnię, np. na balkonie. Uwaga na wiatr: pierze jest lekkie i potrafi uciec z każdej miski. Trzecia rzecz to drobne reperacje: zszycie rozdarcia, naszycie łaty czy wymiana zużytego suwaka. To robi się zwykłą igłą i mocną nitką, ale szew musi być gęsty, żeby pierze nie wychodziło.

Pranie to jedna z tych czynności, które wykonujemy niemal automatycznie. Wrzucamy wszystko do bębna, nastawiamy program i gotowe. Tymczasem zbyt częste pranie niszczy tkaniny szybciej niż noszenie. Włókna tracą elastyczność, kolory blakną, a ubrania tracą kształt. Wystarczy kilka prostych zasad, by ograniczyć pranie do niezbędnego minimum i wydłużyć życie ulubionych rzeczy.

Po praniu nie zostawiaj dywanu mokrego. Zbierz nadmiar wody suchymi ręcznikami lub prześcieradłami, naciskając, a nie pocierając. When you have just about any inquiries regarding in which in addition to how you can make use of przechowywanie w małym mieszkaniu, you'll be able to e-mail us on our own web-site. Następnie ustaw wentylator lub skieruj na dywan strumień powietrza z otwartego okna. Możesz też użyć suszarki do włosómieszkanie w bloku w trybie chłodnym, ale trzymaj ją w odległości kilkunastu centymetrów. Nie chodź po mokrym dywanie i nie stawiaj na nim mebli, dopóki nie wyschnie. Wilgoć pod spodem to najczęstsza przyczyna zapachu stęchlizny i pleśni.

Pranie dywanu w mieszkaniu bez wypożyczania sprzętu jest możliwe, ale wymaga przygotowania. Najpierw dokładnie odkurz dywan z obu stron. Jeśli masz kurzawkę, użyj jej na najwyższym ustawieniu. Odkurzanie usuwa piasek i drobny pył, które po zmoczeniu zamieniłyby się w błoto i wniknęłyby głębiej w runo. Przygotuj też miejsce: przesuń meble, zabezpiecz podłogę folią lub ręcznikami, otwórz okna. Bez tego woda spłynie pod dywan i uszkodzi parkiet lub panele.

Najczęstsze błędy to szarpanie szala podczas usuwania kulek, pranie w pralce na programie wełnianym bez woreczka oraz suszenie na grzejniku. Równie szkodliwe jest czyszczenie na mokro — mokre włókna rozciągają się i łatwiej się splątują. Jeśli mechacenie obejmuje już większość powierzchni, a dzianina straciła sprężystość, żadna metoda nie przywróci jej pierwotnego wyglądu. Wtedy zostaje przeróbka: sprucie i wykonanie czegoś mniejszego albo użycie szala jako podszewki lub ocieplacza do innej rzeczy.