5 zasad dla chomika, gdy w mieszkaniu grzeje podłoga

Obserwuj zachowanie. Sygnały, że jest za ciepło, to leżenie na boku w rozkroku, szybki oddech, unikanie wyjścia z domku, chowanie się w chłodnym kącie klatki i mniejszy apetyt. Wtedy natychmiast podnieś klatkę wyżej, na kilka godzin zmniejsz ogrzewanie w tym pomieszczeniu i podaj chłodny, wilgotny kawałek ogórka lub jabłka bez pestek. Jeśli chomik dyszy, ma mokrą sierść wokół pyszczka albo jest osowiały przez dłużej niż kilka godzin, idź do lekarza weterynarii, bo przegrzanie potrafi uszkodzić nerki. W chłodniejsze miesiące warto też pamiętać, że chomik nie hibernuje w mieszkaniu — jeśli temperatura spadnie poniżej kilkunastu stopni, wpadnie w stan zbliżony do snu zimowego, który jest dla niego groźny.

Klatka w pokoju z biurkiem działa na dwa sposoby: albo pomaga w pracy, bo zwierzak jest obok i nie trzeba wstawać co chwilę, albo niszczy koncentrację, bo trafia na przejściu, w przeciągu i w zasięgu kabli. Najczęstszy błąd to ustawienie jej tam, gdzie zostało wolne miejsce, a nie tam, gdzie ma sens. Zanim cokolwiek przestawisz, zmierz dostępną przestrzeń i sprawdź trzy rzeczy: nasłonecznienie w ciągu dnia, ruch powietrza od okna i to, czy będziesz mógł podejść do klatki bez wstawania z krzesła.

Na koniec zasada, która oszczędza najwięcej problemów: wszystko myje się przed włożeniem do klatki, a nowe przedmioty z drewna wypieka w piekarniku w niskiej temperaturze, żeby pozbyć się ewentualnych pasożytów. Świeże podłoże wymienia się raz w tygodniu, a miejsca zabrudzone codziennie. Dopiero po przygotowaniu klatki, podłoża, poidła, karmnika i kołowrotka można przywieźć chomika do domu.

Kilka rzeczy warto zapamiętać na stałe. Głośne rozmowy, nagłe ruchy i zapach innych zwierząt wydłużają oswajanie. Sięganie do klatki z góry przypomina atak ptaka drapieżnego, dlatego rękę wkładaj poziomo, od strony, którą chomik widzi. Kiedy zwierzak zeskakuje na podłogę, nie gonij go — podstaw dłoń lub przenieś go w transporterze. Ugryzienie zwykle oznacza strach albo ból, nie złośliwość; po takim zdarzeniu cofnij się o krok i wróć do karmienia z ręki. Chomik oswojony nie znaczy oswojony na zawsze: po chorobie, zmianie klatki albo długiej nieobecności opiekuna trzeba część pracy powtórzyć.

Typowe błędy powtarzają się niemal zawsze. Ludzie dokładają chomikowi watę, szmatki i grube trociny, żeby mu było „przytulnie", a przy ogrzewaniu podłogowym tworzą w ten sposób dodatkową warstwę izolującą, w której zwierzę się przegrzewa. Nie ustawiaj klatki na kocu ani na macie grzewczej. Nie zakrywaj całej klatki ręcznikiem, bo ograniczasz przepływ powietrza. Nie stawiaj poidła z ciepłą wodą — woda ma być letnia lub chłodna, wymieniana codziennie, bo w wyższej temperaturze szybciej namnażają się w niej bakterie.

Żywienie opiera się na gotowej mieszance dla myszy, uzupełnianej niewielką ilością warzyw, ugotowanego jajka, larw mącznika i nasion. Codziennie podawaj świeżą wodę w poidełku kulkowym, nie w miseczce — woda w otwartym naczyniu szybko się zabrudza i wylewa. Błędem jest dosypywanie pokarmu „na zapas". Mysz chowa nadmiar w kryjówkach, a resztki pleśnieją i zatruwają powietrze. Podawaj porcję wielkości łyżeczki na osobnika i usuwaj niedojedzone resztki po kilku godzinach. Tłuste i słodkie przekąski powodują otyłość, która u myszy prowadzi do chorób skóry i stawów.

Mysz domowa to zwierzę stadne i terytorialne. Trzymanie jednego osobnika w małym pudełku to najczęstszy błąd początkujących. Zwierzę potrzebuje towarzystwa, ale nie każdego. Samce wobec siebie są agresywne i potrafią się wzajemnie okaleczać, dlatego łączy się wyłącznie samice albo jednego kastrowanego samca z grupą samic. Samotna mysz żyje krócej, gorzej je i wykazuje zachowania stereotypowe — bieganie w kółko, gryzienie prętów, nadmierne kopanie w jednym narożniku.

Jak zbudować otoczenie, które nie frustruje zwierzęcia Mysz nie jest zwierzęciem do głaskania. Chwyta się ją wyłącznie wtedy, gdy trzeba ją przenieść — najlepiej z podłożem na dłoni albo w małym pojemniku. Zmuszanie do kontaktu prowadzi do stresu, a stres wywołuje osłabienie odporności i problemy skórne. Do klatki wstaw domek z kilkoma wejściami, tunel, kołowrotek o średnicy co najmniej 15 centymetrów bez szczebli (pełne bieżnie zapobiegają zapadaniu się łap), gałązki do wspinania i trociny do kopania. Kilka myszy w jednej klatce wymaga co najmniej dwóch punktów wodnych i dwóch karmników, inaczej silniejsze osobniki przejmują zasoby i słabsze głodują.

Podłoże ma znaczenie większe niż przy zwykłym ogrzewaniu. W klatce stojącej wyżej sprawdzą się trociny lub papierowe ściółki, ale nie syp ich zbyt grubo — warstwa o wysokości kilku centymetrów wystarczy, żeby chomik mógł kopać, a jednocześnie nie zatrzymywała ciepła. Zadbaj o domek z przewiewnego materiału, z otworem nie tylko z boku, ale i od góry, żeby gorące powietrze miało gdzie uciekać. Kołowrotek i inne akcesoria mocuj stabilnie, bo chomik przegrzany jest osłabiony i łatwiej się przewraca.