<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
	<id>https://jak.mazovia.edu.pl/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=LandonRuggiero8</id>
	<title>Mazovia - Wkład użytkownika [pl]</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://jak.mazovia.edu.pl/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=LandonRuggiero8"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://jak.mazovia.edu.pl/index.php/Specjalna:Wk%C5%82ad/LandonRuggiero8"/>
	<updated>2026-11-21T07:21:33Z</updated>
	<subtitle>Wkład użytkownika</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.42.1</generator>
	<entry>
		<id>https://jak.mazovia.edu.pl/index.php?title=Zakwas_na_chleb,_kt%C3%B3ry_ple%C5%9Bnieje_od_z%C5%82ego_dokarmiania&amp;diff=1534853</id>
		<title>Zakwas na chleb, który pleśnieje od złego dokarmiania</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://jak.mazovia.edu.pl/index.php?title=Zakwas_na_chleb,_kt%C3%B3ry_ple%C5%9Bnieje_od_z%C5%82ego_dokarmiania&amp;diff=1534853"/>
		<updated>2026-11-20T17:47:45Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;LandonRuggiero8: &lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Najczęstszy błąd przy kiszeniu w mniejszym słoiku polega na tym, że ktoś [https://www.bbc.co.uk/search/?q=dosypuje%20s%C3%B3l dosypuje sól] „na wyczucie&amp;quot;. Do kiszenia warzyw zalewanych wodą stosuje się zwykle roztwór od 2 do 3 procent, czyli 20–30 gramów soli na litr wody. Przy słoiku 0,9 litra oznacza to około 18–27 gramów soli rozpuszczonej w tyle wody, ile zmieści się między warzywami — czasem mniej niż pełny litr, bo część objętości zajmuje surowiec. Sól musi być niezbędna, bez dodatku jodu i antyzbrylaczy, inaczej kiszenie może się nie rozpocząć prawidłowo.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Pierwsza przyczyna to niedopieczony środek. Chleb na zakwasie potrzebuje czasu, żeby ciepło dotarło do wnętrza i żeby skrobia mogła się w pełni zżelować. Jeśli pieczesz w zbyt wysokiej temperaturze, skórka zamyka się szybko, a środek pozostaje wilgotny. Lepsze efekty daje start w wysokiej temperaturze przez pierwsze 10–15 minut, a potem obniżenie jej o kilkanaście stopni i wydłużenie pieczenia. Bochenek o masie około kilograma zwykle potrzebuje 45–55 minut, a duży — nawet godziny.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Ogórki kiszone robi się zwykle raz i zostawia w spokoju, ale w praktyce wiele osób sięga po sól, gdy po kilku dniach zalewa wydaje się mdła albo ogórki zapowiadają się na zbyt miękkie. Dosalanie w trakcie fermentacji jest możliwe, ale wymaga ostrożności, bo sól działa na kiszonkę inaczej, niż mogłoby się wydawać. Kluczowa jest dawka i moment, w którym sięgasz po sól.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Jeżeli po kilku dniach na powierzchni pojawi się biały nalot, to zwykle nie jest jeszcze powód do wyrzucenia całej partii. Wystarczy zdjąć go czystą łyżką, ale jeśli pojawią się włoski, nieprzyjemny zapach lub śluz, trzeba zrezygnować z kiszenia. Zbyt mała ilość soli najczęściej objawia się rozmiękczeniem i kwaśnym, ostrym zapachem w ciągu dwóch dni. Zbyt duża sól daje ogórki twarde i słabo kwaśne nawet po tygodniu. Warto prowadzić notatki z gramaturą soli i temperaturą, żeby przy kolejnej partii powtórzyć ten wariant, który wyszedł najlepiej.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Zakalec w chlebie na zakwasie to zbita, wilgotna, gumowata strefa w miękiszu, zwykle przy dnie lub w środku bochenka. Wygląda [https://lukasz-wojcik-3.mdwrite.net/jak-dobrac-twardosc-ogorkow-do-kiszenia-w-zalewie-solnej jak urządzić małą kuchnię] surowe ciasto i często ma lekko sinawe zabarwienie. Nie jest pleśnią ani skutkiem złego zakwasu — najczęściej to efekt zbyt szybkiego odprowadzania ciepła i wody z wnętrza bochenka. Zrozumienie mechanizmu pozwala wyeliminować problem w kolejnych wypiekach.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt; Jak rozpoznać, że zakwas jest gotowy do pieczen&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Jak odróżnić zakalec od zbyt wilgotnego miękiszu Miękisz może być wilgotny i lepki, a mimo to w pełni wypieczony. Zakalec ma wyraźną granicę: jest gęsty, zbity, po przekrojeniu od razu czuć, że to inna struktura niż otaczający miękisz. Pomocny jest termometr do pieczenia — temperatura wewnątrz bochenka powinna osiągnąć około 95–98 stopni Celsjusza. Jeśli po wyjęciu z pieca chleb „siada&amp;quot; i w środku jest lepki mimo upływu czasu, problemem jest najpewniej zbyt krótki wypiek lub zbyt duża masa ciasta w formie.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Drugi typowy błąd to dokarmianie bez usuwania starej części. Jeśli za każdym razem tylko dosypujesz mąkę do tego samego słoika, kwasowość rośnie i zakwas przestaje rosnąć. Zawsze odejmij część zakwasu przed dokarmianiem — [https://grzegorz-lewandowski-2.hubstack.net/jak-przyspieszyc-fermentacje-warzyw-bez-utraty-smaku nadmiar możesz] wykorzystać na placki lub chleb na zakwasie bez drożdży. Słoik myj co kilka dni, bo resztki na brzegach to siedlisko pleśni.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Najczęstszy błąd to krojenie gorącego chleba. Miękisz jeszcze się ustala, a para wewnątrz skrapla się i daje wrażenie zakalca, którego w rzeczywistości nie ma. Drugi typowy błąd to pieczenie zbyt ciemnej skórki przy niedopieczonym środku — ciemna skórka nie oznacza, że chleb jest gotowy. Warto też unikać zbyt dużego udziału mąki żytniej w cieście, jeśli nie masz doświadczenia: żyto zatrzymuje wodę i wymaga dłuższego wypieku. Zmieniaj jedną rzecz naraz — temperaturę, czas pieczenia albo hydrację — żeby wiedzieć, co zadziałało.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Drugi winowajca to nadmiar wody w cieście. Zakwas jest bardziej wilgotny niż drożdże i przy wysokiej hydracji łatwo przesadzić. Jeśli ciasto podczas formowania jest tak lejące, że nie trzyma kształtu, a po upieczeniu bochenek ma płaski profil i zbity spód, warto zmniejszyć ilość wody o 5–10 procent. Wysoka hydracja nie jest celem samym w sobie — liczy się struktura, którą potrafisz uformować i upiec.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Trzeci czynnik to zbyt krótka fermentacja końcowa i zbyt szybkie pieczenie po wyrastaniu. Ciasto, które nie zdążyło dojrzeć, ma gęstą strukturę, trudniej się wypieka i częściej tworzy zakalec. Z kolei zbyt długie wyrastanie osłabia gluten, więc bochenek opada, a wilgoć gromadzi się przy dnie. Dobrą praktyką  stopnia wyrośnięcia palcem: wgłębienie powinno wracać powoli, ale nie zasklepiać się natychmiast. Po wyjęciu z pieca chleb należy ostudzić na kratce — pozostawienie go w formie lub na blasze zatrzymuje parę i miękisz robi się mokry.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>LandonRuggiero8</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://jak.mazovia.edu.pl/index.php?title=Gdy_w_kuchni_jest_za_ciep%C5%82o,_kiszonka_wychodzi_mi%C4%99kka_i_%C5%9Bluzowata&amp;diff=1534251</id>
		<title>Gdy w kuchni jest za ciepło, kiszonka wychodzi miękka i śluzowata</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://jak.mazovia.edu.pl/index.php?title=Gdy_w_kuchni_jest_za_ciep%C5%82o,_kiszonka_wychodzi_mi%C4%99kka_i_%C5%9Bluzowata&amp;diff=1534251"/>
		<updated>2026-11-20T17:31:15Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;LandonRuggiero8: Utworzono nową stronę &amp;quot;Temperatura decyduje o tym, które bakterie wygrają wyścig o cukry w warzywach. W kiszeniu kapusty czy ogórków działa przede wszystkim fermentacja mlekowa prowadzona przez bakterie z rodzaju Lactobacillus, ale równolegle rozwijają się drożdże i pleśnie. W przedziale 18–22°C przewagę mają bakterie kwasu mlekowego i proces idzie przewidywalnie. Powyżej 24°C szybko rosną szczepy heterofermentatywne, które oprócz kwasu mlekowego produkują kwas oct…&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Temperatura decyduje o tym, które bakterie wygrają wyścig o cukry w warzywach. W kiszeniu kapusty czy ogórków działa przede wszystkim fermentacja mlekowa prowadzona przez bakterie z rodzaju Lactobacillus, ale równolegle rozwijają się drożdże i pleśnie. W przedziale 18–22°C przewagę mają bakterie kwasu mlekowego i proces idzie przewidywalnie. Powyżej 24°C szybko rosną szczepy heterofermentatywne, które oprócz kwasu mlekowego produkują kwas octowy, etanol i dwutlenek węgla, a kiszonka nabiera ostrości i zapachu drożdżowego. Poniżej 15°C fermentacja zwalnia tak mocno, że sól i tlen mają dość czasu, by zrobić swoje — warzywa ciemnieją i tracą chrupkość, zanim kwas się wytworzy.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Rzodkiewki i kalarepa kiszą się szybko i chętnie, ale łatwo je rozmnożyć do stanu, w którym przypominają gąbkę. Winna jest przede wszystkim zbyt wysoka temperatura i zbyt długi czas fermentacji. Chrupkość wynika z trzech rzeczy: jędrnego surowca, odpowiedniego stężenia solanki i chłodnego przebiegu całego procesu. Jeśli któryś z tych elementów zawiedzie, warzywa puszczą wodę i stracą strukturę, zanim kwas zdąży je zabezpieczyć.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Kapustę (około 1 kg) poszatkuj lub podziel na połówki, obsyp solą kamienną gruboziarnistą — około 2–2,5 łyżki na kilogram. Solenie to nie dodatek smakowy, tylko selekcja: sól wyciąga wodę i hamuje bakterie gnilne, dając przewagę bakteriom mlekowym. Odstaw na 1,5–2 godziny, mieszając co 20–30 minut. Po tym czasie przepłucz kapustę dwukrotnie i dokładnie odciśnij. Jeśli próbka jest zbyt słona, krótko mocz w czystej wodzie; jeśli zbyt mdła — dosyp szczyptę soli do pasty.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Dokarmiaj codziennie o podobnej porze. Najprostszy rytm: odlej [http://www.qilurexian.net/?245035 remont łazienki krok po kroku]łowę zawartości słoika, dodaj dwie łyżki mąki i dwie łyżki wody, wymieszaj do gładka. Odlewanie jest [https://www.buzzfeed.com/search?q=konieczne konieczne] — bez tego zakwas zakwasi się tak mocno, że drożdże przestaną pracować. Słoik trzymaj w temperaturze 22–26 stopni, z dala od przeciągów i bezpośredniego słońca. Nie stawiaj go obok piekarnika w upał ani na zimnym parapecie — oba skrajne warianty spowalniają lub rozregulowują fermentację.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Fermentuj w temperaturze 18–22°C przez 2–4 dni, codziennie otwierając wieczko na kilka sekund, by wypuścić gaz i docisnąć warzywa. Po tym czasie przenieś słoik do lodówki — tam fermentacja zwalnia, ale nie ustaje. Kimchi gotowe jest, gdy pojawi się kwaśny zapach i  bąbelki, a kapusta straci surowość. Uwaga na typowe błędy: zbyt mało soli daje śluzowatą konsystencję, zbyt dużo — zatrzymuje fermentację i smak staje się ostry. Zbyt ciepłe miejsce przyspiesza proces do tego stopnia, że kimchi kwaśnieje w ciągu doby. Pleśń na powierzchni oznacza wyrzucenie całej zawartości, nie tylko zdjęcie wierzchniej warstwy.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Pasta, która daje smak bez polepszaczy Zamiast glutaminianu użyj naturalnych źródeł umami: sfermentowanej pasty z chili, sosu sojowego fermentowanego lub grzybowego, suszonych grzybów namoczonych i posiekanych, odrobiny pasty rybnej. Pamiętaj, że sos sojowy i pasta rybna też zawierają sól — licz je do bilansu. Wymieszaj: 4 łyżki pasty chili, 2 łyżki sosu sojowego, 1 łyżeczkę cukru (może być brązowy), 3 ząbki przeciśniętego czosnku, łyżeczkę startego imbiru, 2 łyżki posiekanej dymki i opcjonalnie łyżkę mąki ryżowej rozgotowanej w wodzie (zagęszcza i przyspiesza fermentację). Pastę wymieszaj z kapustą rękoma w rękawiczkach i mocno wciśnij do słoika, tak by zalewa przykryła warzywa. Zostaw 2–3 cm wolnej przestrzeni — gaz musi mieć ujście.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Pierwszego dnia wymieszaj w słoiku 50 g mąki żytniej razowej z 50 g letniej wody. Woda nie może być gorąca, bo zabije bakterie i drożdże, ani chlorowana z kranu prosto — najlepiej przegotowana i ostudzona. Przykryj słoik ściereczką lub luźno położoną pokrywką, żeby powietrze krążyło, a kurz nie wpadał. Postaw w ciepłym miejscu, około 24–26 stopni, z dala od przeciągów. Po 12–24 godzinach powinny pojawić się pierwsze bąbelki i lekki kwaśny zapach.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Bez glutaminianu smak dojrzewa dłużej — pierwsze dwa dni może wydawać się płaski. Nie dosalaj ani nie dosypuj proszku; daj bakteriom czas. Jeśli po tygodniu w lodówce kimchi nadal jest mdłe, dodaj łyżkę soku z kiszonej kapusty lub odrobinę dojrzałego kimchi z poprzedniej partii jako starter. Przechowuj w lodówce do kilku tygodni, z każdym dniem nabiera kwasowości — idealne do dań smażonych, zup i kanapek.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Jak poznać, że zakwas pracuje, a kiedy coś poszło nie tak Po 24–48 godzinach zobaczysz bąbelki i poczujesz kwaśny zapach. To dobry znak. W pierwszym tygodniu zapach może być ostry, a na powierzchni pojawi się warstwa płynu — to alkohol, nie pleśń. Wystarczy zamieszać. Pleśń to nalot w kolorze zielonym, czarnym lub różowym albo puszysta biała kożuchowata warstwa. Wtedy nie ratuj — wyrzuć całość, umyj słoik i zacznij od nowa. Nie próbuj zdrapywać pleśni z wierzchu, bo zarodniki są już w środku.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>LandonRuggiero8</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://jak.mazovia.edu.pl/index.php?title=Gdy_zakwas_idzie_do_lod%C3%B3wki,_pilnuj_tych_kilku_rzeczy&amp;diff=1533825</id>
		<title>Gdy zakwas idzie do lodówki, pilnuj tych kilku rzeczy</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://jak.mazovia.edu.pl/index.php?title=Gdy_zakwas_idzie_do_lod%C3%B3wki,_pilnuj_tych_kilku_rzeczy&amp;diff=1533825"/>
		<updated>2026-11-20T17:21:02Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;LandonRuggiero8: Utworzono nową stronę &amp;quot;Mieszanie żytniego ciasta trwa krótko, wystarczy kilka minut, aby wszystko się połączyło. Nie oczekuj gładkiej, sprężystej kuli — ciasto będzie kleiste i takie ma być. Zbyt intensywne wyrabianie niszczy delikatną strukturę i prowadzi do zakalca. Po wymieszaniu przełóż masę do formy wysmarowanej tłuszczem i obsypanej mąką lub wyłożonej papierem. Forma jest tu niemal obowiązkowa, bo ciasto nie utrzyma samo kształtu.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Hydracja i sól…&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Mieszanie żytniego ciasta trwa krótko, wystarczy kilka minut, aby wszystko się połączyło. Nie oczekuj gładkiej, sprężystej kuli — ciasto będzie kleiste i takie ma być. Zbyt intensywne wyrabianie niszczy delikatną strukturę i prowadzi do zakalca. Po wymieszaniu przełóż masę do formy wysmarowanej tłuszczem i obsypanej mąką lub wyłożonej papierem. Forma jest tu niemal obowiązkowa, bo ciasto nie utrzyma samo kształtu.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Hydracja i sól — dwa miejsca, w których najłatwiej zepsuć ciasto Woda to najczęstsze źródło problemów. Zbyt wysoka hydracja, na przykład powyżej 90 procent, daje ciasto, które po upieku przypomina gęstą galaretkę. Zacznij od 75–80 procent wody w stosunku do mąki i zwiększaj dopiero, gdy opanujesz wypiek. Sól dodawaj w ilości około dwóch procent masy mąki, rozpuszczoną w odlanej części wody, po krótkim odpoczynku ciasta zwanym autolizą. Sól wsypana bezpośrednio na zakwas potrafi go osłabić.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Typowe błędy, które psują smak: zbyt duża ilość octu, która zabija słodycz buraka, i zbyt wczesne dodanie śmietany. Śmietanę zahartuj w osobnej misce, wlewając do niej po łyżce gorącego barszczu, dopiero potem połącz z zupą. Inaczej się zetnie. Nie gotuj barszczu po dodaniu śmietany — wystarczy podgrzać. Doprawiaj na końcu: sól, pieprz, szczypta cukru, majeranek i czosnek przeciśnięty przez praskę. Majeranek dodawaj oszczędnie, bo łatwo zdominuje całość.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Gotowość nie zależy od kalendarza, tylko od zachowania. Zakwas jest dojrzały, gdy w ciągu 4–6 godzin od dokarmienia podwaja objętość, ma strukturę gęstej gąbki z drobnymi pęcherzykami i pachnie kwaśno, ale nie octowo ani nie zepsutym. Test w wodzie też pomaga: łyżka zakwasu wrzucona do szklanki wody powinna utrzymać się przy powierzchni. Jeśli tonie, drożdże są zbyt słabe — dokarm i sprawdź ponownie za kilka godzin.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Po każdym karmieniu obserwuj, jak zakwas pracuje. Dobrze utrzymany powinien podnosić się w ciągu kilku godzin i opadać, mieć przyjemny, lekko kwaśny zapach i drobne bąbelki przy ściankach. Jeśli po dokarmieniu nie rośnie w ogóle, a na powierzchni pojawia się ciemna ciecz, to sygnał, że był za długo bez [https://telegra.ph/Jak-cz%C4%99sto-przebija%C4%87-kapust%C4%99-kiszon%C4%85-%C5%BCeby-nie-zgni%C5%82a-09-06 jedzenia]. Wtedy usuń wierzchnią warstwę, dokarm solidniejszą porcją i odstaw na dobę w ciepłe miejsce — zwykle wraca do formy.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Pleśń na powierzchni kiszonych ogórków bierze się najczęściej z dwóch rzeczy: za mało soli w zalewie albo zanieczyszczonego słoika. Zanim cokolwiek zrobisz, obejrzyj dokładnie, co pływa po wierzchu. Biały, cienki kożuch bez włosków to zwykle dzikie drożdże — nieszkodliwe, ale psujące smak. Pleśń rozpoznasz po puszystej, włochatej strukturze i plamach w kolorze zieleni, szarości lub czerni. Tego nie da się uratować przez zebranie wierzchniej warstwy: zarodniki i toksyny przenikają do zalewy. Cały słoik trafia do wyrzucenia.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Zacznij od wywaru. Do garnka włóż wołowinę lub skrzydełka, marchew, pietruszkę, seler, cebulę przypaloną na suchej patelni i kilka ziaren ziela angielskiego oraz liść laurowy. Gotuj na małym ogniu, zbierając szumy. Cebula przypalona od strony przekroju daje ciemniejszy, głębszy kolor i zapach. Nie sol zbyt wcześnie — sól utrudnia wydobycie aromatów z mięsa. Wywar powinien mrugać, nie wrzeć. Po 1,5–2  go i usuń warzywa, które oddały już smak.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Buraki dodawaj na końcu, inaczej barszcz straci kolor Buraki zetrzyj na tarce o grubych oczkach albo pokrój w cienkie plastry. Dodaj je do przecedzonego, gorącego wywaru razem z odrobiną cukru i sokiem z cytryny lub zakwasem buraczanym. Gotuj tylko 10–15 minut na małym ogniu — do momentu, gdy buraki zmiękną, ale nie rozpadną się. Jeśli chcesz mocniejszy kolor, odłóż garść surowych [https://search.un.org/results.php?query=startych startych] buraków, zalej je szklanką gorącego wywaru, odstaw na 10 minut i przecedzony sok wlej do zupy już po zdjęciu z ognia. To najprostszy sposób na intensywną czerwień bez barwników.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Typowe błędy przy przechowywaniu w lodówce to zbyt szczelne zamknięcie słoika, co prowadzi do nagromadzenia gazów i cofania się fermentacji, oraz trzymanie zakwasu na drzwiach, gdzie temperatura waha się przy każdym otwarciu. Postaw słoik z tyłu półki, z dala od mrożonek i produktów o intensywnym zapachu. Ustaw go na podstawce, żeby ewentualne wycieki nie zabrudziły reszty jedzenia.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Piecz najpierw z parą przez dziesięć–piętnaście minut, potem obniż temperaturę do 200 stopni i dopiekaj przez kolejne 40–50 minut. Chleb żytni potrzebuje dłuższego pieczenia niż pszenny, a niedopieczony środek to najczęstsza przyczyna zakalca. Po upieku wyjmij bochenek z formy i postukaj w spód — powinien brzmieć głucho. Odstaw go [http://wou.malaysia2host.com/home.php?mod=space&amp;amp;uid=343074 meble na wymiar] kratkę do całkowitego ostygnięcia, minimum kilka godzin, bo krojenie ciepłego żytniego chleba zawsze kończy się rozmazanym miąższem. Pierwszy bochenek może wyjść gęsty; zapisz proporcje i czas fermentacji, a drugi wypiek będzie już powtarzalny.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>LandonRuggiero8</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://jak.mazovia.edu.pl/index.php?title=U%C5%BCytkownik:LandonRuggiero8&amp;diff=1533821</id>
		<title>Użytkownik:LandonRuggiero8</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://jak.mazovia.edu.pl/index.php?title=U%C5%BCytkownik:LandonRuggiero8&amp;diff=1533821"/>
		<updated>2026-11-20T17:20:58Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;LandonRuggiero8: Utworzono nową stronę &amp;quot;Miłośnik aranżacji wnętrz z wieloletnią praktyką. Piszę o tym, jak łączyć wygodę z ładnym wnętrzem. Najchętniej opisuję proste rozwiązania, które da się zrobić samemu.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Also visit my page - [https://marek-kaminski-3.technetbloggers.de/dlaczego-domowy-zakwas-ma-ciemny-plyn-na-wierzchu Remont Mieszkania]&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Miłośnik aranżacji wnętrz z wieloletnią praktyką. Piszę o tym, jak łączyć wygodę z ładnym wnętrzem. Najchętniej opisuję proste rozwiązania, które da się zrobić samemu.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Also visit my page - [https://marek-kaminski-3.technetbloggers.de/dlaczego-domowy-zakwas-ma-ciemny-plyn-na-wierzchu Remont Mieszkania]&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>LandonRuggiero8</name></author>
	</entry>
</feed>