<?xml version="1.0"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom" xml:lang="pl">
	<id>https://jak.mazovia.edu.pl/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=IndianaDesir</id>
	<title>Mazovia - Wkład użytkownika [pl]</title>
	<link rel="self" type="application/atom+xml" href="https://jak.mazovia.edu.pl/api.php?action=feedcontributions&amp;feedformat=atom&amp;user=IndianaDesir"/>
	<link rel="alternate" type="text/html" href="https://jak.mazovia.edu.pl/index.php/Specjalna:Wk%C5%82ad/IndianaDesir"/>
	<updated>2026-10-23T12:50:19Z</updated>
	<subtitle>Wkład użytkownika</subtitle>
	<generator>MediaWiki 1.42.1</generator>
	<entry>
		<id>https://jak.mazovia.edu.pl/index.php?title=4_zasady_pisania_alt,_kt%C3%B3re_ratuj%C4%85_dost%C4%99pno%C5%9B%C4%87_i_wygl%C4%85d_strony&amp;diff=1118113</id>
		<title>4 zasady pisania alt, które ratują dostępność i wygląd strony</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://jak.mazovia.edu.pl/index.php?title=4_zasady_pisania_alt,_kt%C3%B3re_ratuj%C4%85_dost%C4%99pno%C5%9B%C4%87_i_wygl%C4%85d_strony&amp;diff=1118113"/>
		<updated>2026-10-19T09:29:46Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;IndianaDesir: Utworzono nową stronę &amp;quot;Jak świadomie sterować właściwościami w zagnieżdżonej liście Rozwiązanie polega na tym, żeby nie liczyć na dziedziczenie, tylko jawnie wskazać element. Zamiast pisać styl na ul, użyj selektora potomka: ul li, a dla zagnieżdżonych — ul ul li. W ten sposób kontrolujesz każdy poziom osobno. Praktyczna zasada: jeśli chcesz, aby wewnętrzna lista miała inne punkty, ustaw list-style-type bezpośrednio na ul ul lub na li znajdujących się na tym poz…&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Jak świadomie sterować właściwościami w zagnieżdżonej liście Rozwiązanie polega na tym, żeby nie liczyć na dziedziczenie, tylko jawnie wskazać element. Zamiast pisać styl na ul, użyj selektora potomka: ul li, a dla zagnieżdżonych — ul ul li. W ten sposób kontrolujesz każdy poziom osobno. Praktyczna zasada: jeśli chcesz, aby wewnętrzna lista miała inne punkty, ustaw list-style-type bezpośrednio na ul ul lub na li znajdujących się na tym poziomie. To samo dotyczy marginesów i wcięć — zagnieżdżona lista domyślnie dostaje własne wcięcie, które potrafi rozjechać układ. Warto od razu wyzerować padding i margin dla wszystkich poziomów, a potem dodać je świadomie tylko tam, gdzie są potrzebne.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Atrybut alt to tekst, który trafia w miejsce obrazu, gdy ten się nie wczyta, oraz do czytnika ekranu, gdy użytkownik nie widzi grafiki. Nie jest to ozdoba kodu ani pole do wrzucania słów kluczowych. Ma jedno zadanie: przekazać sens obrazu temu, kto go nie odbiera wzrokiem. Jeśli obraz nie niesie żadnej informacji, atrybut alt nadal jest potrzebny — pusty, ale obecny.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Podsumowując: dziedziczenie w zagnieżdżonych listach nie jest wadą, tylko mechanizmem, który trzeba świadomie wykorzystać. Zamiast liczyć, że styl przejdzie w dół, pisz selektory dla konkretnego poziomu, używaj ::marker do znaczników i zawsze sprawdzaj, które właściwości faktycznie się dziedziczą. Dzięki temu unikniesz sytuacji, w której wewnętrzna lista wygląda inaczej, niż zakładałeś.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Najprościej sprawdzić, co naprawdę się dzieje, włączając w narzędziach deweloperskich podgląd linii bazowej i skrzynki wiersza. Zobaczysz wtedy, że element siedzi na baseline, a nad nim zostaje pusta przestrzeń wynikająca z line-height rodzica. Pierwsza próba naprawy to zmiana vertical-align. Wartości top i bottom działają, ale kotwiczą element względem całej linii, więc przy różnych wysokościach sąsiadów efekt bywa nieprzewidywalny. Wartość middle wyrównuje środek elementu do środka wysokości x, co nie zawsze pokrywa się z tym, czego oczekujesz.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Wiersze, komórki i atrybuty, które porządkują ukł&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Flex-shrink i sztywna szerokość rozwiązują dwa różne problemy, choć na pierwszy rzut oka oba dotyczą rozmiaru elementu. Flex-shrink to właściwość elastyczna: mówi przeglądarce, jak bardzo dany element może się zmniejszyć, gdy w kontenerze flex zabraknie miejsca. Sztywna szerokość, np. width: 300px, ustala rozmiar bazowy i zwykle kończy się konfliktem z rozciągliwym rodzeństwem. W praktyce wybór zależy od tego, czy chcesz, aby element reagował na brak miejsca, czy ma go ignorować.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Elementy typu block (np. div, p, h1) zajmują całą dostępną szerokość rodzica i rozpoczynają się w nowej linii. Można im ustawić szerokość, wysokość, marginesy i padding. Domyślnie są one układane pionowo. Typowe błędy to próba ustawienia width na elemencie inline – to nie zadziała. Pamiętaj, że block zawsze łamie linię, nawet jeśli ma zerową szerokość.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Wyrównanie do górnej krawędzi bez psucia linii bazowej Jeśli zależy na równym starcie od góry, ustaw na kontenerze display: flex i align-items: flex-start. Flexbox wyłącza reguły baseline dla dzieci i wyrównuje je do krawędzi, a tekst wewnątrz elementów nadal działa normalnie. Wtedy nie musisz walczyć z line-height ani z vertical-align. Uwaga na marginesy: w flexie nie znikają i nie sklejają się tak samo jak w zwykłym przepływie, więc odstępy trzeba ustawić świadomie. Druga opcja to grid z align-items: start, przydatny gdy elementów jest więcej i mają różne szerokości.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Na koniec: flex-shrink działa tylko w kontenerze flex. W zwykłym przepływie blokowym nie ma znaczenia. Jeśli więc debugujesz układ i flex-shrink nie przynosi efektu, sprawdź, czy rodzic ma display: flex. Sztywna szerokość natomiast działa wszędzie, ale w flexie bywa nadpisywana przez flex-basis. Świadome rozdzielenie tych dwóch mechanizmów pozwala uniknąć zarówno niekontrolowanego kurczenia, jak i niepotrzebnego przewijania.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Elementy inline-block domyślnie siadają na linii bazowej, ale ich górna krawędź rzadko wypada równo z sąsiadami. Wynika to z tego, że wysokość wiersza liczy się inaczej niż wysokość samego elementu: przeglądarka rezerwuje miejsce na ewentualne zstępniki liter, także wtedy, gdy w elemencie ich nie ma. Dlatego dwa inline-blocki o identycznej wysokości potrafią wyglądać na przesunięte względem siebie o kilka pikseli. To nie margines ani padding, tylko zachowanie baseline i prowadnicy wiersza.&amp;lt;br&amp;gt;&amp;lt;br&amp;gt;Kiedy sztywna szerokość psuje elastyczny układ Typowy błąd to mieszanie width z flex-basis bez świadomości, która wartość wygrywa. W flexboxie flex-basis ma pierwszeństwo przed width, chyba że ustawisz flex-basis: auto. Wtedy width staje się rozmiarem bazowym. Jeśli napiszesz flex: 1 1 200px, to 200px jest rozmiarem wyjściowym, a nie gwarancją. Wielu autorów kodu zakłada, że width: 200px zapewni stałą szerokość, a potem dziwi się, że element się kurczy. Rozwiązanie: albo flex-shrink: 0, albo min-width, które działa jak twarda granica kurczenia.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>IndianaDesir</name></author>
	</entry>
	<entry>
		<id>https://jak.mazovia.edu.pl/index.php?title=U%C5%BCytkownik:IndianaDesir&amp;diff=1118111</id>
		<title>Użytkownik:IndianaDesir</title>
		<link rel="alternate" type="text/html" href="https://jak.mazovia.edu.pl/index.php?title=U%C5%BCytkownik:IndianaDesir&amp;diff=1118111"/>
		<updated>2026-10-19T09:29:45Z</updated>

		<summary type="html">&lt;p&gt;IndianaDesir: Utworzono nową stronę &amp;quot;Entuzjasta aranżacji wnętrz od kilku lat. Dzielę się tym, jak wycisnąć maksimum z małego metrażu. Najbardziej lubię proste rozwiązania, które da się zrobić samemu.&amp;quot;&lt;/p&gt;
&lt;hr /&gt;
&lt;div&gt;Entuzjasta aranżacji wnętrz od kilku lat. Dzielę się tym, jak wycisnąć maksimum z małego metrażu. Najbardziej lubię proste rozwiązania, które da się zrobić samemu.&lt;/div&gt;</summary>
		<author><name>IndianaDesir</name></author>
	</entry>
</feed>